Novel & Cerita Quotes For Teachers Day From Students

"I was just making sure na hindi nga gano'n ang nangyari Tita ,i don't want to be unfair dahil lang mas naging malapit ako sa mga teachers kaya isa rin iyon sa pinagbasehan nila" "Well. .. ang pagiging malapit at magalang nga sa teachers ang isa sa magiging susi mo para makakuha ka kaagad ng mataas na marka , but just by doing that alone without some brilliancy and working on things, you will not be a top one student Azazel,dahil maaawa lang naman sila sa iyo at ipapasa ka nila pero hindi ka nila bibigyan ng ganoong marka na ikaka- top one mo.That would be so ridiculous at hindi lang isa ang magrereklamo.Every students will question that"

Napatingin ako sa lalaking nakatayo sa harapan namin ngayon. "Hello, ikaw siguro ang mom ni Elizabeth? By the way, gusto ko lang sana i-remind na sa friday na yong parents day at isa sainyong dalawa o pwede din na kayong dalawa ang dumalo sa friday." Wika nito. Mukhang teacher yata sya sa school. Subject teacher? Uhm... "Hello po, teacher heheh thank you po sa pag remind. Muntikan ko na rin makalimutan yon hehe." Saad nitong anak ko.

Pagkatapos kong basahin ang mensahe ko ay kaagad ko na itong sinend at ibinalik ulit sa loob ng bulsa ko ang cellphone ng pumasok na sa room ang adviser namin. xxx Naitawid ko ng maayos ang paboritong-paborito ng mga teacher tuwing first day of class ito ay ang introduce yourself na kahit kailan ay hindi mawala-wala. Kaso nga lang pumalya ako sa bandang huli dahil may pahabol pa ang class adviser namin na si Ma'am Daisy kung ano raw ang paborito kong motto sa buhay. Nagkagulo lahat ng neurons ko sa tanong na iyon dahil wala akong paboritong motto. Sa mga slam book na nasusulatan ko ay wala akong nilalagay sa tanong na: what is your motto in life? Hindi ko alam kung ano nga ba ang pumasok sa

Pero nagulat ako dahil bigla na lang silang nagbigay sa akin ng mga bulaklak. “Anong mayroon?” “Alam po kasi namin na malungkot ka, teacher. Sabi po kasi sa amin ni teacher Zi namatay daw po ang daddy mo,” sabi ng isa sa mga students ko kaya napaiyak ako sa ginawa nilang ito. “Hindi ko lang talaga inaasahan na gagawin nila ito.” “Thank you sa inyong lahat, salamat sa mga flowers. Okay na si teacher,” sabi ko sa kanila.

Puno na ng uban ang buhok at may malalim na linya na sa kanyang mukha. Magalang na ngumiti si Vaiana. "Principal Mahumas, ang tagal na rin po. Ang laki na ng pinagbago ng school." Masayang tumawa ang matanda. "Huwag ka nang masyadong pormal. Teacher pa rin ako para sa inyo. Napakaganda ng araw ngayon—dalawa sa pinakamahusay kong estudyante, sabay ko pang nakita."

“W-well…hindi ba totoo naman yun? I mean, nangyayari naman talaga sa totoong buhay yung nai-inlove ang babae sa lalaking kinaiinisan nila.” “Ibahin mo ako because I’m not, hindi ako pumapatol sa parang kapatid ko na.” “Hindi ko namang sinabing may chance kayo ni Zion, although mas matured itong tingnan at mas bata ka namang tingnan, so kung sakali man ay hindi na rin halata.” “Nakalimutan mo na ba na isa sa code of ethics ng mga teacher ay bawal silang pumatol sa estudyante nila? Kaya please lang, don’t intoxicate my mind.”

masayang bati niya, habang may nakapaskil na ngiti sa kanyang labi. She need to pretend that everything is okay. Ayaw ni Hadassa na maapektuhan no’n ang pagtuturo niya, isa pa ayaw niya ring idamay ang nga estudyante sa personal niyang buhay. “Good morning, teacher! We missed you!” sabay-sabay na bati ng mga ito. “Aba naman, at talagang na-miss ako ng mga batang ang gugwapo at ang gaganda!” papuri niya.

Pinaglaruan nya ang mga daliri ko na kahawak ng kamay n'ya. "Mabuti nalang nagkaroon tayo ng break kahit ngayon lang." Oo nga, para kaming nagbakasyon bigla sa pagpunta sa school na 'to. Nag-asaran kami lalo na habang pinag-uusapan yung pagpapanggap kong student kanina at s'ya naman ay teacher. "Magtataka yung teacher no'ng mga 'yon kung bakit tapos na ang lesson."

Hindi ko makakalimutan ang kanilang mga ngiti, pati ang kanilang kakulitan sa maghapong ito. “Good job kayo kay teacher ngayong araw, mga kids.” Pagpupuri ko sa kanila. “I’m sorry to say, na kailangan n’yo nang umuwi. Don’t forget to show your poets to your parents, ok.” “Goodbye, teacher Luke!” Sabay-sabay nilang sambit nang tumayo sila sa kani-kanilang pwesto. Lahat nga sila ay binigyan ako ng ngiti bago sila lumabas ng kwarto, pero ang hindi ko in-e-expect, pati itong si Sefira ay babati sa akin.

Kasalukuyan nang ipinamamahagi ng mga teachers sa mga batang estudyante ang mga bags at school supplies. "Mr. Monteverde, maraming salamat sa mga donations mong school supplies para sa mga estudyante namin dito. Masayang-masaya ang mga bata dahil sa mga munting handog mo para sa kanila," taus-pusong pasasalamat ng principal sa kaniya.