Quotes Of Night Sky Novels & Stories

Vava. "The night sky becomes dark whenever there's no moon. So plain. So empty. Nothingness." Naka-ngiti nyang sabi. Nagbabadya nang magsipatak ang mga luha ko. Nagbu-blur na din ang paningin ko dahil sa mga luha ko pero hahayaan ko na sila. "Paano 'yung stars?" Tanong ko. Mahina naman syang natawa. "The moon can brighten up the sky even without stars. Wait, your smiles and craziness are the stars. Happy?" Eeeeeh! Vava naman, eh! Lintik naman, oh! Baka maihi ako nito!

Napabuntong-hininga pa siya bago nagsalita. "Buti pa ang mga bituin kahit malalim na ang gabi may iilan pang natira at sumisidlak sa kalangitan. 'Di tulad ng mga tao lagi na lang naiiwan at mag-isa." Napakurap-kirap ako sa sinabi niya bago tumingala sa kalangitan. Tama naman siya, eh. Buti pa nga ang mga bituin nagawa pang sumidlak sa lalim ng gabi.

She'll chose to paint the night sky, the dark and cold night sky. Dahil madalas sa dilim at pag-iisa, doon natatagpuan ng isang tao ang liwanag. Sa dilim niya na-rerealize na matapang siya’t mula sa dilim ay nagkakaroon ito ng lakas ng loob para paliwanaging muli ang kaniyang buhay gaya ng mga talang nasa kalangitan; they were so bright because of the night sky. Dilim na hindi maiiwasang dumating sa buhay ng bawat tao, ngunit hindi para wasakin tayo kun'di para mas patatagin pa tayo...

*Chuckles* ^____^ mukha ng baliw. "Look at the stars, they are visible in the sky especially at night, it's brilliant." Natigilan ako sa sinabi niya, katulad ko ay Nakatingin na rin siya ngayon sa mga kumikislap na bituin. "Ang Gwapo niya." Isip ko.

"You're going to be one of them. So pretty and shining. Giving light to the dark and freezing night." "Will you always look up to the sky when I'm gone?" I felt his deep gaze at me. Lumingon ako sa kanya. "Once you become one of them, then I will never miss a single night without staring at the dark and beautiful sky 'cause I know, you're one of the million stars giving comfort to my sad heart. Darkness and nights have always been my favourite part of the day," I slightly laughed. I managed to laughed habang mabigat at masakit ang nararamdaman ko.

We stood there until the sky turned violet. Until the stars began to blink in the same rhythm—three short, one long, three short ulit. Jake’s POV Somewhere in the code, I smile. Because I know they’ll be okay. The world doesn’t need saving anymore. It just needs remembering. And if ever they forget— I’ll blink again. Three short. One long. Three short. The afterglow never dies.

“Oo, tama ka. Pero para sa akin, ang buwan ang simbolo ng pag-asa.” “Bakit naman?” “Ang buwan ang nagsisilbing liwanag sa kadiliman ng gabi at nagsisilbing gabay ng mga manglalakbay. Para sa akin, ang liwanag na dulot ng buwan ang nagbibigay pag-asa sa isang tao sa gitna ng kadiliman.” Huminga ng malalim si Seraphim. “Sa tuwing napapanaginipan ko ‘yong mga nangyari sa akin sa ampunan, sobra akong nasasaktan at nalulungkot. Kaya ang ginagawa ko nagigising ako sa kalagitnaan ng gabi dahil sa ganoong panaginip, titingin na lang ako sa buwan para gumaan ang loob ko.” Hindi nakaligtas sa aking paningin ang pagtulo ng luha sa pisngi ni Seraphim na mabilis naman niyang pinunasan.

And now there she was, facing the consequences of her actions—pitiful, unhappy, and alone. Mabilis siyang nagpunas ng luha at tumingin sa madilim na langit. The night sky was peppered with stars. Masarap sanang humiling kaya lang… matagal na niyang alam na ang mga bituin, hindi talaga nakakatupad ng mga hiling. “Will I ever be happy?” she whispered to the night sky.

I looked at the sky in awe, and so I looked at this man beside me to see if he was sharing the same view with me –But to my surprise, he was doing nothing but looking at me. I laughed. "Don't waste the view Drazz, it's too beautiful to be ignored." He smiled. "You're better than any of the view here on earth Dark, Remember that." He then leaned again towards me as we kissed under the night sky and in unity with the fireworks. A perfect definition of the right person and the wrong time... XOXO

Ilang buwan na lang at nalalapit na ang ikinatatakot naming araw. Ipinikit ko ang mga mata ko at sinariwa ang mga nakaraan ko sa mid-Quatria. Ang digmaan, ang pagpaparusa, at ang kasamaan. Isang ala-ala na muli ko na namang babalikan. Walang mga bituin sa langit tanging ang buwan lang ang nagbibigay ng liwanag. Naaayon lahat sa plano ko...