Quotes On Decision Making Mga Nobela at Kwento

“Two…” Hindi makapag desisyon si Stefan. Hindi niya nais sabihin kung nasaan ang mga ito subalit kinakailangan niyang mabuhay. Para sa kaniya ay ito na ang pinakamabigat na decision making niya sa buhay. “You already made your choice. One…”

Maya-maya narinig ko ang malakas nyang buntong hininga. "May mga decision kasi na kailangan naming gawin para maiwasang masaktan ang minamahal namin. Mga bagay na kailangang isakripisyo. Mga decision na akala namin tama. Pero minsan yung choice na pinili namin mali pala. Akala namin yung ang makakabuti pero hindi pala. Gustuhin man naming baguhin pero huli na, huli na para bawiin dahil tapos na, may nasaktan na."

Ang bigat ng usapan ay tila nananatili sa hangin. “Matapang ang iyong naging desisyon,” sabi niya. “Marami ang magsasabing delikadong buksan ang nakaraan. Ngunit tama ka—ang katotohanan ay hindi dapat ikahiya o itago.”

Ngunit bago pa siya makapagsalita, muling nagsalita si Lewis. “Don’t make things complicated,” anito, habang tinitingnan siya na may mga mata na malalim na nagmamasid. "Sometimes, it's easier if you avoid diving too deep into matters. But what you still haven't learned is that there's no escaping the decisions we make.” At bigla, dumaan siya sa tabi niya, ang amoy ng kape at presensya ni Lewis ay nanatili sa hangin, parang nagiiwan ng bakas sa kanyang balat na hindi niya kayang tanggalin.

“Sir, maraming bagay ang pwedeng magbago sa paglipas ng panahon. Ang mga balita ay pwedeng mali, ang mga kwento ay pwedeng gawin. Pero kung ang desisyon mo noon ay base sa kung ano lang ang alam mo noon, hindi mo na dapat pahirapan ang sarili mo ngayon. Ang mahalaga ay kung ano ang gagawin mo sa kasalukuyan.” “Pero paano kung ang desisyon ko ang dahilan kung bakit sila naghirap?” tanong ko nang halos pabulong. “Paano kung dahil sa galit at pagdududa ko, napilitan silang tumakas at magtago? Paano kung ang batang akala ko ay wala na… ay buhay pa at lumalaki nang malayo sa akin?”

Nanlalabo ang paningin ko pero kahit ganoon, ay nakita ko pa rin ang maganda niyang ngiti. "Walang maling desisyon sa una mong pagpili, Szellous. Magiging mali lamang iyon kapag nagsisi ka sa ginawa mo. Kapag napaluhod ka sa kalagitnaan nito, kapag nalaman at naramdaman mo na ang sakit o kaligayahan mo sa desisyon na iyon." Dahil doon mo lamang malalaman kung tama ba o mali ang tinahak mong daan. Kung tama ka magiging masaya ka, kapag mali ka, masasaktan ka."

“Pero kung sa pagbibitaw ay mapapalaya mo ang sarili mo at ang iba, minsan iyon ang pinakamatapang na bagay na magagawa mo.” Tahimik na nag-isip ang babae, iniintindi ang bawat salitang sinabi ni Benjamin. Maya-maya’y ngumiti ito nang kaunti. “Salamat po, sir. Mukhang kailangan ko nga pong pag-isipan pa nang mas maigi.” Ngumiti rin si Benjamin. “Walang anuman. Basta tandaan mo, ang bawat desisyon ay may kaakibat na aral. At sa bawat aral, mas nagiging matatag tayo.”

tanong niya sa akin, pero mukhang may halong biro. I smirked. “I chose to because I have to. Wala akong nakitang ibang choice noong panahon na ‘yon,” I said and waited for his reply in the darkness. “Ang pagpili palaging na sa iyo. It's something that depends on you all the time. Katulad ng mga magulang natin, they chose what's the best for us and that's their your choice for you, para sa iyo mula sa iba. Sometimes magde-decide ka rin nang ganoon like me, I chose to help you not thinking of my own sake, desisyon mo ba na maligtas ka? It's the difference between the two, we decide for others and we decide for us. Choosing sometimes was the hardest thing but if you choose carefully you can cha

"Panahon na para gumawa ka ng desisyon. Mas maaga, mas mabuti. Kapag mas pinatagal mo pa, mas pinapahirapan mo ang sarili mo at pati na rin sila." "Hindi ko alam kung paano at kailan magsisimula, James." "Maging totoo ka lang sa sarili mo. Gawin mo kung ano ang makapagpapaligaya sa'yo. Maaaring magmukhang makasarili, pero 'yan ang tamang daan para sa'yo." Napailing si Julia at pilit pinipigilan ang pagluha. "Anuman ang desisyon mo, nasa likod mo lang ako. Pangako 'yan."

Sa isang meeting, may diskusyon na umiinit. Iba-iba ang opinyon. Iba-iba ang direksyon. “Lea, what do you think?” tanong ng isa. Tumingin siya sa kanila. Hindi siya nagmadali. “Let’s not rush this,” sabi niya. “Some decisions are better when they’re clear, not fast.” Tahimik ang room. At sa sandaling iyon, hindi niya kailangang ipilit ang authority niya.