Novel & Cerita Quotes On Eating Together

My heart started beating so loud out of my chest. I nodded. "I know naman. But you can eat naman without me, right?" He shook his head. "The foods taste blunt when I'm not eating with you. Gusto 'ko palagi tayong sabay kumain," he says. My lips frowned. "Kahit ikaw naman ang magluluto?" "Kahit ako pa ang nagluto o kahit si Gordon Ramsey pa, wife. If I don't eat with you, it's nothing."

Natatawa pa nitong dugtong. Natawa nang bahagya si Milagros sa sinabi ng kaniyang nobyo. “Wala naman kasi iyan sa kakainin ninyo. Ang mahalaga ay kung sino ang kasama mong kumain. Mamahalin nga ang pagkain na nasa harapan mo pero hindi mo naman kasama ang taong mahal mo. Hindi mo mae-enjoy ang pagkain kapag ganoon.” Palatak niya. “`Di ba, sabi mo kanina ay may date `yong amo mo saka `yong boyfriend niyang mayaman? Panigurado na nasa mamahaling restaurant sila ngayon. Sa tingin mo, masaya kaya sila?”

May kaparusahan na naman ba ito kapag hindi siya sumunod? “And I want us not to fight in front of our food. We will only discuss simple subjects while we're eating.” Marahan siyang tumango. Sa bagay, mas maganda nga naman na hindi sila magtatalo sa harap ng pagkain dahil kagaya ng sabi ni Aeros, sagrado iyon. “How about… lunch? And… breakfast?” Natahimik ito, halatang nag-iisip. “Hmm. Well, for breakfast we can eat together, too, since I'm still here in the morning. Are you a morning person?”

Nang dumating ang aming pagkain, pareho kaming naging abala sa pagkain at pag-uusap. “Evelyn, gusto kong malaman mo na seryoso talaga ako sa nararamdaman ko para sa iyo,” sabi niya, habang kumakain. “Gusto kong maging bahagi ng iyong buhay hindi lang bilang boss kundi bilang isang tao na may tunay na pag-aalala sa iyo.”

M na iyon ay nag patuloy na lang silang kumain at uminom ng wine. At dahil sa ginawa nila ay may iilang nakapansin at tinitingnan silang dalawa ni Sharon na nag e-enjoy sa pagkain at pag inom ng wine. Wala namang silang pakialam na dalawa dahil sinusulit lang nila ang pagkakataong kumain ng masasarap na pagkain. Sa madaling salita, ay motto talaga nina Aurora at Sharon ang ‘food is life!’

"Hindi ka na dapat uminum nang marami. Tingnan mo ang sarili mo, hindi mo na kayang mag-drive." Natawa siya nang balingan ang kaibigan. Kahit ano'ng pagpupumilit nilang uminum ito, hindi talaga ito tumikim ng alak kaya napikon ito nang paulit-ulit nilang buskahin. Muling nanumbalik ang panahong nasayang pati na ang likas nilang ugali kapag magkakasama silang apat. Asaran dito. Asaran doon—at walang mapagsidlan ang saya nila ngayong okay na ang samahan nila.

Nakakatawa man ngunit palagi n'ya ng hinahanap-hanap ang luto nito at kahit pa ilang beses na s'yang nagkaroon ng mga dinner meeting simula ng magsama sila ay umuuwi pa rin s'ya at sa bahay piniling kumain. Hindi din s'ya nagsasabi kay Indeeyyy na may dinner meeting s'ya sa labas para wala itong dahilan na hindi magluto. Pakiramdam n'ya ay hindi kumpleto ang kan'yang araw kung hindi makatikim ng pagkain na niluto ni Indeeyyy. "Baon mo oh," sabi nito ng pumasok s'ya sa kusina. Simula ng magsama sila ay araw-araw na din s'yang may baon na pagkain para sa kan'yang lunch.

“Since they've made their decision, let's not force them. Hayaan natin sila sa nais nila.” Nang marinig iyon ng ina ni Leon, napahinga na lang ito nang malalim. Dumating ang take out order ni Leon. Inihain iyon sa table ng ward ng kanyang ina. The table was laden with food, clearly not just for two people. “Let's eat something together, Gail.” alok ni Leon na direktang nakatingin ang mata sa asawa. “Pwesto ka na, Jaxon at kakain na tayo.”

"I know you're hungry. Eat up and stop staring" "Libre mo?" Gusto kong kuritin ang sarili kong singit! 'Pisti! Nagpapakipot pa talaga!' "Eat," saad niya. I smiled. This time, it wasn't fake. It was genuine. "Samahan mo 'ko. It's more fun to eat with someone. Besides, you paid for this," Honestly, I'm used to eating alone because I'm always alone. That's why I want company now while he's here. And he's hot, right? Sarap kumain! Sya palang ulam na!

Ano ang ibig sabihin niya rito? “Tuwing pinapanuod kita kumain, mas sumasarap ang pagkain,” sabi niya. “Iyan ay dahil hindi ka pa nagutom kahit kailan,” sabi ni Ling Yiran. “Kung hindi ka makakakain ng ilang araw, masasarapan ka na kahit sa isang simpleng lugaw.” Napatigil ang mata ni Yi Jinli “Nagutom ka na ba?” “Oo,” walang bahalang sabi niya. Parang casual na topic nalang ang naranasan niyang nasa pagitan siya ng kabuhayan at kamatayan noon.