Quotes On Eating Together นิยาย & เรื่องราว

tanong ni Calvin, habang abala sa ginagawang pagpirma sa papeles na nasa mesa. “Sinabi niya na kumain kaming dalawa sa labas, na hindi naming napansin ang oras dahil naasarap ang kuwentuhan naming habang kumakain. Mabuti na lang at naniwala siya, dahil kung hindi, I’m sure na mag-aaway na naman sila.” Anito, na may kasunod na buntonghininga. Nagtaka naman si Calvin kaya naman tinanong niya ito.

At feeling ni Krissy gumagaling na siya sa pagluto dahil sa walang kapagurang tulong na ginagawa niya sa chef ng resort. Hindi paman sila nag-uusap ni Calex ay masaya na siyang mapagsilbihan ang lalaki. Lalo na't kinakain naman nito ang mga pinapadala niyang pagkain na may kasama pang iba't-ibang mensahe kagaya na lamang ng, "Smile it makes you more handsome." "Eat well, pakabusog ka." "Take good care of yourself." At kung anu-anong klase pa ng mga mensahe na kadalasan may mga quotation pa.

he said. Sinunod ko siya then eat my food, time goes by dumadami na ang tao at napupuno na rin ang middle table . Maybe they are family most close ones dahil some of them ay kinakausap ni Jame habang ako kumakain lang dito. Taking my time to eat, because that’s how tiyang amelia taught me. She said when we are eating in front of this businessman i must eat elegantly. Habang kumakain ako, nagpaaalam si james na aalis siya saglit, at babalik din siya agad.

“Of course, buddy. Magbihis na tayo at lumabas na tayo pagkatapos nating kumain, okay?" Habang nakaupo sila para mag-almusal, naramdaman ni Iza ang isang alon ng kasiyahang bumalot sa kanya. Mas masarap ang pagkain kapag kasama sa lamesa ang mga mahal sa buhay, at pinahahalagahan niya ang mga sandaling ito ng simpleng

“Ang sarap pala talaga ng pagkain dito sa canteen. Gusto ko talaga. Kaizan, dito na lang tayo kumain araw-araw, okay?” Bahagyang nanginig ang mga daliri ni Kaizan, pero pinilit pa rin niyang ngumiti. “Masyado akong busy lately, at hindi regular ang oras ng pagkain ko. Mas okay siguro kung ikaw na lang muna ang kumain mag-isa.” “Hindi. Nakakaboring kumain mag-isa.” “Pwede naman kitang samahan ng iba, like si Kiara.”

“Bakit naman ang dami? Di ka ba kumain? Kasi alam ko nag mamadami ka lang na pagkain kapag gutom ka.” Napahigpit ang kapit ni Kenneth sa kutsara at tinidor na hawak niya. Katulad ng nakagawian nilang mag asawa ay paghahainan siya ni Kenneth habang di Sarah naman ang nagluto ng pagkain nila. “This might be our last meal together,” medyo mahinang sabi nito.

Nagpatuloy sa pagkain ang dalawa na parang walang pakialam sa paligid. "What?" bungad ko dito. Narinig ko kaagad ang tikhim ni Ella sa kabilang linya. "Let's eat lunch together?" malambing na sabe nito. Sumalubong ang kilay ko. "Why? Hindi kaba maka kain ng wala ako?" malamig kong sabe. Napatingin na sa akin ngayon ang dalawa kong kaibigan. I tssked at bago pa makasagot si Ella ang biglang nag pop out ang message ni mommy sa phone ko.

"Kaya Ziya, I want us to always eat together. Yung magkasama tayong dalawa lang." Napaangat akong muli ng tingin sa kaniya. Nakita ko pang napalunok ito at nag iwas ng tingin. Pero saglit lamang iyon at ibinalik rin sa akin ang paningin. Nagpakurap kurap pa ito. "Pasensya kana kanina sa inasal ko, ha? ito kasi talaga ang gusto ko, yung kasabay kang kumain." My god...

Muli niya itong tiningnan ng masama. "Hahaha joke lang, friend. Pinapatawa lang kita. Kain na nga tayo, mukhang masarap itong luto mo. Mabuti na lang at andito ka, may makakasama ako sa pagkain. Kasi kapag ako lang ang andito puro lang ako take-out. Masarap talaga kumain kapag may kasama."

Naka-ready na daw kasi ang mga pagkain na siyang pinaunlakan kaagad naming dalawa ni Elijah. Marami ngang mga pagkain ang nakalatag sa dining table. Masaya kaming kumain at sinabayan pa ng kaunting pag-uusap. Masasabi ko na mabait naman pala si Mommy MIracle! Halatang masaya ito sa presensya namin dahil mas naging madaldal ito ngayun. KUng anu-ano na lang kasi ang kini-kwento nito eh.