Quotes On Small Steps Novels & Stories

Tumigil siya sa paglalakad at unti-unting napatingin sa dagat kasabay ng paghigpit ng pagkakahawak niya sa kamay ni Nate. Tumigil din naman ang lalaki at humarap sa kanya. "You don't have to force yourself kung hindi mo pa kaya. Healing traumas doesn't happen overnight, Barbara. It takes one step at a time. And this is your first step. Ang pagpunta mo dito at pagbaba sa dalampasigan. The next time you have the courage, you can begin walking in the shallow part of the sea. That's how it should be." "Thank you, Nate," Barbara whispered against his chest.

Kung hihilata lang ako maghapon, baka mas lalo akong hindi makagalaw. Kukunin ko lang ang cellphone ko sa may tukador. That will serve as my first step. Bukas naman ay ang pintuan na ang aabutin ko ng lakad. Step by step lang dapat araw-araw, hanggang sa tuluyan na akong makalakad ng maayos. Tama. Nakaya ko ngang gumaling noon sa matinding pagkakaospital, ito pa kaya na simpleng pagkakadulas lang ang sanhi?

Madriaga na mukhang hindi na gustong pakinggan ang sinasabi ng anak. Pero ngumiti lang siya. “She’s shy. But she’s really good.” Mula sa gilid, tumingin si Sir Zed. Diretso, saglit, pero sapat para mapako ako sa kinatatayuan ko. “If you’re serious about it,” singit niya sa mababang tono, “keep drawing. Small things become big when you do them consistently.” Bahagyang lumambot ang boses niya, halos hindi ko inaasahan. Simple lang ang sinabi niya, pero para sa akin, ibang klase ang tama ng bawat salita.

Unang hakbang pa lang iyon para sa totoong tuktok na patutunguhan. And I also realized that the stairs to be great, to be successful are infinite. Bawat hakbang, ito man ay tagumpay o pagsubok, you strive hard to take another step after every step. Which means, achievements and success isn't limited. Nalilimitahan lamang ang tagumpay kung hihinto ka na sa paghakbang.

Hahamunin ko ang sarili ko sa mga bagong challenges at siguro sisimulan ko yon sa mas matatapang na desisyon sa buhay. At ang unang step ay maging totoo sa sarili ko. Kasama na ang maliliit na pagkakamali basta may matutunan ako. Gusyo kong maging singlakas ni Anna sa puntong hindi lang sarili ang kayang alagaan, walang hirap na nagagawang ipagtatangol ang iba. Kung hindi ko yon magagawa, dapat nga lang na huwag na akong umasa na makapaghiganti pa.

But… toward each other. Kahit unti-unti. Kahit masakit. Kahit takot sila pareho. Because sometimes… the slowest steps are the most real.

natatawa ngunit seryosong tanong ko. Natigilan naman si Michael at hindi na kumibo pa. "Minsan nga matuto kang i-appreciate ang mga maliliit na bagay na nagagawa ng ibang tao para sa 'yo. Minsan nga tignan mo 'yong mga simpleng bagay na 'yon bilang isang malaking bagay? Hindi 'yong nagagalit ka kasi ayaw mo," sabi ko pa. Napahinga naman ako ng malalim.

Ngumiti siya nang bahagya, at bago siya muling tumalikod, ibinulong niya, “Mag-enjoy ka. Hindi palaging may ganitong tanawin.” Napatigil si Stephan sa kanyang kinatatayuan, ang mga salita ni Sugar ay tila maliliit na patak ng gasolina sa apoy na matagal nang nagliliyab sa kanyang kalooban. Napakagat siya ng labi, pilit na itinatago ang nararamdaman, ngunit hindi maikakailang may epekto ang bawat salita, bawat galaw ng dalaga.