Quotes On Small Steps Novels & Stories

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

*** "Dahan-dahan Raj. Huwag mong madaliin, small steps at a time..." Naging masunurin si Raj sa therapist niya sa araw na iyon. He wants to improve. Nakinig siyang hindi dapat madaliin ang paggaling niya. Slowly but surely. Dahil kung gusto niyang gumaling at mahanap si Ysabella, dapat ay able siya. Dapat ay hindi matigas ang ulo niya. Hindi siya eksperto.

Sabi ko. “Anong one step at a time. Ilang araw na tayo dito wala kapang nagagawang step bukod sa pasilip-silip at palihim na pagmamasid.” Natatawang sabi ni Alex “Madali lang kasi sabihin pero mahirap gawin.” wika ko

Ito ‘yong may laman. “Mabuti naman,” sagot ko, pilit na casual. “Nanalo kami kagabi. Clean sweep in the last round,” sabay ngisi ko, trying to lighten the mood. “Pinagmamalaki mo ang dalawang game na first blood?” tukso niya agad. Napangiwi ako. “Kuya naman eh… first blood is life kaya. Small wins matter.” “Ah, ganon ba? Sige nga, lagyan mo ng inspirational quote. ‘Every first blood is a step towards world domination.’”

Ready when you are. She smiled to herself, heart beating a little faster. She grabbed her purse and made her way to the door, taking one last look in the mirror. *One step at a time,* she reminded herself, feeling the weight of her own uncertainty. But this time, it felt like the first step toward something worth taking.

Sumalubong Ang ngiti ng isang babaeng Hindi maikakailang pinagpala ng husto ng magsaboy ng kagandahan Ang nasa itaas. "May magagawa pa ba Ako kung naka upo ka na." bumalik Siya sa kanyang gawi. Pinaglalaruan Ang hawak at nakatuon Ang tingin rito pero Ang layo Naman ng takbo ng kanyang isipan. "That glass won't say anything even if you look and play with it forever." Nakangiti ito ulit. "It's fine. The least I could do is not hurt anyone.. "

May maliit na sticky note na nakadikit sa gilid ng cup. “Good morning, Katalina. Breakfast for you. Eat first before you start working.”— Z Isang ngiti ang sumilay sa aking labi habang nakatingin sa pagkain at sticky note na nasa table ko, Kung dati, naiilang ako o nahihiya, ngayon iba na ang pakiramdam. Masaya ako. Para bang, ito yung sinasabi niya kagabi—na sisimulan niya step by step. Simpleng coffee at sandwich, pero ramdam kong may effort. May meaning.

Tumigil siya sa paglalakad at unti-unting napatingin sa dagat kasabay ng paghigpit ng pagkakahawak niya sa kamay ni Nate. Tumigil din naman ang lalaki at humarap sa kanya. "You don't have to force yourself kung hindi mo pa kaya. Healing traumas doesn't happen overnight, Barbara. It takes one step at a time. And this is your first step. Ang pagpunta mo dito at pagbaba sa dalampasigan. The next time you have the courage, you can begin walking in the shallow part of the sea. That's how it should be." "Thank you, Nate," Barbara whispered against his chest.

Habang minamaneho ko papunta sa lugar ni Serenity, iniisip ko ang mga susunod kong hakbang. Huminto muna ako sa isang grocery store. Kumuha ako ng ilang bagay, hindi para sa akin, kundi para sa kanya. Small things, basic things. Alam kong may paraan para mapalapit siya sa akin, para mapilitan siyang magtrabaho malapit sa akin. Kung hindi ito makuha sa maayos na usapan, may ibang paraan. But for now, I’ll start with the basics. Small steps. Charm her first.

Isa-isang bumabalik sa isip niya ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Naalala niya ang isang linyang minsang sinabi ng mentor niya sa Milan: “The smallest adjustments shape the largest outcomes.” Ang maliliit na galaw ang bumubuo ng malalaking pagbabago. At ngayon, malinaw sa kanya na hindi ito biglaan. Isa itong dahan-dahang pag-ukit sa paligid niya, hanggang sa magising siyang ang mundo niya ay hindi na kanya.