Quotes On Small Steps Novels & Stories

"Hindi ko ito magagawa nang mag-isa. Maraming salamat sa lahat ng nagtiwala sa akin, sa mga pumili ng tamang daan at nakakita ng kabutihan sa bawat hakbang ko." Ang simpleng mga salita ni Antonette ay nagbigay ng lakas at pag-asa sa lahat ng naroroon. Natutunan nilang lahat na hindi hadlang ang mga pagsubok at mga pagsasabwatan ng iba upang makamit ang tagumpay. Ang pagiging totoo sa sarili at ang hindi pagsuko sa maling mga paraan ay magdadala ng mas magandang bukas, hindi lamang para kay Antonette kundi para sa buong kumpanya.

Ang mga ito ay nagsilbing paalala na ang maliliit na hakbang ng pagbabago ay maaaring magbukas ng mga pintuan ng tiwala sa sarili na matagal na niyang ikinakahiya. "Salamat," sabi ni Veronica, ang kanyang boses ay puno ng pagpapahalaga. Ang ngiti na kanyang ibinunga ay hindi na ang dati niyang mahiyain na ngiti, kundi isang ngiting may lakas at pananampalataya sa sarili. "Hindi ko inakala na magiging ganito ako."

Ash started, breaking the silence as he carefully stepped over a rock, “I’ve been thinking a lot about what you said the other day... about how we need to take things one step at a time.” Maya glanced at him, her heart beating a little faster. “And?” “Well, I’ve been thinking about it a lot,” he said, adjusting the backpack on his shoulder. “And I think... I think you’re right. Hindi ko kailangang madaliin ang lahat. I’ve been living my life with this constant pressure na parang everything has to be perfect all the time. But maybe... maybe it’s okay to not have everything figured out.”

Hanggang sa may tumulong butil ng luha galing sa mata ko. Hindi ko alam na umiiyak na pala ako. “You don't have to be sure of where you're going or what the next step is; sometimes all you have to do is take the first step and that is to move.” My eyes rest, not unblinking but slowed; yet the effect is soft and inviting instead of harsh. Perhaps it is his lips that give away my intention, not quite smiling but tilting as if they mean to. “Cheer up, you’re not alone. God is with you,” he said and then tried to hold my hand.

alam ko namang ang layo pa namin pero ang layo na namin. Kahit ang mga maiikling mga hakbang ay marami na kaagad ang epekto na ito. Kahit na sabihin na maigsi lang naman, anong epekto no'n? Small or big progress, is already progress. We also have a different timeline for being able to get our success.

Isa-isang bumabalik sa isip niya ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Naalala niya ang isang linyang minsang sinabi ng mentor niya sa Milan: “The smallest adjustments shape the largest outcomes.” Ang maliliit na galaw ang bumubuo ng malalaking pagbabago. At ngayon, malinaw sa kanya na hindi ito biglaan. Isa itong dahan-dahang pag-ukit sa paligid niya, hanggang sa magising siyang ang mundo niya ay hindi na kanya.

Ilang gabi rin niyang pinag-isipan ang hakbang na ginawa. Bantulot pa sya noong una ngunit wala na syang iba pang maisip na paraan para maiparating kay Pael ang mga nais niyang sabihin rito. Hindi naman nya ito masadya sa tinitirhan dahil pakiramdam nya ay wala na syang mukha na maaari pang iharap sa binata. Maliwanag na tinuldukan na ni Pael ang kanilang ugnayan. Subalit masyadong pasaway ang kanyang puso lalo na at nadagdagan pa ng pampatibay-loob ng ina. Tama ang mommy niya walang mangyayari sa mga pagmumukmok niya. Anito ang pagsuko ay isang karuwagan. Paano ka raw mananalo sa isang laban kung sa simula pa lamang ay tinanggap mo na ang iyong pagkatalo. Ang buhay raw ay puno ng hamon, nor

Napaangat ako ng mukha at napahikbi nang makita silang lahat na nakangiting nakatingin sa akin. “We don’t judge you, Vee. Alam din naming hindi naging madali ang lahat para sa’yo, so, we just pray and wish that everythings gonna be alright. Na balang-araw, babalik tayo sa dati. Healing a scar isn’t easy as one, two, three, but forgiving and moving forward can make you even stronger and live a normal life,” litanya ni Stephanie. “Wow, kakabasa mo ng mga motivational qoutes nagiging inglesera ka na, Steph, ah! Stop showing off, hindi bagay sa’yo!” Nakahalukipkip na turan ni Rosalie sa stepsister niya.

“Noong una kaming magkita ng inyong Lola Seraphina, ang bayan na ito ay isang maliit na nayon lamang na nahihirapan. Maraming tao ang walang trabaho, walang sapat na pagkain, at walang pag-asa para sa kinabukasan. Ngunit hindi kami sumuko. Nagtulungan kami, nagmamahal kami sa isa’t isa, at nagsimula kaming gumawa ng maliit na pagbabago.” “At dahil sa inyong maliit na pagbabago, naging malaki ang pagbabago sa buong bayan!” sabi ni Sophia, ang anak ni Seraphina Jr. “Tama ka, apo,” sagot ni Seraphina, yumakap sa kanyang mga apo. “Ang bawat maliit na hakbang ay maaaring magdulot ng malaking pagbabago. Kailangan lang nating magsimula at huwag kailanman sumuko sa ating mga pangarap.”

Yun din naman ang sabi ni Nanay Mildred sa akin. Kailangan kong magpalakas para maka-recover agad ako. Small progress each day. Baby steps for me towards my healing. Little progress is still a progress sabi ng doctor. No need for big progress ang importante ay gumaling ako kahit paunti-unti lang.