Rainbow Tagalog Novels & Stories

sigaw niya, habang bitbit ang stuffed bear niyang si Theo. “Look! May rainbow!” Ngumiti ako. “Rainbow after the rain, hmm?” Tumakbo siya papunta sa akin at sumilip sa gilid ng terrace. “Rainbow means happy ending ‘di ba?” Napatingin ako sa kanya. Sa inosenteng mga mata niyang walang alam sa mga headline, sa mga laban, sa mga taong gustong wasakin kami. Para sa kanya, simple lang — rainbow means happy ending.

Gusto na nga lang niyang angkinin ang dalaga para sa sarili niya lang. Napakaganda kasi ng hubog ni Rain, ang laki ng dibdib at ang sikip sa pakiramdam. Ang kutis niya ay nagiging kulay pinkish kapag nag-iinit ang pakiramdam, talagang nakakatakam angkinin. “Hindi na ako makikipagtalo sa’yo. Bababa na ako para bumili ng kailangan ko,” sabi ni Rain sabay baba ng tawag dahil nagsisimula na rin siyang magutom.

tanong niya rito, para siyang sira na kinakausap ito kahit na nakatingin lang naman ito sa kaniya. Napaisip siya sa kung ano ang itatawag sa dalaga, pangalan na babagay sa kanya. Sumagi sa isip niya ang nakita sa f******k habang nagbrobrowse. “Ara.” Means ‘brings rain.’ Para itong ulan na dumating sa buhay niya na bigla nalang bumagsak at dumating, ang lanta niyang buhay ay parang nadiligan ng ulan ng dumating ito sa kanyang buhay.

"Wear this!" Sabi ni sir sabay abot sa akin ng kulay Blue na long sleeve. "Baka kung ano pang magawa ko sayo!" Napanganga na lang ako sa sinabi niya. I crossed my arms in my chest. "Tss.. dumi ng utak mo!"

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Hindi, diba? Tumango naman si Ate Ruby. "Right. You should stay here, Raf," segunda niya. "We have a library here so I'm sure you will be able to review for your board exam. Sumabay ka na sa akin magreview. I'm sure Maia will soon get used to having you around." Tinapik ni Dan ang balikat ni Rafael at sumang-ayon din. Pasimpleng bumuga ako ng hangin at sumandal sa aking upuan.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Napatingin naman ako kay Antimony na biglang tumahimik. Anong problema nitong rainbow na ‘to? Yep. Rainbow tawag ko sa kanya kasi iba’t-iba ang kulay ng buhok. Sinikuan ko nga si Jared na tulo laway nang natutulog. “Vad? (What?)” nginuso ko naman si Antimony na tila napapahawak sa sentido niya habang nakatutok sa phone nito. “Gusto mo nang kiss? Wait lang totoothbrush mu—”

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

"Tapos ka na? Aalis na ako." "Wait, what? Do you really say no to me? For your information, I am part of royal blood. I am the only da-" "Kahit pink pa ang dugo mo wala akong pakialam." Mabilis siyang lumapit sa akin at hinawakan ang pisngi ko nagsikulay dugo ang kanyang mga mata at may ibinulong na hindi ko maintindihan. Muling bumalik sa kulay itim ang kanyang mga mata at ngumisi sa akin.