Ravaging Novels & Stories

Ano ang plano niyang gawin? Mabilis na kumalat sa katawan ko ang malamig na takot. Hindi lang ito basta paghihiganti—ito ay desperasyon. Isa na namang paglalim ng bali sa isip niyang dati kong kinahuhumalingan. Tumigil ang mga yabag sa kabila ng pinto. “Lucien,” ani Raven, “Aeris doesn’t need this. You’ll destroy her.”

Hindi ito matapang o ganap, ngunit sapat upang masilayan ang init at pangako sa isa’t isa. Biglang humina ang hangin, ang mga dahon sa paligid ay nag-iyak sa simoy. “Yanna, huwag kang matakot,” bulong niya, hawak ang aking mga kamay. Para bang sa bawat haplos niya, nawawala ang takot at nadarama ko ang init ng pagmamahal.

A series of sharp, insistent raps that vibrated through the floorboards. "Tang… Ano ba 'yon?!" he snarled, his voice a guttural rasp, the fury in his tone a stark contrast to the animalistic desire that had moments before consumed him. He cursed under his breath, a string of obscenities that made my skin crawl. The knocking continued, relentless and unforgiving. He hesitated, his gaze flickering between me and the door, a war raging within his eyes. The lust, for a moment, seemed to recede, replaced by a raw, primal fear.

Nagawa pa talagang tumawa nito sa kabila ng lagay niya! Yawa! Kapag nakatakas siya rito ay babarilin niya ang baliw na ‘to! Nakakainit talaga ito ng ulo kahit kailan! “S-sige subukan ninyong lumapit! B-bubutasin ko ang lalamunan nang babaeng ito!” Mas dumiin ang pagkakasabunot ni Virvin sa kanyang buhok. “I guarantee you that if you do it, I will kill you repeatedly, regardless of our destination. Susundan kita kahit saang impiyerno at paulit-ulit kitang papatayin.”

Kunot-noong agad namang ihinarang ng binata ang katawan nito sa pagitan niya at ng tinatakbuhan niyang aso. “Mang Simoy, may rabies ba ang---tuta?!” gilalas na pandidilat ng mga mata ni Ravin nang makita nito ang kumakahol na asong humahabol sa kanya. “Baka kagatin ako niyan, Ravin!” mataas pa rin ang tono ng boses na aniya dito. Pilit nagkukubli sa likod nito kung hindi nga lang nitong mahahalatang OA na ang acting niya ay sasampa pa siya sa likod nito.

Nang makilala ko kung sino ang taong nakahawak sa dalawa kong pisngi bigla akong nagising sa isang madilim na bangungunot. "Lejandro......" mahinang bulong ko. Sapat na para marinig niya ito. He smile at me pero bago pa man siya tuluyang makangiti sinampal ko siya. SLAP! "Asshole!" I shouted from the bottom of my heart. As I walk away from him. The past flashbacks in an instant. My eyes become blurry that I can't see anything. All I want is to run from that man. The man who ruined the every pieces of me. The man who broke me. The man who played me for his own benefits.

I closed my eyes, the scent of jasmine and betrayal still clinging to the wind. Rivaro. Ngumiti ako — the kind of smile that promised chaos. If they wanted scandal, I’d give them war.

My skin is fair kaya mabilis itong mamula kapag naiinitan. I closed my eyes for a little while. I shrieked when I felt something on my feet, grasping and slightly pulling me away from the smooth rock. Lumipad ang mga ibon sa paligid tila na disturbo ang payapang umaga nila dahil sa sigaw ko.

Madaming nakabalot sa mukha nakaramdam ako ng takot dahil lahat ng bodyguard ko ay nakahiga na at walang malay. Sisigaw na sana ako upang manghingi ng tulong pero huli na ang lahat tinakpan ng isa sa kanila ang ilong ko ng isang panyo at dahan dahan ako nakaramdam ng hilo. At unti unti ako nawalan ng malay. “Xaiver’s POV”

Pero ang nangyari naging two in one ang lahat, hitting two birds in one stone pa nga. Sabay naming narating ni Calvin ang ruruk ng aming pag-iisa. Ramdam ko ang masaganang inilabas ni Calvin, he’s essence was filling me up like I am full now. Calvin keep on whispering how much he loves me, and I did the same thing to him. I told him that I love him so dearly.