Ravaging Novels & Stories

Napalitan na iyun ng kaunting lambing lalo na nang maramdaman ko ang labi niya sa leeg ko. Shit, ito na nga ba ang sinasabi ko eh. Masama din talagang dumikit sa taong m*****g dahil ramdam ko na din ang biglang pag-iinit ng katawan ko. Na para bang bigla ding nabuhay ang pagnanasa sa buo kong sistema. Pero maaga pa ah? Ano ito..breakfast in bed na naman ang trip nitong si Raven. HIndi nga lang pagkain ang gusto niyang lantakan kundi ako.

He don't deserve this thing. Kinalma ko muna ang sarili ko bago tumitig sa kanya ng seryoso, hinawakan ko ang kanyang pisngi at tinuyo ang masagang luha sa kanyang mga mata. "Listen to me, Raven. Hindi ako papayag na maranasan mo ulit ang nakaranasan mo noon. I will ruin everyone who will hurt you and Liam. Walang makakapanakit sa inyo hanggang nandito ako sa tabi niyo. Naiintindihan mo? No one, anak. No one."

Bibigyan niya ito ng isang tadyak na hinding-hindi nito malilimutan sa buong buhay niya! Agad na napansin ito ni Ethan. Nagdilim ang kaniyang mga mata at mabilis na iniunat ang kamay upang saluhin at hawakan nang mahigpit ang maputi at makinis na legs ni Scarlet. “Unrepentant.” Mahilig kasi si Scarlet sa mga patagon atake, 'yung tipong hindi alam ng kaharap mo na may gagawin ka palang ganiyan.

Bahagya nang naging malumanay ang boses niya. Tatalikuran na niya ito nang magsalita si Gavin. "I dreamed of Clara. In my dream, she kept on asking me for help. She's crying in that dark forest, alone. She's running. . .running from the people who hurt her. She was running with all her might. She kept on calling my name. And after a second, I heard a loud bang. It was coming from a gun. . .and I woke up breathing heavily. Wala akong nagawa sa pagkawala niya. Wala akong nagawa kundi ang umiyak nang umiyak habang hawak-hawak ang walang buhay na katawan niya. Nabuhay muli ang sakit, Jacobe. Bumalik ulit ang lahat. Bumalik ang sugat na akala ko ay nagamot na. . .pero hindi pa pala."

he murmured, a sinister smile playing on his lips. As he caressed her face, her neck, and her shoulder, she flinched with every touch, her body reacting to the violation of her autonomy. Panic surged within her, a primal instinct to fight back against the darkness that threatened to swallow her whole. Every brush of his fingers felt like a brand, igniting her fear and anger. “Please, don’t do this..... Y-You digust me!” she pleaded, her voice trembling. Tears streamed down her cheeks, each drop a testament to her vulnerability.

Napapikit ako at pinakiramdaman ang haplos niya. "I was hurt..." her voice was shaking and it made my heart hurt even more. "You were like a storm... A ruthless and cruel storm that suddenly entered my life. You destroyed the peaceful calm I once knew, you shattered everything. Sinaktan mo ako at iniwang sugatan." She continued wiping my uncontrollable tears. Only with her could I cry like this. So broken, so vulnerable, and so weak.

Dinig ko ang paghugot niya ng malalim na hininga pagkatapos ay seryoso ang mga matang nakatingin sa akin. "Your family is a piece of sh*t! You are all heartless! Get out of my sight, you fvcker!!!" Galit na galit na sigaw niya dahilan para magmadali akong lumabas sa study room niya at umiiyak na pumasok sa kuwarto ko.

At ayaw n’ya rin na sayangin ang araw na walang ginagawa. “What are you doing?” Raven coldly says. Dahil sa gulat ay na out balance siya at napaluhod mula sa pag-squat. She squat upang pulutin ang mga bobog sa sahig at mga nabasag na bagay. “Aww,” she hissed and looked at her palm. “Fuck," he swears and carried her to the bed. Raven didn't mind the pain when he stepped on the broken piece of the glasses scattered on the floor. It bled but he didn't even react.

Gumanti din si Vander at sinipa niya si Raven at tumama naman iyon kaya napaatras ito, pero tila hindi naman ito nasaktan dahil sa ekspresyon nitong wala man lang pagbabago. Biglang may pinakawalan si Raven na tila matutulis na mga hangin na nakakaputol ng kahit anong bagay kaya mabilis na dineflect iyon ni Vander at tumama iyon sa isang kahoy na kaagad nahati sa dalawa. That was a dangerous one. If he was careless, he might be dead already. Raven is still emotionless. Every bit of seconds is making him angrier by the situation. His worst fear is for him to save everyone, he might be ending up killing Raven. But he doesn't want to do that.

Her spine was hit and blood came out from her mouth. Mabilis siyang lumapit kay Raven pero bago pa niya ito nahawakan ay nagpakawala na si Raven ng nakakamatay na enerhiya na ang kung sino man ang nataaman ay mamamatay. It's a black shock wave kaya mabilis na prinotektahan ni Vander ang kanyang sarili para hindi matablang ng enerhiya na iyon. But still, when it hit his skin, it cut through his skin pero hindi malalim. Nagkanda sugat sugat siya kahit prinotektahan na niya ang sarili niya. Naramdaman ni Vander na nawalan ng hininga ang mga nakapaligid sa kanila pero tumulo naman ang kanyang mga luha ng sumuray si Raven at unti-unting bumagsak.