Nakakatuwang isipin kung paano nabubuo ang isang karakter — lalo na kapag pangalan niya ay ‘‘Mahiru’’ at may malinaw na personalidad sa kuwento. Sa pinakapayak na sagot, ang naglikha ng karakter ay ang may-akda ng kuwento: siya ang nagbigay ng pangalan, backstory, at mga pangunahing motibasyon na nagpapakilos sa karakter.
Ngunit hindi lang palakad ng panulat ang proseso. Kung ang kuwento ay isang nobela, malamang na solo ang may-akda, pero kung manga o anime naman, karaniwan may mangaka na nagdidisenyo ng hitsura at ekspresyon. Sa isang adaptasyon — halimbawa, kapag ni-transform sa anime o laro — dumadagdag ang mga character designer, art director, at minsan pati voice actor na nakapagbabago ng timbre at interpretasyon ng karakter. Kaya kung itanong mo kung sino ang tunay na lumikha, ang unang kredito ay para sa orihinal na may-akda, subalit ang huling anyo na nakikita mo ay resulta ng kolaborasyon.
Tinatanaw ko palagi ang ganitong bagay nang may respeto: ang pangalan ng ‘‘lumikha’’ ay mahalaga, pero ang karakter ay buhay na kapag pinakain ng konteksto, sining, at pagganap ng iba—at iyon ang nagpapasaya sa akin bilang mambabasa at tagahanga.