Realistic Magical Forest Background Novels & Stories

Animo'y napunta ako sa ibang lugar na tanging ng panaginip ko lamang ang may alam sa kung anong lugar ako ngayon naroroon. This is not an ordinary forest, the whole place is full of mystery. I feel the strange energy here. And if I'm not mistaken, it's the work of statues. Ang mga statwang mapapansing kong nakapalibot sa isang bilog, habang ang mga buwan na ito ay nakalatag na parang simbolong nakalagay sa mismong gitna ng bilog. Ang Bilog na Buwan sa mismong gitna, habang ang parehong kalahati naman sa parehong gilid.

Hindi man maipaliwanag ni Margaux kung paano siya naiakyat nito nang ganoon kadali roon, ay tandang-tanda naman niya kung paano ito natigilan nang mabuksan nila ang pinto. Madilim ang buong tree house. Bukod sa liwanag ng buwan na lumalagos sa mga siwang sa dingding ay wala nang iba pang liwanag doon. Tumutulo rin ang tubig ulan sa loob dahil sa butas na kisame. Bukod sa isang katre at lamesa ay wala na ring ibang laman ang kanyang maliit na kubo. In short, mukhang butas-butas na kahon ang pinagmamalaking palasyo ni Margaux.

Hawak ko sa tinigilan namin na malaking puno. "Oak tree," maikli na sagot ng babae at tumabi sa akin. Nakalabas na kami sa gubat pero ang lupain na ito parang pag-aari pa rin ng may-ari ng bahay. Walang kahit isang tao na makikita at iisang klase ng puno lang ang mga nakatanim. The environments here are pure green, dark green grass, big oak trees, and the wild woods for background.

Fucky! One painting caught my attention. It's a painting of a moon gleaming at the dark forest. My eyebrows furrowed when I notice the center of the dark forest in this painting. This painting reminds me of the forest where I saw the vampires. It almost look similar...But the moon in this painting is not the usual silver white moon, it's green. There's something about this painting that's pulling me in. It's not about my miserable past... It's something I can't understand... A feeling that I can't explained. It feels like it's inside me but I can't name what it is. My eyes gaze down below the painting.

“Alright, I promise I’ll be serious this time!” The First Battle in the Forest After a brief preparation, we ventured into the forest. The trees were so tall they obscured the sky, and the roots beneath our feet were like snares waiting to catch us. Iron Fang took the lead, her movements cautious yet swift, her ears twitching at the slightest sound. Tiera issued instructions, while Mirai walked close to me, her sword at the ready but her eyes sparkling with curiosity.

"Ito namab ang tinatawag na Mana. Ang klase ng aura na pwedeng gamitin sa lahat ng bagay gaya ng ginaw ako kanina. Isang tahimik na gabi ang mapayapang nakapagpanilay sa amin ng aming gagawin kinabukasan sa pagsasanay kasama ang gurong si Eliasar. Kinabukasan ay mageensayo na kami at pagaaralan ang ibat ibang uri ng Aura na makakatulong sa amin sa misyon. At excited na akong malaman ang lahat ng ito. Kaya naman pumikit na ako't dinama ang katahimikan ng gabi. Doon kong napanaginipan muli ang lahat nang nangyari sa Enchanted forest.

Sobrang linis at linaw kasi ng tubig, wala kang makikita ni isang basura na lumulutang, at sa sobrang linaw nito ay para na rin silang nananalamin dahil nakikita niya ang repleksyon nila mula roon. Sa hindi kalayuan ay naroroon ang isang tila falls dahil may bumabagsak na tubig mula sa itaas. Marami ring mga naglalakihang puno ang siyang nagsisilbing lilim sa ilog, kaya kahit magbabad sila roon magapon ay hindi sila makakaramdam ng init. Maituturing niyang virgin forest o parang isang paraiso ang lugar dahil sa kalinisan, katahimikan, kagandahan, at kaakit-akit na mga tanawin.

“The Heartwood is here.” They finally broke through a thick curtain of vines, and there it was. The Nexus Point. It wasn't a temple or a building. It was a clearing, but the trees here were unlike any they had ever seen. They were ancient, their boughs glowing with a soft, ethereal light. The ground was covered in a bed of luminescent moss, and in the center was a single, immense tree, its bark a vibrant green, its leaves shimmering with a silver light. The air was a symphony of light and energy, the very essence of life humming all around them. It was beautiful, sacred, and impossibly peaceful. It was everything the scrolls had promised.

Mukhang ito na ang magiging tambayan ko simula ngayon. Bigla namang nagflashback sa utak ko ang lahat simula nang tumuntong ako sa wirdong eskwelahan na to. Kung ano ang ikinaganda sa labas mas lalo naman sa loob. Sobrang magical. Napangiwi ako. Totoo. Ang salitang magical ang naisip ko agad na pwede kong i-describe sa lugar na ito. Nakakamangha. Napakamakulay at bukod do'n karamihan ay gawa sa ginto. Siguradong mayaman ang mga tao rito. Napailing ako.

CHAPTER 28.3 Perilous Condition MERLIN HAD NEVER expected for this black aura to be manifesting in the deeper part of the forest strongly. He didn’t expect it to be protective of its vessel to the point that it’d surround the woodlands with thick black fog. The mere fact that it grows stronger in every step they take and as near they are to the dark mage, Merlin could assume that this black fog has a mind of its own. It’s acting like a protective dog who’d bite their heads off if they proceed into the depths of the forest they are in.