Reckless Tagalog Novels & Stories

Kailangan ba kitang iwasan Sa twing lalapit may paalam Ibang anyo sa karamihan Iba rin pag tayo Iba rin pag tayo lang Tumingin sa aking Mata Magtapat ng nadarama Di gustong ika'y mawala Dahil handa akong ibigin ka Kung maging tayo (kung maging tayo) Kung maging tayo (kung maging tayo) Kung maging tayo Sa'yo na ang puso ko Pero biglang nablangko ang utak ng dalaga. Itinulak niya ito at bigla nalang umigkas ang kanang kamao sa mukha ng estranghero. "What the hell!" Ang bulalas pa ng binata sa nakasalubong at nanuntok. Dahil sa nangyaring iyon ay nagkaroon ng kumusyon sa labas ng lobby ng bar.

NAOMI's POV Ang bilis ng tibok ng puso ko habang papunta ako sa penthouse ni Raze. Ilang beses kong sinubukang mag-back out. Ilang beses kong sinabi sa sarili ko na baka mali ito. Na baka mas lalo lang akong masaktan. Pero hindi ako tumigil. Kasi alam kong kung hindi ko ito gagawin ngayon, magsisisi ako forever.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Wala akong pera walang magarang sasakyan at kung sasabihin ako ay simpleng tao lang alam ko namang sadyang magkalayo ang ating Mundo pero akin mai-papangako Habang kinakanta niya yun nakatingin lang siya Kay Raquel, sus! Halata namang gusto niya talaga si raquel e,torpe lang talaga siya,Hindi naman siya kumakanta e! Ngayon lang. Araw gabi kaya kitang pagsilbihan

Pakiramdam ko’y nagliyab na ang buong mukha ko sa kabastusang lumabas sa sarili kong bibig. Putek na ’yan! Wala pa akong karanasan sa kama, as in birhen na birhen pa ako, tapos mukhang dalawang t*te pa ang makakauna sa akin?! Chief, kailangan ko ng hazard pay! Doblehin niyo ang sahod ko, utang na loob! Nawala ang pagwawala ko sa utak nang malingunan kong nakasimangot nang nakatingin sa akin si Dante. Ikinaalarma ko iyon.

Ysla Bago kami matulog ni Nathan, palagi muna kaming nag-uulayaw, walang palya, walang mintis. Parang ritwal na namin iyon tuwing gabi, isang tahimik ngunit maalab na paalala ng koneksyon naming dalawa. Minsan, kahit sa paggising pa lang, lalo na kung nauuna pa kaming magdilat ng mata kaysa sa pagtunog ng alarm, ay inuulit namin ito na parang hindi sapat ang gabi para iparamdam ang init at uhaw ng isa’t isa.

Tss. Kung hindi nalang kaya ako pupunta? Pwede naman siguro diba? Sasabihin ko nalang na busy ako or may importante akong lakad. Tss. Bahala na nga! Matawagan nga si Nicole. _________________________ [Nicole's POV.]

Baby, when are you going to fall for me again? Leche! Bakit ang lakas ng kaba ng dibdib ko!? Tang-ina, tumigil ka! Napakagat ako sa aking labi at napalunok. Slowly, the unknown feeling is slowly unraveling and the idea of it makes me scared. Natatakot ako. Ayoko nito. I despise this feeling. Ayoko. Ayoko. Ayoko. Ayok-

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Bago makapagsalita si Mama ay muntikan na akong mauntog sa kaharap kong upuan, sa passenger's seat. "Anong nangyari?" tanong ni Mama sa driver. "Hindi po kasi nag-sign na mag-u-u turn po yung isang kotse. Mabuti na lang po at nakapag-break ako kaagad. Pasensya na po talaga, Ma'am."