Reckoning In Bisaya の小説・ストーリー

Idagdag pa dito ang pag aalala niya sa kanyang ina na kanina lang ay halos himatayin dahil sa labis na pag iyak ng makita siya sa ganon ayos. "At ikaw Rhea T. Ignacio ay napatunayan na naging kasangkapan lamang sa krimen na ginawa ng iyong ama at dahil sa kusang loob na pagsuko at pag amin sa krimen na iyong kinasangkutan at dahil narin sa walang pag aalinlangang pagliligtas nang buhay ni Jaycee Domingo ikaw ay pinapawalang sala at binibigyan ng pagkakataong ng korte RTC BRANCH 5 REPUBLIC OF THE PHILIPPINES this day 13 of october year 2021 ikaw ay malayang ituloy ang iyong buhay bilang mabuting mamayan. Ikaw ngayon ay malaya na." Wika nito habang iniaabot ang kamay upang siya'y batiin

Unti-unti nang nawawala ang kumpyansa kong mananalo ako. "For the second place... August Clyde Dela Riva of Heinz International School." Nang tawagin ang pangalan ni August para sa second place ay nawala na talaga ang pag-asa ko. Sa tingin ko ay mukhang mas magaling talaga sa akin kaya ano pa kaya yung first placer na natalo siya? "For the first place and the champion of this year's Impromptu Speech..." nang banggitin iyon ay para na akong isang nalantang halaman. I slouched my back and looked down. I failed this---

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

Napalunok sya sa kaba at napapikit ng ilang segundo. “The reason why Rebecca is visiting Bicol…” panimula ni Angela. Napahigpit ang hawak ni Iza sa phone nya nang marinig ang mga susunod na sinabi nito. Napatiim bagang sya at napakagat sa kaniyang labi. “It’s the driver, Iza. She’s visiting the driver of that truck. It’s related to the accident 6 years ago. Will update you once na may solid evidence na ako.”

Iba na ang suot ko. Tumayo ako kahit masakit ang katawan ko. Hinila ko ang blanket ko at tumambad sa akin ang bahid ng dugo. Nanlaki ang mata ko at napatakip pa ng bibig. "A-anong nangyari? Oh my god!" nalilito kong wika. Ibig bang sabihin naisuko ko na ang Bataan?? Kanino? Sino ang poncio pilatong nag-abuso sa kahinaan ko.?

Kaya't wag magtataka Kung bakit ayaw kitang maawala "Come on, Castañares sing with me," bulong niya. I was still in shocked kaya hindi ako agad nakagalaw. Ang kamay kong nakahawak sa mikropono ay kanyang hinawakan din. "Sing with me, Viscan!" sigaw niya. Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo

Hindi ko man lang narinig na nagpasalamat siya sa kausap. Marahang inalalayan ni Joaquin ang aking kaliwang braso habang iginigiya niya ako palabas. Nilingon ko saglit ang kinaroroonan ng matanda. “Mauna na po kami Sir.” Saktong nakatingin din si Engr. Berdaje sa akin ng sinabi ko iyon kaya agad niya akong tinanguan bago ibalik muli ang atensyon sa kabiyak. I noticed the growing pain on his eyes as Joaquin closed the door.

“Pumasok ka na sissy, baka biglang sumabog ang Mt. Mayon ng Pilipinas, kung hindi ka makikita ngayon ni ma’am Jhana. Ayan lasing pa more!! Kulang pa iyan sissy kaya mamayang gabi uli.“ nakangising sabi ni Mery Ann. Agad naligo si Reyna para pumasok na lamang, dahil totoo ang sinabi ng kanyang mga kaibigan baka ito na ang katapusan ng kanyang mundo, kapag nakaharap na nito si Jhana Rosellosa. Ang kanilang resort manager na tinaguriang tigre dahil ubod ito ng sungit.

Nahawakan niya ang isang baso— pero bago pa niya makuha— may mainit na kamay ang biglang humawak sa pulso niya. Nanlaki ang mata ni Reign. “Ketchup ’yan.” May halong tawa ang boses. Nanginig ang kamay ni Reign. Sinubukan niyang bawiin— pero mahigpit ang hawak nito. “Labas.” Mariing utos. “B-Boss! Sorry po—kanina pa kasi ako gutom—” kinakabahan niyang sambit.

"Miss Santos, you mean to say, binato ka ng cellphone, kaya ka humawak ng kaldero?" “Yes, Your Honor! Kasi grabe sya, makasakit! Masakitan ako, as in! Murag gipatay ko ba!” Ano raw? Napatigil ako. Did she just—was that even Tagalog? "Miss Santos, Tagalog. Please." Pilit kong pinakalma ang sarili ko, but at this point, I was already regretting taking this case. “Ah, eh, ano po, ang sakit talaga kasi! Yung parang tinusok ang heart ko, pero sa ulo po pala natamaan.”