Reckoning In Bisaya นิยาย & เรื่องราว

Tanong nito sa akin. Napakamot ako ng noo. Oo nga pala, spanish ang karaniwang gamit sa panahong ito. Paano naman ako magbibilang nun? Uno, dos, tres lang ang alam ko. Kapag sinasabihan ako ng tindera ng setenta tres, automatic na nag-malfunction ang utak ko. "Tinuruan po siya ng inyong Tia Palma." Sagot ni Perlita dahilan para makahinga kami ng maluwag. Buti nalang mabilis mag-isip ang isang ito.

Umiiyak si Bianca, “Dad! Kaka-panganak ko lang!” “May pera ang pamilya para sa mga tamad, pero hindi sa mga hangal. Mag-sorry kayo o lumayas. That’s it.” Madam Jimenez trembling. She looked at Rafael walang awa. At Huo Guijin impossible to contradict. Finally, napilitan silang tawagan si Ysabel. “Sorry…,” halos napunit sa ngipin. Bianca whispered, “Hindi ko na uulitin…”

Nabasa niya ang mga comments sa post ni Martin sa I*******m nito. 210 likes at 345 comments. 'I can't believe it! ' 'Pls. break up. Willing akong maghintay.' 'Arggghhh.. akin lang si Martin!' 'Sino ang lucky girl?' 'Si Athena Jewel Arqueza yan' 'So Mr. & Ms. BISU is real?' 'Yes. Bagay sila." *********

3 WEEKS LATER "Lezlie!" Malayo pa lang maririnig na ang sigaw ni Rebecca habang papasok ito sa loob ng kanilang Resthouse sa tinagong Isla. "Bang! Bang! Bang! Hahaha. Lola Becca, your dead na!"

“Ayaw ko na. Madaya ka, Amaya. Nilalakasan mo ang pag-pitik sa noo ko. Isumbong taka kang Mama.” Destiny can't help but let out a low laugh. Tagalog at Bisaya na dialect ay pinagsama-sama minsan ng dalawa sa isang pangusap. Ang kaninang tawanan ay nauwi na naman sa pikunan. Nakaupo ang dalawa sa papag habang si Amihan ay haplos-haplos ang noo na pinitik ng daliri nang kambal nitong si Amaya.

wika nito sa kalmadong boses. Himala yata at kalmado ito ngayon? Parang nung nakaraan lang ay halos sumabog ito sa galit. Para itong gasul na naiwang nakabukas at bigla na lang sumasabog. "Ano pa bang dapat nating pag-usapan? Tama na, Grayson. The moment that you rejected Rebecca ay parang ni-reject mo na rin ang pagkakaibigan natin."

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima at anim ‘yung abs niya–hala bat ko binilang! Kaagad akong lumapit sa kaniya para ibigay sa kaniya ‘yung bimpo. “What?" Angil niya, ang sungit talaga niya! “Eto ‘yung bimpo magpunas ka." Inilagay ko sa noo niya ‘yung hawak na bimpo, nakatitig siya sa akin ng masama nang magtama ang paningin namin. “Seriously? Hindi mo ako aalagaan?"

Para kay Sinta, mas mabuti nang maging tagapainit ng kama ng alkalde, kaysa hindi man lang niya maranasan ang init ng mga bisig nito. ------------------------ “Please welcome, ang bagong alkalde ng Cadiz, Mayor Romulus Lacson!” Malakas ang palakpak ng lahat ngunit higit sa lahat, ako ang masidhing natuwa. Malaki ang ngiti ko, halos hindi na matanggal sa aking labi, habang pinagmamasdan ang aking minamahal. Halos sumabog ang aking dibdib sa tuwa nang makita kong umaakyat siya sa entablado.

itinuro niya ang rehas na bakal sa paligid—“this is your payment. And it’s permanent.” Lyra finally spoke, her voice steady, puno ng awa pero matatag. “You destroyed so many lives just to steal from us. Ngayon, the same lives you destroyed… sila ang nagbigay hustisya. That’s karma.” Habang inilalabas na sila ng mga pulis, patuloy na nagwawala si Bianca. “Please, huwag ninyo akong ikulong! I’ll do anything, just please! I can help, I can still be useful!”

Mahal na mahal ni kuya ang kanyang pamangkin. Nang tumakas kami sa Maynila ay dito kami sa Quezon province napadpad. Basta na lang kami sumakay ng bus at wala kaming siguradong direksyon na pupuntahan. Ang mahalaga lang noong mga panahong yun ay makalayo kami sa Maynila at ang unang bus nga na nasakyan namin ay biyaheng Lucena sa probinsya ng Quezon. .