Novel & Cerita Reckoning

osh na mamatay tao. Putting McIntosh behind bars is the best plan, not killing him. Dumilim ang mukha ni Roccio sa sinabi ni Gigi. He didn’t like it when someone was offering good justice to people who kill for nothing. People like McIntosh doesn’t deserved fair justice. Roccio leaned on the table, his eyes were trained on Gigi. Ang asul na mga mata nito ay parang yelo. Empty and evil. “You want justice to be serve in a right way. Why?” Napalunok si Gigi sa paraan ng pagtitig nito sa kan’ya. His cold eyes penetrated her soul, and she shivered with how he inflicted fear on her. “I know what’s inside your heart, sister. You wanted to ripped off that man’s head to compensate the lost of your fa

Kaya sa kanilang pagbalik, doon pa lang nila naramdaman ang presensya nitong pahina nang pahina, indikasyon na malapit na itong mamatay. Mabilis silang tumakbo patungo sa panglimang palapag dahil doon nila naramdaman ang presensya ni Vignor. Katulad nang kanilang reaksyon kanina, nagulat si Rosie dahil nakabulagta ang katawan ng bampira sa dulong bahagi ng palapag kung saan niya nakita ang anino kanina lamang. Hinayaan ng dalagang si Nicklaus ang lumapit dito't tingnan ang kalagayan ng lalaki. "Wala na siyang buhay," seryosong sabi ni Nicklaus nang wala na siyang maramdamang pulso rito.

muli nanaman siyang umiyak. Nakaramdam ng awa si Aidan kay Kiara kaya naman naisipan rin niyang ibahagi ang masaklap na pangyayari sa kanyang buhay. "Look Kiara, kung iniisip mo na karma mo or parusa sayo ang lahat, No! dahil lahat ito may dahilan. Alam mo bang katagpo ko sana ang girlfriend ko that night sa room na yun at nasa preparations na kami ng kasal namin. Pero nung umaga matapos kitang kausapin ay pinuntahan ko siya dahil handa akong aminin ang lahat sa kanya. Siya ang may kasalanan dahil di niya ako pinuntahan alam mo ba kung bakit hindi siya dumating?" ngumiti muna si Aidan, ngiting mapait at napailing pa. "Pinasok ko siya sa condo niya at inabutan ko sila ng manager niya na pareh

Napaka-unfair naman ata n’on! Dahan-dahan siyang huminga nang malalim at sunod-sunod na napakurap. “M-Madam Cleo, bakit naman po?” tanong niya. “Maayos naman po akong magtrabaho sa inyo! Minsan lang naman po ako makalimot sa kape ninyo kapag umaga at minsan lang din po akong ma-late sa pagpasok ko. Actually, simula po no’ng maging secretary ninyo ako, tatlong beses pa lang naman po akong na-late ng five minutes. At kung dahil po sa pagsusuot ko ng orange blouse kanina kaya po tatanggalin n’yo na ako sa trabaho ko, pasensiya na po. Hindi ko naman po sinasadyang makalimutan ang isa sa important rules ninyo. Sadyang... Sadyang nagmamadali lang po talaga ako kanina kaya hindi ko na po napansin.

May mga nadamay sa pagkamaling nagawa ko noon. "Bakit niyo alam ang tungkol dito? Bakit hindi niyo sinabi sa akin agad nang nagkita tayo sa US? Hindi ko alam kung sino ang paniniwalaan ko ngayon. Nagugulohan ako. Gusto kong masagot ang mga katanongan sa aking isipan." Hinigpitan ko ang paghawak sa kamay ni Francine. Hinaplos-haplos ko ito saka hinalikan. "All these years, itinago nila sa akin lahat. I'm a murderer at a young age. Ako ang dahilan kung bakit nagdurusa si Francine ngayon."

"I saw the one who stole your helmet. I tried to chase him... me and Madam G. Hindi na namin nahabol dahil sa nakalusot siya sa mga sasakyan. Alam iyon ng mga kaibigan ko at mga kasamahan kong on duty that time. I asked them to never tell because I'll find ways to find it. I will try to find it. But then, you saw me and you wrongly accused me for it.." I blamed him sa bagay na hindi niya naman ginawa. I accused him, and he didn't even correct me? "B-Bakit... bakit hindi mo sinabi? All along, iyong helmet na nasa akin... iyong helmet na binili ng Papa ko... wala na?" My hand started shaking. "Wala na, Solemn." he said. "We found it via CCTV footage after we traced his path. Your helmet was cr

Nakayuko niyang tanong habang nilalaro ang pagkain sa plato niya. "It's a matter of acceptance. Whatever be the consequences accept it, That's life. We cannot force the world to conform to what we want." Pagkasabi nun ay tumingin ito kay Yenna. "Tell to confess, neither she win or lose but at least she confessed and there's nothing to regret." Tumango nalang si Yenna bilang sagot dito.

“Fuck pride and the other guy I cried, I don't 'member why Tonight, I'ma try to hide No slide, get frostbite Eight calls, all you, eight ball, all you Yeah, I never missed her anyways Yeah, I never missed her anyways” Kinanta niya yun habang nakatingin sa akin, pero agad na pumikit parang nahihirapan. I felt so guilty, what if I stay? What if we conquer it together? Hindi ba sana nasayang yung anim na taon? “Drank too much, got the sickness Pray to God and his son for forgiveness

diin niyang sabi habang walang humpay ang pagpatak ng mga luha niya. "At hindi rin madali para sa akin ang lahat! Hindi ko sinasadya na gawin ang bagay na iyon! Hindi ko alam na mga magulang mo sila. Gabi-gabi akong binabangungot dahil binabalikan ako ng mga magulang mo! I knew that I killed people but I wasn't aware who they were. Akala mo ba m-madali? Akala mo ba na okay lang sa akin na nalaman ko na ang mga taong pinatay ko ay ang mga magulang mo? Putang anghel, Brael! I am in pain right now! At alam ko sa sarili ko na wala akong karapatan na masaktan dahil sa bandang huli ay ako ang may kasalanan! Ako ang pumatay! Ako ang kriminal na pumatay sa mga magulang mo!"

Hindi ako p'wedeng magpalinlang sa mukha niya. "Yea she's dead. She lost everything already. Why don't you give her the justice she needs? He must do the consequences because of what he did. Let's go! You have the evidences! You're the witness!" Aniya at hinila ako papunta sa kung saan. Nakita kong may kotseng nakapark mula sa malayo. Sa kanya yata 'yun. E anong ginagawa niya rito nang mag-isa? Kasamahan ba siya ng rapist? Hala! Katapusan ko na kapag sumama ako sa kanya! Hindi ako magpapauto!