Reckoning Mga Nobela at Kwento

Sinuot ko ito at tumingin sa kanya. "Gusto mong mag-usap tayo ng maayos pero hindi mo naman pinaniniwalaan ang mga sinasabi ko." Tumingala siya at umiling. "Mahirap maniwala sayo." Bumaling siya sakin at ang mga mata niya ay mapukaw. Lumunok ako at umiwas ng tingin. Kumirot ang kaliwang paa ko. Napayuko naman ako at hinilot ito. Humakbang siya palayo. Hindi na talaga siyang magbabago. He indeed thinks we can talk without blaming one another. Sa lahat naman ng mga sinabi ko wala siyang pinaniniwalaan. Makahanap lang talaga ako ng ebidensya kung sino talaga ang nasa likod ng aksidente ni James. Aalis na ko.

“But I know now it was wrong.” Nagtagal ang interbyu. May mga papel na pinapirmahan, maliit na pagsusuri ng mood, at cognitive check. Pinapakita niya ang lahat ng ‘remorse’ na kailangan: umiiyak nang tama, nagsusumamo ng pag-unawa, nagsabi ng mga pangakong therapy compliance. Lahat ng dapat sabihin para makuha ang tao sa kabila ng mesa—sinabi niya.

Ang bawat katahimikan, bawat tahimik na paghawak ng kamay, ay nagsisilbing anchor. Sa gitna ng van, habang tumatagal ang biyahe, naramdaman ni Isha ang unti-unting pagbabago sa sarili niya. Hindi na siya simpleng biktima ng pangyayari. Siya ay bahagi ng laban, isang aktibong kalahok na may kapangyarihan, dahil may taong patuloy na humaharap sa panganib para sa kanya… si Nathan.

Is it Arden's karma now that she fell in love with Kenji and had an affair with him? Palakas nang palakas na ang naging pag-iyak ni Reiko. Her already complicated life just got even more complicated. Ayaw niya na sisihin si Arden sa mga naging kontribusyon nito sa lahat ng kamalian niya, pero hindi niya maiwasan na gawin iyon. "Ikaw ang dahilan ng lahat ng ito. Kayo ni Ica ang rason kung bakit kami nagkakilala ni Kenji. It was your fault all along, pero bakit ako, kami ang nagbabayad sa mga pagkakasala ninyo?"

Live na napapanood ng buong mundo ang recounting. Pinapanood ng mga audience sa loob ng dome ang recounting sa isang napakalaking screen na nakasabit sa gitna ng dome. Pinapanood naman ng mga nagpoprotesta sa labas sa pamamagitan ng isang napakalaking screen na nakainstall sa gitnang itaas ng dome. Nakatingala ang mga viewers at malayang nakikita ang mga score na ibinigay ng mga judges mula pa noong unang paghaharap. Napakalaki ng discrepancy mula sa naunang tally.

Pagkahawak sa kuwentas ay agad na sinuri iyon at pinakatitigan iyon. Binaliktad ni Deborah ang pagkahawak sa kuwentas saka hinaplos ang pangalang nakaukit sa pendant. Then biglang tumigil ang paggalaw ng daliri niya nang may maramdamang kakaiba iyon mula sa pendant. Bigla niyang diniian iyon at viola! Lumabas ang ulo ng maliit na memory card. Alam niyang sadyang pinagawa ang ganoon kaliit upang magkasya sa pendant at hindi iyon basta mapapansin.

“Kani-kanina lang binangga mo ko tapos ngayon, umaarte ka na parang walang nangyari?!” “A-Alice. So-sorry.” Namula sa kahihiyan si Ash. “You, stu—“ “Alice!” Sigaw ng isang lalaki. Si Greg Carbonell, CEO ng REB-RSN. “Direk Coco is waiting for you.” “Yes, daddy.” Tinignan pa ng masama si Ash saka lumakad paalis. Maluha-luhang minasdan ni Ash ang idolo. Nilapitan siya ni Jane.

Vergara. Lumabas muna ako para tumawag at kumustahin ang lagay ng nanay ko. NASA hospital pa rin kasi siya. Pero laking gulat ko nung naka usap ko ang nagbabantay sa kanya sinabing bayad na daw lahat ang bills sa hospital. Nakapagtataka sino kaya ang nagbayad, kasi wala pa akong pera kung si Clyde naalala ko sinabi Niya na hindi na Niya babayaran ang mga bills ni mama sa hospital. NASA ganun akong Pag iisip nang lumabas ni Charles kung nasaan ako. Parang alam ko na kung sino ang nagbayad. " Mr. Vergara ,paano mo nalaman na NASA hospital ang mama ko"