Reckoning Novels & Stories

Nasapo ko ang noo at nag-iisip kung ano ang magandang desisyon. “If you gave them the ransom, they might not give you the decryption key.” Seryosong sabi ni Yeon kaya naman napabuntong hininga na lang ako. I ended the call and glanced at him, “Is this your first time experiencing this?” Tumango naman ako. “Ilang oras na lang ang meron..” Bulong ko sa sarili, napatayo ako at nag-isip mabuti. “Makakaalis ka na, Mr. Villamos.”

Ang kanyang mga mata ay nakatuon sa baso, tila sinusuri ang bawat patak ng alak na parang ito’y makakapagbigay sa kanya ng sagot sa mga tanong na hindi niya maipahayag. Ilang minuto silang tahimik, ang tanging naririnig ay ang mahinang paglagok at ang tunog ng orasan sa dingding. Ngunit sa ilalim ng tila kalmadong sandali, ang bigat ng kanilang hindi pagkakaunawaan ay tila sumisiksik sa bawat sulok ng silid. Sa bawat segundo ng katahimikan, para bang tumatagal ang agwat sa pagitan nila. Sa wakas, nagsalita si Jade, ang boses niya ay malumanay ngunit puno ng bigat. "What are we doing, Luther?"

“Pakiusap, huwag mo akong iiwan, Calliope, hindi ko yata kayang mawala ka sa buhay ko. Bigyan mo pa ako ng pangalawang pagkakataon na baguhin ang lahat,” nagsusumamo na ani ni Kael sa asawa. ********** Paano kung isang kang martyr na asawa at bulag pagdating sa pagmamahal sa asawa, ngunit bigla itong nagbago, isang iglap lang? Paano kung bigla na lang nagbago ang lahat dahil sa anak mong nag-aagaw-buhay at ang tanging nais mo lang ay makasurvive ito sa operasyon na alam mong 50/50 ang tsansa. Sa ilang taong pagiging martyr na asawa ni Calliope, tila ngayon lang siya natauhan. Tila lahat ng masasakit na nakaraan ay nag-flashback sa utak niya habang nakatitig sa ana

Nagkaroon siya ng mahaba habang pagkakataon para matingnan ito ng maigi dahil nasa gitna sila ng traffic. Tiningnan niya ang mukha nito, sunod ang ilong, ang bibig, ang kilay at ang huli ay tinitigan niya ang mga mata nito. Totoo nga, ang mga mata nito ay katulad ng sa anak niya kaya habang nakatitig siya rito ay para din siyang nakatitig kay Johan. "Who is he?" "He's Ried, Ried Atkinson!" "Ried let me go! Please let me go!"

Sa tuwing ipinipikit ang mata, imahe ng mga kapatid niya ang nakikita niya at paminsan-minsan ay naririnig rin niya sa isip ang mga boses nito na tinatawag siya. " Bukas na ang libing pero mukhang hindi pa rin handa si Morriss na umalis sa tabi ng mga kapatid niya, " ani Lucine sa katabi na si Janina. Nilingon niya ito at hanggang ngayon, maga pa rin ang mata dahil sa pagtangis. " Mukhang ganoon ka rin. Hanggang ngayon ba iniisip mo pa rin na may kasalanan ka sa nangyari? "

" '' it his fault papa dapat lang na malaman nito para maranasan niya ang guilt ... look si Krystal ang nagsuffer dahil sa kanya '' kung siya si Krystal baka hindi niya alam kung saan niya dadalhin ang galit nito pag oras na malaman nito ang katotohanan. '' pero alam mo naman na hindi pwedeng malaman ni Krystal ang totoo dahil kung hindi siguradong maapektuhan ulit ang kalagayan ng kapatid mo baka hindi nito kayanin '' Wala na siyang kasalanan doon . '' papa kasalanan ni kuya ang nagawa nito so maybe its karma '' Isang malakas na suntok ang pinakawalan ni Royce sa mukha ng kanyang anak . Talagang malaki na ang pinagbago nito nilamon na ang pagiging greedy nito .

Really? Akala ko pa naman ay may naaksidente at siya ang may kasalanan o di kaya naman ay may kung ano ng nangyari. "Yon lang naman po pala eh bakit hapong-hapo ka?" Naiirita kong sabi dito. "Nagagalit na po kasi si Ma'am kaya tumakbo po ako kaso sakto na under maintenance yung elevator kaya sa hagdan na po ako dumaan."

“Alam mo naman kung bakit ako maghihiganti, Halil. They killed my mother, I want her justice. Until now, hindi pa ako natatahimik sa ginawa nila sa buhay ko. They turned me into pieces. And this revenge of mine is sweet, so this make me really happy. One hundred percent.” Halil shrugged and I can still see dismay in his face. Kahit lahat pa ng tao dito sa bahay ay tutol sa gagawin ko ay gagawin ko pa rin. Ilang tao koi tong kinimkim, now that I can stand with my own feet, I can make this revenge lovely.

Huminga ng malalim si Torn bago inubos ang laman ng hawak na beer. “We need to move on...” “I want revenge not moving on,” matigas niyang sagot. “Zyrex, nabigyan na ng hustisya ang pagkamatay niya. Palayain mo na rin ang sarili mo sa pagkawala ni Tyrex.” “You know me Torn. May sarili akong paraan para malaman ang katotohanan.” Muling bumuntong hininga si Torn. Alam niyang hindi na ito mapipigilan sa gustong gawin.

"Tungkol saan? Kung paano mo ako dinala rito against my will, o kung paano natin tuluyang sinira ang code of ethics ng unibersidad?" Anne looked down at her own hands, her fingers tracing the rim of her mug. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. "Tungkol sa kung ano ang susunod nating gagawin. We crossed the line. There's no turning back from this."