Red String Of Fate นิยาย & เรื่องราว

I added with a vicious smile on my face. Sa mabilis na galaw ay inihampas ko sa mukha niya ang kadena. John Sala started screaming out of pain. Habang nangingisi kong pinagpatuloy ang ginagawa. Natanggal na ang balat nito sa mukha dahil sa patuloy kong paghampas ng kadena roon pero hindi ako nakuntento. Mas lalong rumami ang dugo sa paligid. The darkness I was in turned into something bloody, something that have changed my life forever. It was my new life. A new path I have to walk into just so I can surpassed my Father. So I can be freed from the chains gripping me.

But I swear, once we crossed path again, she'll never get away from me, ever again. "I have faith in you, baby." Bulong ko na lang habang papalayo sa bahay kung saan nakatira si Raven. End of Book One Raven |Deathly Fate Series 1| All Rights Reserved 2019 Written by: C.G.M CESISTA One of Three

Aries suddenly asked to Vandrix while his riffle pointed on his target. "They're marked with red paint," said Vandrix. Maya't maya nakita ni Aries ang isang usa na may pulang marka sa katawan nito. "Good luck brother, they're all yours." sinabi ni Vandrix sa pamamagitan ng device sa kanyang tenga para magkaroon sila ng connection na apat at nagkanya-kanyang akyat sila ng puno. Napangisi siya sa sinabi nito.

Ang pinaka huling nagbigay ay si Andrei na may dalang tatlong pulang papel na rosas. “Mahal, happy 1st anniversary sa ating dalawa.” Halos mawala ang mata nito dahil sa pagkakagiti, chinito kasi ito na moreno ang balat. Matangkad at medyo may kapayatan ang katawan ngunit hindi naman masasabing patpatin. May maliit at matangos na ilong din ito na pinaresan ng labing mamula-mula na medyo makapal ang ibabang bahagi.

Bigla siyang natauhan, mabilis na kumalas, at lumayo. Pagtingin niya sa collarbone ng lalaki, kitang-kita ang bakas ng kanyang mga ngipin—may pulang marka at bahagyang dugo. Napakurap siya, tila hindi makapaniwala sa nagawa niya. Pero agad ding nagbago ang kanyang isip. ‘Ano naman?! Kasalanan niya rin ‘to!’ sigaw niya sa isip. ‘Kung hindi niya ako ginanito, edi hindi siya nasaktan! Deserve niya ‘to!’

seryoso kong sabi. Kasama ko ang ilan sa mga pinaka-tiwala kong alagad sa batas—mga kasamahan ko mula sa aking mga operasyon sa ilalim ng Red Moon—ang samahang nagbigay sa akin ng lakas, pati na rin ng kapangyarihan, upang protektahan ang mga hindi kayang ipagtanggol ang kanilang sarili. Ang bawat isa sa kanila ay may takot, pero walang alinlangan sa kanilang mga mata. Alam nilang isang matinding laban ang haharapin namin.

Maaaring binigay sa atin ang pagsubok na iyon upang mas maging matatag at malakas tayo. Pwede rin naman ang pagsubok na binigay nang Diyos ay para subukan ang pananampalataya natin sa Maykapal. Lahat ay may rason, pero sana hindi tayo susuko hangga’t may buhay, may pag-asa. Nang makita ko si Luna na suot ang damit na pangkasal ay hindi ko napigilan ang aking damdamin. Ngumiti siya sa akin at napakasaya niya ngayon.

Nakangiti ito at iniaabot ang kaniyang isang palad. "Halika! Sumama ka sa akin. Ipapasyal kita." Iniabot ni Red ang kaniyang isang kamay. Tumayo siya at tuluyang sumama sa isang anghel. "Sandali." Hinila ni Red ang kaniyang palad. "Bakit ako sasama sa iyo? Hindi kita kilala." Muli siyang hinila ng anghel. "Sama ka na sa akin. Samahan mo akong libutin ang buong mundo."

Tanging ang malakas na pagtama ng kamao sa katawan ng bawat isa at mga d***g ang maririnig sa mga sandaling iyon. “Kapag may nangyari kay, Destiny hayop ka, mapapatay kita, putang-îna mo!” Sigaw ni Red sabay duro sa kanya. At that moment, he realized that Red did not take Destiny. Halos kapwa silang hindi makatayo. Sa tuwing tumatayo si Red ay hinihila niya ito, muling daganan kasabay ng pagtama ng paulit-ulit ng kamao sa tagiliran nito.

The baby girl reached for Daddy too, tiny hand touching his cheek—sending a calming blue spark, pero may red tint pa rin. Marcus’s face hardened. “We thought it was over for good.” Lorenzo and Don Alessandro were called immediately—emergency meeting sa study room. The ancient scroll was consulted again, with new translations from Lorenzo’s research. “The red is never truly destroyed,” sabi ni Lorenzo gravely. “Rafael’s blood ritual created an echo—a whisper that grows with Aurora’s power. On her third birthday, another rare red moon rises. The whisper can become a command if not countered early. The child will feel the pull strongest then.”