Reflection In Tagalog Novels & Stories

65 Azaylie’s POV Napatitig ako sa reflection namin sa salamin nang yakapin niya ako mula sa likod. Nasa loob na kami ng kwarto niya. Pareho na kaming nakadamit ngayon. Napabuntong hininga ako. We did it again at naawa ko ang halos hindi ko akalain na magagawa ko. “Don’t you dare say that again,” pagbabanta niya habang nakatitig sa reflection naming dalawa. “Hindi ako pupunta roon Hindi ako sisipot roon.”

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

sagot ko Ito ay ang salamin ng Olympus. Mahiwaga ito at ang tanging makakadaan dito ay ang mga hindi pangkaraniwan. Nagliwanag ito ng marahan at ang repleksyon nito ay nagbago. Ibig sabihin ay maaari na itong pasukin. " Nagliwanag ito! " manghang wika ni Elina " Oo, Ngayon nama'y sumama ka sa akin at tayo'y papasok sa salaming ito. " paanyaya ko

"Oo. Kanina pa. Inagahan naming kumain dahil alam namin na magpupunta ka." Tumawa siya. "May natirang ulam?" "Mayroon pa naman. Mayroon din sa ref." "Huh? Ref? What's ref?" "Ref. Refrigerator. English na iyon pero hindi mo pa naintindihan." "Ang sungit mo. Siguro may regla ka ngayon, no?" Umirap lang ako. "Hindi naman kasi ref ang tawag namin doon kundi fridge."

tanong ng ginang. "Umuwi ho sa bahay nila, may inasikaso lang pong importanteng bagay..."tugon niya. MARAHAN lamang pinasadaan ni Dhalia ang sariling repleksiyon sa salamin na kaharap. Nakagat niya ang ibabang labi ng tuluyan niyang magustuhan ang nakikita.

sagot nitong hindi pa rin makatingin sa kan'ya. "My God Kiah! Kaya ka naloloko kasi mabilis kang magtiwala!" inis niyang saad habang masama ang mukha na nakatingin dito. "'Di lahat ng kaharap mo ay mapagkakatiwalaan mo, okay? Matuto kang makiramdam!"

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

sagot niya rito. Tiningnan siya ni Aling Corrine nang may kabuluhan pagkatapos, marahan siyang hinila at binulungan. "Ano ka ba, mahal na reyna? Kulang na kulang pa ang mga isdang ito kapalit ng tulong mo sa tribo natin."

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.