Reflections Lyrics Mulan Novels & Stories

Bigla nalang itong lumuhod sa kanyang harapan. "Please help me find mom--nagmamakaawa ako sayo. I want to end this. Ayaw ko ng ganitong buhay" naikuyom ni Mirabela ang kanyang kamay at Nakita kong nagpunas ito ng luha kaya pinsil ko ang kanyang kamay at inayang lumayo sa harapan ng kanyang pinsan. Tumalima naman ito at sinenyasan ko ang isang tauhan na ilayo na ang babae dito sa mansiyon. Pero hindi pa kami nakakahakbang ng malayo ng marinig namin ang boses nito.

Lumapit ako sa Piano at umupo marunong naman ako sa larangang ito. Tinipa ko ang piyesang alam ko at inilapit sakin nung vocalist ang mic. "It must have been cold there in my shadow To never have sunlight on your face You were content to let me shine That's your way You always walked a step behind." tumingin ako sa anak ko na lumapit sakin at niyakap ako sa likod. " So I was the one with all the glory While you were the one with all the strength

sagot ko. Oh and how can you just walk away Was it something that I said I see only black and white You see green and red You believe in miracles Water into wine I'll believe when it makes the New York Times Does the moonlight shine on Paris After the sun goes down If the London Bridge is falling Would anybody hear a sound If you follow that sunset will it ever end Does the moonlight shine on Paris will it ever end Du ru rum du ru rum du du

"I'm not so good but ok.. for you I will do it. [ Aren't you somethin' to admire? 'Cause your shine is somethin' like a mirror And I can't help but notice You reflect in this heart of mine If you ever feel alone and The glare makes me hard to find Just know that I'm always parallel on the other side.] She was shocked by his song it's mirror and she loves this song and Marco's voice is gentle at maganda din pala ang boses nito. ['Cause with your hand in my hand and a pocket full of soul I can tell you there's no place we couldn't go Just put your hand on the glass I'm here tryin' to pull you through You just gotta be strong 'Cause I don't wanna lose you now

🎵 Dahil wala ring mangyayari, tayo'y walang mapapala 🎵 Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan, 🎵 May panahon para maging hari 🎵 May panahon para madapa, 🎵 Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Ang buhay ay sadyang ganyan, 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Sa buong tugtog nila, makailang beses ko atang nahuli si Kristoff na nakatingin sa akin. I don't know but, the thought of it makes my heart melt and maybe this is what they call 'a butterfly in the stomach?' Wew!

Muli, ang halinghing ni Maureen na tila musika sa kanyang pandinig ay lumabas ulit at ipinarinig na naman sa kanya. Hinawakan pa ni Maureen ang mga hita ng itaas niya ito, upang bigyang daan ang kanyang labi na makadaupang palad ang pang ibabang bibig ng babae. AQng mala rosas na kulang ng munting hiwang iyon, na kinababaliwan niya gabi gabi ay tila nag aanyaya na tikman niya. Napaangat ang likod ni Maureen, ng ipasok n iya ang kanyang dalwang daliri sa hiwang naroroon, kasabay ng pagdila at pagsipsip sa munting mani na nakausli doon.

Tahimik akong tumingin sa langit at saka ibinulong sa sarili, "Panginoon, salamat sa ikalawang pagkakataon. Pangako ko, aalagaan ko si Mila at ang kanyang ina. Pupunuan ko ang lahat ng pagkukulang namin. Hindi ko na hahayaan na masaktan pa sila." Habang naglalaro si Mila sa paligid ng hardin, natanaw ko mula sa malayo si Merlyn na palabas ng mansyon, hawak-hawak ang isang album ng litrato. Napatigil ako at napangiti. Ito na ang simula ng bagong kabanata para sa aming lahat.

Yung singaw, namuo bilang manipis na ulap sa ibabaw ng salamin, pero kita pa rin namin nang malinaw yung reflection namin—hubo't hubad ako, namumula ang balat ko dahil sa pagnanasa, habang yung matangkad niyang pangangatawan ay nakatayo sa likuran ko, lalong halata yung mga kalamnan niya sa basang balat niya. "Turn around, get on your knees," utos niya, mababa at magaspang ang boses. Nanghina yung mga tuhod ko habang masunurin akong lumuhod sa malamig na tiles. Sa salamin, mukhang lutang yung mga mata ko, namamaga yung labi ko, mukhang sobrang iba at halata ang pagnanasa. "Open your mouth."

“When I look into your eyes…It's like watching the night sky…Or a beautiful sunrise…Well there's so much they hold…And just like them old stars…I see that you've come so far…To be right where you are…How old is your soul?...” Sa pagmulat ng dalawang mata ko ay bumungad sa akin ang maamong mukha ni Yana. Nakatitig din siya sa akin. Napangiti ako. Mas inilapit ko ang sarili ko sa kanya at niyakap ang beywang niya habang kami ay nagsasayaw. Hindi naman siya pumiglas sa ginawa ko kaya ipinagpatuloy ko ang pagsayaw. Siniksik ko ang ulo ko sa leegan ni Yana. Napasinghot ako.

Nakakunot ang noo, kita ang lungkot sa kanyang mukha, pero ang mga mata’y walang kabuhay-buhay. She suddenly felt that the person in the mirror was a stranger. Siya pa rin ba iyong inosente at masiglang Czarina Melody Ocampo? “Totoo nga sabi nila…” bulong niya sa sarili, habang unti-unting hinaplos ang sarili sa salamin. “Love really can change a person…” sumilay ang malungkot na ngiti sa labi ni Czarina. “Worst nga lang sa’kin. Because I need to endure everything alone.”