Reject Tagalog Novels & Stories

First time niya itong marinig mag tagalog kaya naman sobra siyang natatamaan. "So come with me and share the view I'll help you see forever too Hold me now, touch me now I don't want to live without you Nothing's gonna change my love for you You oughta know by now how much I love you One thing you can be sure of I'll never ask for more than your love"

Kabanata 13 "I will miss you!" ani at yakap sa akin ni Kola. Kasama ko ngayon si Dan at hinatid namin rito sa airport sila Kola at Peter. "I will miss you too, Kola!" nakangiting kong sagot. Si Peter naman ang niyakap ko pagkatapos. "Escala is a beautiful place, Maia. Enjoy your time here. Make a lot of friends para hindi ka ma-bored. Okay?"

Tatanggapin ko ba para makaalis na rito o hindi dahil nakakahiya? Pinagpapawisan na ang aking palad at noo. Malamang sing-pula na rin ng kamatis ang aking buong mukha. "Oy, ano iyan? Ligawan portion? Tammy, may hindi ka sinasabi sa akin." Nanunuksong boses ni Jewel ang pumukaw sa akin.

Pareho silang marunong kumain mag-isa kaya naman hindi na ako masyadong namomroblema pagdating sa pagpapakain. "Opo," sabay na sagot nila sa slang na Tagalog. Natigilan ako ng ilang segundo sa pagta-Tagalog nila. Simula nang lumaki ang kambal at natutong magsalita, kailanman ay hindi ko sila narining ng gano'n. Kahit pa paminsan-minsan ko silang kinakausap sa Tagalog na lenggwahe ay panay ang Ingles nila sa akin. Kaya naman hindi ko maiwasan na magulat, idagdag na rin ang bigla kong pagkaalala sa isang tao.

"Ako? Nagbago?" "Basta," nakaismid na tugon na lamang sa kaniya ni Marcus at ngingisi-ngising nag-iwas ng mukha. Napalingon silang dalawa kay Mang Sebastian nang bigla itong tumawa nang mahina. "Nagkakamali ka sa una mong sinabi, mahal na Reyna. Hindi lang si Marcus ang mayroon ka... Marami kami at hinihintay na namin ang pagbabalik mo sa tribo..." Bumuntonghininga si Mang Sebastian. "Bukas na natin pag-usapan ang magiging plano sa pagsalakay kina Althaia..." Huminto ito saglit at may kinuhang bote sa maliit nitong bag at nakangiting ipinakita sa kanila. Nakatitiyak siyang alak iyon. "Sa ngayon magdiwang muna tayo."

“Acting lang alam noon. Fake.” Gusto ko ng humagalpak nang malakas dahil sa reaksyon ng kan’yang mukha. Kahit na sobrang pinagpantasyahan ko si Capt. Yoo, wala pa ring papantay kay Jaycee. Sa sobrang pagpipigil ay kumawala sa aking kaliwang mata ang luha kaya kinagat ko ang aking labi para pigilan ang aking pagtawa pero hindi iyon nakaligtas sa mga mata niya at tumabi siya sa akin.

Napinto ni Hade ang daliri. " P-Please don't leave!" anas ni Amella habang nanatiling nakapikit ang mga mata. Is she dreaming? "I-I beg you please, h'wag mo 'kong iwan." Hindi nakaligtas sa mga mata ni Hade ang namumuong luha sa gilid ng mga mata nito.

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.

Napatangu-tango siyang sinabi ang salitang, "Ahh...yun pala iyon. Marunong ka naman pala magtagalog, bakit ka nag-eenglish? Hindi ko tuloy gets." "Ahh... hindi ka marunong mag-english?" tanong nito. Umiling siya at ang sabi nito. "Paktay ka kay Matteo." "Luhh bakit?" Kinabahan siya. Sumagot ito. "Magwawala iyon kapag hindi ka marunong mag-english, 10.5 million ka pa naman, tapos hindi ka pala marunong mag-english, bully pa naman iyon. Kailangan mag-english ka talaga mamaya para ligtas ka, kasi kung hindi ewan ko na lang."

"But why? Akala ko ba gusto mo?" "Not until you came home. At the pool area, I realized na hindi ko kayang mahiwalay sa iyo." naging emosyonal ang mukha ni Miguel. "Hindi ko magawang pirmahan ang kasunduan namen dahil kailangan kong manirahan sa Japan ng tatlo hanggang limang taon. Depende sa magiging progress ng itatayong negosyo doon. Dahil sa ganoong taon nalalaman kung maganda ba ang kahihinatnan ng isang kompanya. At obligado din talaga akong magstay sa Japan para makasiguro ako na hindi masasayang lahat ng iinvestment ko doon."