Romans & histoires Relaxation Quotes

"Ang soft kasi ng buhok mo. Saka, baka sakaling lalambot ulo mo, tigas kasi." Tumalim ang tingin ko at winisikan siya ng tubig. Nagpalutang-lutang lang ako. Hindi naman na nagsalita ulit si kuya. Mukhang naglalangoy rin siya. Pinakiramdaman ko ang tubig na dumadaloy sa katawan ko. Pinikit ko ang mata at hinayaang magpahinga ang katawan. Relaxing. That's what I feel. Loosen up from all the problems. I can't let my problems conquer me. Let go all of the problems, I should.

Nasa ibang mundo ako at hindi ko alam kung paano pipigilan ang sarili ko. "Inhale. . . exhale. . . I can see the smoke out from your nose, cuz. Relax!" saad ulit niya. At ginawa ko ang paghinga ng malalim at pagbuga. Konti na lang talaga at puputok na ako. Mabuti na lang at nawala ang nag-aapoy na galit ko.

“Totoo ‘yan! Isang beses, imbes na quarterly report ang i-send niya sa group chat, puro memes pa pala ng mga CEO! Sabi niya, ‘stress reliever lang ‘to, guys. Huwag masyadong seryoso.’” Nagpalakpakan sila sa tawa, at hindi ko napigilang mapangiti rin. “Minsan kailangan mo ring mag-relax, ‘di ba? Hindi pwedeng puro trabaho at pera lang ang habol mo sa buhay.”

“Hindi ko naman maalalang may meeting tayo tungkol sa katawan ko.” Tumaas lang ang kilay ni Caelum. “If you want this arrangement to go smoothly, you’ll follow the plan.” Napahinga nang malalim si Solenne. “Hindi mo talaga alam kung paano mag-relax, ‘no?” “Relaxation is for people who can afford to lose control,” malamig na sagot nito. Napailing na lang siya. “You make everything sound like business.”

Tama rin naman ang sinabi ni Miss Roxy, na kailangan ding mag-relax or mag-unwind paminsan-minsan. Simula kasi no'ng nangyari ang bagay na iyon ay isinubsob ko na ang sarili sa trabaho. Kapag day off ko naman ay mas pinipili ko na lang na manatili sa amin. Binawasan ko na rin muna, pansamantala, ang pakikihalubilo sa mga kaibigan ko.

It was that look na parang may gusto siyang sabihing hindi ko pa alam. “Anong kailangan ko, Xena?” he said, voice low, almost teasing. "Tell me, please." “Ayan, ganyan,” I said, not even hiding the smile that was slowly creeping up. “You need to relax. You work too much. You think caffeine’s gonna solve your stress?” “Maybe,” he replied, voice dripping with sarcasm but with a playful undertone. “But I’d rather you tell me how I can relax... and then maybe I’ll consider taking a break.”

Wala ding sinabi si Kento about unscheduled meetings. "Sir," I called him which he then turned to me, smiling. "Wala ka pong meeting or shoot doon." "I know," he smiled. "Ha? Kung ganun kailangan na po nating umuwi para magpahinga," I pointed out. Mas lalo siyang napangiti at umiling. "Kaya nga. I need a rest. What's the best way to relax? The sea makes me relax kaya doon ang punta natin."

Kinuha ko iyon, at sa sandaling magtagpo ang mga palad namin, may dumaloy na init hindi nakakapaso, pero sapat para magising ang mga bahaging matagal nang tahimik. Sa gitna ng sayawan, hindi kami agad nagdikit. May pagitan, may espasyo. Sumabay lang kami sa tugtog, sa tibok ng ilaw, sa ingay ng gabi. Paminsan-minsan, nagtatagpo ang tingin namin, tapos sabay na ngingiti, parang may lihim na kasunduan. “Relax,” sabi niya nang mapansin ang tensyon sa balikat ko. “Walang expectations dito.”

I hardly stop what I'm feeling sa pamamagitan nang pagkuyom ko ng aking kamao sa ibaba ng mesa. Relax and breathe Klara. Relax and breathe. Also relax your heart. Ugh! Shit relax Klara! Relax! Ngunit hindi ko pa rin nai-relax ang aking sarili. Namumulang tumayo ako at isa-isang kinuha ang mga ipinresent ko sa board meeting. Pinatay ko rin ang laptop ko at binunot ang usb. Alam ko nagtataka ang mga ito sa pananahimik at ginawa ko. Pero wala akong pakialam, all I want is to ease these hard feelings and to relax my heart by breathing and gaining my normal heartbeat.