Novel & Cerita Relaxation Quotes

“Totoo ‘yan! Isang beses, imbes na quarterly report ang i-send niya sa group chat, puro memes pa pala ng mga CEO! Sabi niya, ‘stress reliever lang ‘to, guys. Huwag masyadong seryoso.’” Nagpalakpakan sila sa tawa, at hindi ko napigilang mapangiti rin. “Minsan kailangan mo ring mag-relax, ‘di ba? Hindi pwedeng puro trabaho at pera lang ang habol mo sa buhay.”

At least ngayon, may paraan akong kumonekta, kahit pa hindi niya ako lapitan ng kusa. Huminga ako nang malalim, sinubukang pakalmahin ang utak na ayaw tumigil sa pag-iisip ng kung anu-ano. “Chansen, relax ka lang,” bulong ko sa sarili ko, halos pabulong pero paulit-ulit, para bang mantra.

“Hindi ko naman maalalang may meeting tayo tungkol sa katawan ko.” Tumaas lang ang kilay ni Caelum. “If you want this arrangement to go smoothly, you’ll follow the plan.” Napahinga nang malalim si Solenne. “Hindi mo talaga alam kung paano mag-relax, ‘no?” “Relaxation is for people who can afford to lose control,” malamig na sagot nito. Napailing na lang siya. “You make everything sound like business.”

Tama rin naman ang sinabi ni Miss Roxy, na kailangan ding mag-relax or mag-unwind paminsan-minsan. Simula kasi no'ng nangyari ang bagay na iyon ay isinubsob ko na ang sarili sa trabaho. Kapag day off ko naman ay mas pinipili ko na lang na manatili sa amin. Binawasan ko na rin muna, pansamantala, ang pakikihalubilo sa mga kaibigan ko.

Wala ding sinabi si Kento about unscheduled meetings. "Sir," I called him which he then turned to me, smiling. "Wala ka pong meeting or shoot doon." "I know," he smiled. "Ha? Kung ganun kailangan na po nating umuwi para magpahinga," I pointed out. Mas lalo siyang napangiti at umiling. "Kaya nga. I need a rest. What's the best way to relax? The sea makes me relax kaya doon ang punta natin."

Kinuha ko iyon, at sa sandaling magtagpo ang mga palad namin, may dumaloy na init hindi nakakapaso, pero sapat para magising ang mga bahaging matagal nang tahimik. Sa gitna ng sayawan, hindi kami agad nagdikit. May pagitan, may espasyo. Sumabay lang kami sa tugtog, sa tibok ng ilaw, sa ingay ng gabi. Paminsan-minsan, nagtatagpo ang tingin namin, tapos sabay na ngingiti, parang may lihim na kasunduan. “Relax,” sabi niya nang mapansin ang tensyon sa balikat ko. “Walang expectations dito.”

I hardly stop what I'm feeling sa pamamagitan nang pagkuyom ko ng aking kamao sa ibaba ng mesa. Relax and breathe Klara. Relax and breathe. Also relax your heart. Ugh! Shit relax Klara! Relax! Ngunit hindi ko pa rin nai-relax ang aking sarili. Namumulang tumayo ako at isa-isang kinuha ang mga ipinresent ko sa board meeting. Pinatay ko rin ang laptop ko at binunot ang usb. Alam ko nagtataka ang mga ito sa pananahimik at ginawa ko. Pero wala akong pakialam, all I want is to ease these hard feelings and to relax my heart by breathing and gaining my normal heartbeat.