Reminiscing About The Past Novels & Stories

Nahihirapan nako. Lumabas ako sa aming bahay. Lakad lang ako nang lakad hanggang sa napadpad ang aking mga paa sa isang parke. Umupo ako isa sa mga swing dito. Tinaas ang mga tuhod at doon pinatong ang ulo ko. Nagsisimula nang tumulo ang aking mga luha. Di talaga marunong maiksama 'to 'no. Reminiscing those days na kami pa. Sana, sana kung bibigyan ako ng pagkakataon na ibalik ang nakaraan. Gagawin ko kahit may kapalit basta makasama ko lang sya muli.

she encouraged me. Natahimik kaming tatlo ng ilang minuto at tanging munting pagsinghot lang ang naririnig namin sa isa’t isa. Minsan nga ay nagkikita-kita ang tingin naming tatlo at nag-iiwasan din. Iba talaga if nagkaroon ng gap sa nanay. Parang lahat ng magagandang memories ay nasayang lang dahil sa nangyari.

natatawang kunwaring dagdag niya. Sumimsim si Migz ng kape niya bago ako muling ngitian. Ngumiti rin ako pabalik. "Pero wag na nating pag usapan, pass na un, saka sobrang tagal na at nakalimutan na naman ng mga tao, lalo pat nagbalikan ang dalawa kaya tuluyan na talagang nakalimutan na ng mga tao." Nagbalikan sila?

Nakita kong bahagya itong siniko ni Jules. And for the nth time, I forgot what to say next. I already forgot the past and don’t want to remember what happened from the past. And still, I didn't know that it still has an effect on me. That house may bring back the painful past to me, but I still value it with my life. Ibinigay yun ng lolo ko sakin, sa amin. Though, it holds every piece of memory I have from my life before.

“Are you remembering how we used to do it four years ago? Kasi ako, hinding-hindi ko makakalimutan.” Umawang ang mga labi ko. Tinitigan ko siya. At ngayon naman, ipapaalala niya sa akin ang nakaraan namin, para ano pa? Kung mas mahirap sa akin ngayon ang kasalukuyan namin?

Mas lalo rin itong naging pursigido na paamuhin siya. The elevator dinged and brought Ley back to the present. Hinihingal siya habang naglalakbay ang isip niya sa nakaraan. It was memory from the past that was so hard to forget. Naukit iyon sa isip niya at kay hirap burahin.

"I'm sorry that I brought up the past. Naalala ko lang kasi, March 18 na bukas. Kaarawan mo na. We should celebrate, you know." Nginitian niya ito ng maluwag sa d****b niya. Past is past ika nga. Saka may mga natutunan din naman siya sa mga naging karanasan niya dati. Kung hindi rin naman sa ginawa nito ay baka hanggang ngayon umaasa pa rin siya sa mga magulang niya at hindi marunong magbanat ng buto.

Noong ininsulto pa niya lahat ng tawag ng street foods dito. Ano ba, Bianca! Why am I recalling those stupid memories in the first place?! Pinilig ko ang aking ulo at ibinalik ang aking pokus sa aking mag ama. Wala na dapat akong iba na isipin pa kung hindi ang kasalukuyan, the past should stay from the past. "Hon, oh." abot ni AJ sa akin ng isang maliit na baso na may lamang kwek-kwek.

Hindi ko siya niligawan sa tunay na kahulugan ng salita pero pwede ko naman gawin ngayon. “Have you been like that before?” tanong niya sa akin. “I can’t remember everything. It’s always shaded. Some parts from a year ago, I remember. Some are still hiding behind like thin smoke.” “Thin smoke. Interesting…” “Can we change the subject of this talk?” she asked, then leaned on her chair. She started to relax.

Pero maya maya namalayan ko na nagsasalita na ito ng sobrang hina. "Kung pwede lang.." Bulong ni Zach "Kung pwede ko lang kalimutan ang lahat na nangyari sa nakaraan ko.. At maging masaya na lang..." Malungkot ang boses nito. His past is messing up with him again.