Reminiscing About The Past の小説・ストーリー

"Reminiscing memories?" Nag-angat ako ng tingin sa kaniya. "Sorry, reminiscing memories isn't my thing, Marcus." Humakbang siya palapit sa akin. "Naalala mo ba ang pagkakataong nandito tayo noon? Ang halik?" Pinaliitan ko siya ng mga mata. Pinigilan kong hindi maipakita ng expression ko ang pagkahiya dahil sa natumbok niya ang iniisip ko.

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

madiin kong saad. Pero imbes na magulat siya ay ngumiti lang ito, "Magluluto ako ng paborito mong ulam. Remember your favorite Picadillo—" "Stop!" Bumalik na naman ang lahat ng mga alaalang gusto ko nang kalimutan. I did all my best to forget those memories yet he just came just to remind me about it?! "Nagmamakaawa ako, umalis ka na." See? Ako na naman ang nagmamakaawa. Parati naman, e.

Naitanong niya kasi kanina kung sino daw ang kasama ko sa bahay, ang sabi ko ay si tatay at ang dalawa kong kapatid. "Oh, I'm.... sorry to hear that. And I'm sorry for asking." hinging paumanhin ni tito, ngumiti ako sa kanila para ipakitang wala namang problema kahit na ang totoo ay bigla na namang bumalik sakin lahat lahat. Jist one mention of her name, or just one thing that will remind me of her, and everything will flash in my mind again. Evrything that I felt before will be recalled.

Sandali itong tumigil bago muling nagsalita. "Pero tandaan mo, hindi natin maaaring pilitin ang utak na maalala agad ang lahat. Minsan, kusa itong bumabalik kapag may nakikitang tao, lugar, bagay, amoy, o pangyayari na konektado sa nawawalang memorya."

Trying to averted her attention, she knew. She plaster a smile and look infront. "Kumaliwa ka sa bandang iyon." Sagot naman niyang pilit na nilalagyan ng buhay ang boses. She can't be like this. She can't go to the past over and over again. It was long over and she already moved on. Umuwi siya para makita at makasama ang kapatid sa huling sandali, and not to go back on memory lane.

“Can you still remember? We often rode here back then. Can we ride here again? I just want to relive what we used to do when we were kids?” Nasasalamin ko sa kaniyang mga mata ang kalungkutan at pagkasabik na balikan ang nakaraan. Tumago ako at tahimik na naupo sa kabilang dulo ng seesaw at ganon din ang kaniyang ginawa.

Siguro, kaya napansin ko agad siya kasi may kakaiba sa article patungkol sa kanya. "Past has a lot of unknown and unfinished stories, isn't it?" tanong na naman nung lalaki kaya muli akong napatingin sa kanya at ngumiti. "Pero may hindi dapat kinakalimutan para hindi mabago." Kasi hanggang ngayon, may mga taong gusto pa ring baguhin ang history. Well, they can't do that today. We will never forget. Never again.

Masyadong matagal na katahimikan. "Nakalimutan ko na ang mga bagay sa nakaraan," sa wakas ay sagot ng boses. "Masaya na ang buhay ko ngayon, ayoko nang balikan ang maduming nakaraan." "Maduming nakaraan," ulit ng lalaki nang may mapait na ngiti. "Ganoon ba. O sige, ibang tanong na lang naaalala mo ba ang Burnham Park?" Dito sila lagi pumupunta pag gusto nila makalimot sa mga bagay-bagay. Rumerenta sila ng bike at mag hahabulan sila na parang mga bata.