Requiem Ng Pusong Nawasak の小説・ストーリー

(Now playing: Kumpas by Moira Dela Torre) [ Pa'no bang mababawi Lahat ng mga nasabi Di naman inakalang Siya'y aalis lang bigla ng walang babala Sa isang iglap Nagbago ang lahat Susuko na dapat nang dumating ka Ikaw ang kumpas pag naliligaw Ikaw ang kulay sa langit na bughaw Sa bawat bagyo na dumadayo Ikaw ang kanlungan na kailangan ko Kahit hindi ko alam Ilang beses mo akong niligtas Dito sa hantungan ng aming wagas Pa'nong maniniwala Wala na sa 'king harapan Wala naman to sa plano ako'y masaktan ng gan'to Pa'no na eto Sa isang iglap Nalunod ako Hindi ko na kayang inahon mo ako Ikaw ang kumpas 'pag naliligaw

I woke up in tears with you by my side A breath of relief, and I realized, No, we're not promised tomorrow Pigil n'ya ang kan'yang emosyon at mga luha habang nakatingin at nakikinig sa magandang boses ni Brook na kumakanta. Nang matapos na ito sa unang stansa ay nakipag duet s'ya rito sa chorus habang dahan-dahan na naglakad patungo sa altar. Palakpakan ang mga tao sa paligid nila ng marinig pareho ang kanilang magandang boses. Namana nila sa kanilang nanay ang kanilang magandang boses.

🎶🎶🎶And maybe someday we might just find the way And we can love forevermore 🎶🎶🎶 "Please wag, nagmamakaawa ako sayo. Hindi ko kaya kapag nawala ka." Ang umiiyak niya na pagmamakaawa saakin habang yakap niya ako sa hita. Pinunas ko ng aking kamay ang luha na tumutulo sa aking mga mata.

Tahimik na nakikinig ang lahat sa awit ni Felicidad. Paraluman sa pinto ng iyong dibdib Isang puso ang naritong humihibik Kaluluwang luksang-luksa at may sakit Pagbuksan mo't damayan Kahit saglit. Tingnan yaring matang luha'y bumubukal Humihingi ng awa mo't pagmamahal Damhin mo rin ang dibdib kong namamanglaw Yaring puso sa pagsinta'y mamamatay, mamamatay ay!

He pushes hard, while he releasing his sweet juices. Hinanap nito ang aking mga labi para gawaran ng isang halik. We are now drive in silence, I can't help but to ponder the tenderness of his kiss, just as I felt a rush of euphoric bliss envelop me, making my heart sing with pure joy. Kasabay non ay ang ilang pang pag-ulos na sagad hanggang buto.

sagot neto sa baybaylan " tahan na iho huwag munang aalalahanin ang iyong napanaginipan balang araw ay magiging masaya din ang ating Mundo at ang iyong Angkan kasama na ni Bathala wika neto sa Paslit teka at kukuha ako ng maiinom mo "wika pa neto agad siyang Pumunta sa lamesa at kinuha ang baso na yari sa kawayan at nag lagay na ng tubig Pagkatapos ay nag punta na muli sa paslit at nag salita

QUINLEE'S POV [Music Playing] [Now that I have you by: The Company ] All of my life it seemed That something had been missing I didn't know what to do Days would pass me by Each as lonely as the other Until I met you~ You opened the door And let the sunshine in My life will never be the same again~ --- Alas-tres na ng hapon at nakatayo ako sa harap ng simbahan. Namamawis na din ang kamay ko sa Pagkakahawak dito sa bouquet of Red Roses. Pati ang paa ko ay nangangawit na, Ang taas kasi ng suot kong heels. Hindi ko alam pero parang kinakabahan ako. Inumpisahan kong magkalakad nang marinig ko ang tugtog.

Nakangiti siya at nakatingi nsa harap, nakikita ang kanyang ama na nakatayo. Si Kyle naman ang sumunod, dala ang pinakamahalagang mga gamit sa kasal; ang mga singsing. Nagmamartsa sila sa kanta na ‘A Dream Is A Wish Your Heart Makes.’ Matapos makaupo ang lahat, sumarado ang pinto, at namatay ang mga ilaw mula sa likod ng cathedral. Nanatiling tumutugtog ang musika, paulit-ulit ang parehong tono.

Naramdaman nalang nya na bumagsak ang katawan sa ibabaw ng umiiyak na babae. NORMAN'S POV NAGISING sya at napabalikwas ng bangon matapos ang bangungot na iyon. Butil- butil at nanlalagkit na puno sya ng pawis sa buong katawan. Agad syang umupo sa gilid ng kama at inabot ang baso na may lamang tubig na nasa bedside table at uminom. Napapikit sya ng mariin at napabuga sya ng hangin. Yumuko habang magka- salikop ang mga palad at nakatukod ang mga siko sa magkabila ring hita. Nanatili sya sa gan'ong ayos ng ilang segundo bago nag angat ng ulo at ng inat ng mga braso.

Umurong naman sa pinakadulo si Mateo sa takot na masabunutanb kung kaya’t sa natitirang kilometro ng kanilang biyahe ay walang nagsalita o gumalaw man lang. “Feliz Navidad a todos. Que esta noche solo el amor y la alegría los unos por los otros more en nuestros corazones, (Maligayang pasko sa ating lahat. Nawa'y sa gabing ito ay tanging pagmamahalan at kasiyahan sa isa't isa ang siyang nananahan sa ating mga puso,)” salubong ng Prayleng nasa harapan. Nakarating nga sila sa takdang oras, naunang pumasok si Vahlia nang mahawakan na niya ang banal na tubig sa entrada ng simbahan.