Residence In Tagalog Novels & Stories

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Ni hindi niya magawang kontrahin ang sinabi nito dahil iyon naman ang totoo. “Saan tayo pupunta?” pag-iiba niya sa usapan. “Sa bahay.” “Ayoko doon.” “Hindi sa mansion. I don’t live there anymore; we’re going to my penthouse.” “Huh? Iniwan mo? Sino nakatira doon ngayon?” gulat niyang tanong. “Si Marga at mga anak niya.” “Akala ko ba paaalisin mo sila?”

maka hulugan kong wika at mabilis kaming umalis doon kahit hinahabol kami ng bala. "Sabihin mo sa akin kung saan ka nakatira ihahatid kita. Hindi ka na pwede bumalik doon kundi pag lalamayan ka na bukas." utos ko dito, habang ito naman ay habol ang hininga nito na tumingin sa paligid at labas. "Sa Buenavista Homes Gate 2.." sagot nito. Tumango ako at nag maneho na, malapit lang ito sa bahay ko.

Willow Pagkatapos naming maghapunan ay hinatid na ako ni Josh sa kwarto ko. Nasa itaas ang mga kwarto at nasa katapat lang nito ang kwarto niya. “Dito din ba nakatira si tatay Pilo?” tanong ko kay Josh “Hindi sweetheart. May bahay siya sa kabilang isla pero sinabihan ko na siya na dito na matulog dahil gabi na.” sagot naman ni Josh

pa chorus na sagot ng dalawa habang pababa ng hagdan. Dahil natanggap ako sa Manila kaya sa Manila na rin kami titira. Mahirap naman na stay-in ako doon at nandito sila sa Tita Gracia nila. Anyway, aayain ko rin naman 'yon kong papayag siya, pero sa ngayon mga bata muna ang isasama ko sa bagong bahay namin.

tanong niya dito na may ngiti sa mga labi. "Kasi ikaw ang Tatay ko," baliwalang sagot nito sabay lingon sa kanya. Napailing na lang siya. "Hindi ka ba hahanapin ng mga magulang mo? Saan ka ba nakatira?" tanong niya na lang dito. "Na sa Bulacan ang Nanay saka sina Papa at Mama." sabi nito na titig na titig sa kanya. May panghihinayang siyang naramdaman ng magbanggit ito ng Mama at Papa.

“Kaya ako muna ang makakasama mo sa bahay habang wala sila ni Mom.” Saglit siyang natigilan "Sa bahay ka na ba nakatira ngayon?" kaswal na tanong niya. Pilit pinipigilan ang panginginig. "Hindi.. sa bahay namin pa rin ako nakatira, minsan sa condo. Si Mom lang ang nakatira sa inyo. But since, wala sila... sasamahan muna kita." “Ahm, kaya ko naman. Hindi mo na ako kailangang samahan.” mabilis na sagot niya

May favorite color. Ibinaba ko ang paa ko sa paanan ng kama at tumayo. Lumabas ako ng kwartong iyon. Nasa second floor pala ako. Maganda ang mansion. Hindi naman matatawag na bahay ito. Dahil sobrang laki nito. Kulang ang salitang mansion dito. Para na itong palasyo.

Kaya nga umabot ng pitong taon kasi hindi na yata gumana ang isip ko. JALENE “KAI? Baby?!” sigaw ko nang makapasok sa gate ng townhouse na iyon. Isa lamang iyon sa nabili ni Timothy na property dito para kung sakaling magtagal kami rito, may matitirhan. Kaso, medyo malayo ito sa Manila. Sa Cavite. Boundary ng Tagaytay at ng Cavite. “Mommy? Is that you?” dinig kong tanong ng anak mula sa itaas. “I’m here!”