روايات وقصص ضمن Resignation Quotes

he asked when we parked in front of my shop. "Flowers are my daily dose of happiness, Brent. Hindi ko naman kasi talaga gustong maging Architect. It was just kuya who told me to choose it. I've come to realize that we should always do things that we want not because we are told to do so but doing things that are dear to our heart would cause our hearts leap in joy and things that would not cause us regrets." Tumango tango siya. "That was your reason why you resigned?"

Sinagot ko ang tawag ni Justine at nag ready na ako sa pagsabi niya ng, "I quit, mag re-resign na ako!" "I am really sorry, Jus…–" Napahinto ako sa pagsasalita nang makarinig ako ng paghikbi.

For a moment ang akala ko ay– Ipinilig ko ang aking ulo at hinintay siyang sumagot. “Bahay namin ito kaya huwag mo akong sigawan.” “Hindi kita sinisigawan!” “Anong tawag mo dyan sa ginagawa mo? Ang hinahon kong magsalita tumataas yang boses mo.” “Why did you resign?” “Sinabi ko na, may importante akong kailangan unahin.” “Ano yon?” “Personal na bagay at hindi ko gustong i-elaborate sa ibang tao.”

“Cassandra, good morning. Are you feeling better? Nabalitaan kong nahimatay ka kahapon.” “Opo, ma’am. Okay na po ako.” Inilapag ni Cassandra ang envelope sa mesa. “Magpapasa po sana ako ng resignation.” Natigil ang kamay ni Ms. Reyna. Sa likod, muntik nang malaglag ang phone ni Theo. “Resignation?” ulit ni Ms. Reyna. “Opo.” “Bakit naman biglaan ang resignation mo?” “Personal reasons po.”

tanong ko ulit. "Para saan pa akong mag-resign? Nasabi ko na kanina ang sagot ko. Ang trabaho ko ay para sa mga nangangailangan ng hustisya. Hindi ako para sa pinuno ng bansa, ako ay para sa taong bayan na nangangailangan ng tulong ko. As much as possible, gusto kong lumayo sa usapang politika dahil hindi ko naman ito forte. Nakaka-stress na nga ang trabaho ko, makikisali pa ako sa walang kwentang bagay na iyon. Bahala na sila diyan, 'wag na silang mandamay pa!" inis na sagot ng amo ko.

Hindi ko alam kung dinig iyon sa labas kahit na nakasara ang pinto. Sa totoo lang, wala akong naintindihan sa lahat at haba ng sinabi niya. Ano na naman ba'ng issue nito? Humugot ako ng malalim na paghinga bago magsalita. "Sorry po kung wala po akong nagawang tama, boss." panimula ko. "I quit na din po. Pagod na din po ako. Ibibigay ko po mamaya ang resignation letter ko."

Nangasim na lang ang aking mukha matapos iyon basahin. Napa-stretch na lang ako ng kamay at saka napasandal ang likod sa sofa. "Balak pa yata akong patayin nito ng harapan, ah?" bulong ko sa sarili at saka nag-Indian sit sa sofa at saka nag-type ulit. "I'm resigning. You can send my income to my bank account." Ni-type ko rin ang aking bank account at saka ni-send na sa kanila. Marami pa itong naging messages pero hindi ko na sinagot pa.

"Bakit, hindi ba yon naman talaga ang endearment mo sa akin, My Beloved?" Nang mga oras na iyon ay parang gusto na niyang magsabi ng 'I resign' pero hindi niya magawa. Paano ba naman kasi niya gagawin iyon kung kailangan niya si Lance para sa Mabuhay Bank? Iyon nga lang ba ang tunay na dahilan? sarkastiko niyang tanong sa sarili.

Hanggang sa may isang matapang na unang nagsalita. "Madam President, I've decided to resign from my position and would like to collect my final paycheck. I don't want to wait for something horrible to happen to me before I decide to leave.” “Miss President, me too, I want to leave,” “Add me to the list of employees who are leaving, Miss president.”

"Mr. Dennis Ezequil Mondragon, I formally submit my resignation from your esteemed company, Sir... Thank you for the opportunities I have had during my time here." At sa wakas nasabi ko rin ito kahit na nasa leeg ko na ang tibok ng puso ko. . c.m. louden