Restaurant Tagalog Mga Nobela at Kwento

Ito po May galonggong Chicken Adobo with patato, pancit na may halong mushroom At inihaw na Bangos Mommy Paborito nyo lahat yan. At syempre ang Beef steak na special Menu ko sa Restaurant po at Fruit Salad masiglang Boses ko sa Aking Mommy. Hindi maitatago ang kaligayahan sa Mata niya. "Mommy Kumain po kayo ng Marami. Sabi ko sa kanya. Anak sabay tayo, at Yung mga staff mo sa Restaurant, sabihan mo na Sumabay sila sa Atin. Yes Mommy sasabayan ka po namin.

Gagawa at gagawa talaga 'to ng kalokohan. "Come here Letitia!" Sigaw niya saakin. "Adik kaba? Ba't nandito tayo." Hingal ko pang saad sa kaniya. Tumawa siya. "Don't worry, this is my restaurant.” Nalaglag ang panga ko ng binigkas niya ang mga katagang iyon. Ano raw parang hindi malinaw ang pagkasabi niya. Sa kaniya ang restaurant na "to?

Kagaya ng kanilang nakasanayan, sa sulok na bahagi sila ng restaurant nakapwesto nang iwas sa maraming mga mata. “Hopefully…” Dinala na ng waiter ang kanilang order. Western restaurant iyon. Steak na may pasta ang kanilang order na dalawa. “Thank you!” sabay nilang wika nang ma-served na lahat ng pagkain nila sa mesa. “Ang daming tao.” bulong ni Everly na iginala na ang mga mata at kapagdaka ay ibinaling na sa kaharap na pagkain.

sagot ko "Sir gusto lang po namin sabihin na nandito po si Mam Pamela. Nagwawala po siya sa loob ng restaurant." agad na wika ni Giselle sa kabilang linya. Agad naman na nagsalubong ang aking kilay at agad na itiuntok ang mga mata sa restaurant nila Abby.

Ibig sabihin ay natutuwa rin siya dahil makakapag-aral na ulit ako. Pagkatapos nang mahigit kalahating oras ay nakarating na rin kami sa restaurant na pagmamay-ari nila Tita Rica. Nasa Novaliches, Quezon City ang location nito at puro mga american and filipino dishes ang hinahandang pagkain sa restaurant nila. Umupo kami sa isang pahabang table at umorder na ng makakain namin. Kilala ng triplets ang may katandaang ng Manager ng restaurant. Miss Thalia ang pakilala nito sa amin.

“Ano ka ba? Amoy pa lang ulam na ulam na! Parang pang-high class restaurant.” Killian snorted and walk towards them. “What kind of dish is that? It smells stink?” Agad na nagprotesta si Amelia. “Excuse me, this is a dish from Turkey. Ang bango kaya at saka siguradong masarap.”

Pare-pareho lang ang punto, iba-iba lang ang haba at simple ng mga salita. "Mayor, limang taga-San Catalia ang nalason ng restaurant na ito. Hihintayin pa ba nating lahat tayo ay lasunin?" pasigaw na sabi ng isang lalaki at napalingon sa mga tao sa likuran. Nagsigawan naman ang mga kasamahan nito na para bang sang-ayon ito.

Let's not ruin the night. He chuckled. "Yes. Let's go." He intertwined our fingers at naglakad na kami papasok g Resto. Bon Voyager's Resto ang pangalan ng resto. And it screams Cruise ship Resto. Ganoon ang theme at ambiance ng Resto na ito. Talamak na talaga ngayon ang Instagrammable Resto saang lupalup ng mundo.

Agad kong nakita ang pangalang sa naturang restaurant. " WELCOME TO GEMELLI PALAZZESE RESTAURANT" May mga ditalye rin nakalagay doon, at iba pang mga importanteng bagay. Hanggang nakita kami sa isang staff doon kaya agad itong pumunta sa aming direksyon na may ngiting na ka paskil sa labi. "Good morning, Senorita. Do you have a reservation?" tanong n'ya sa akin habang ang mata ay nasa kambal.

Kung kakain siya na hindi niya naman gusto ang kinakain, anong kaibahan non sa pagkain ng bato? Bumakas ang gulat sa mga mata nito habang nakatingin sa kanya. There’s panic in his eyes as he tried to look for something to answer. Nanatiling kalmado ang kanyang tingin dito, naghihintay kung kailan niya matatanggap ang paliwanag nito. “A-ano po…Ma’am…this is a five-star Michelin Restaurant. Masarap po ang mga pagkain. Is there anything you’re looking for? Baka po may magawa ang chef namin,” wika ng waiter.