Right In Korean Mga Nobela at Kwento

Curious niyang tanong “Sorry pero hindi ko pa pwedeng sabihin hanggat hindi pa natutupad.” “Para ka talagang bata. Ahh, Honey alam mo bang ginawa rin natin ang ganito sa korea nuon?” “Talaga? Nakakainis na hanggang ngayon wala parin akong masyadong maalala.” Sagot nitong lumungkot ang awra ng mukha “Ano kaba okay lang yan, Ikukwento ko nalang para may idea ka. ”

11AM na rito kahit apat na oras lang ang byahe dahil mas advance sila ng isang oras. "Wow!" paulit-ulit na bulalas ko habang inililibot ang paningin sa Incheon Airport. Sobrang laki at moderno ng Building! Naririnig ko rin ang pamilyar na lengwaheng umaalingawngaw bilang announcement. Matapos makuha ang mga gamit at makapagpapalit ng Korean Won na currency rito ay kinuhanan ko pa iyon ng litrato para may maipo-post ako mamaya.

“Annyeonghaseyo (Hello)! Taga Perry Express ako!” Pagkarinig pa lang niya ng karaniwang Korean greeting ay agad na binuksan ng may-ari ang pinto at napatingin sa magandang babaeng ito. "Lumalabas na mayroon kaming mga Korean courier sa Orlando ngayon." Dahil sa plano ni Jordan, ang mga dayuhang babae ay nagtrabaho bilang mga courier sa bawat top-tier na lungsod, kaya matagal nang nasanay ang lahat.

sagot ko. (Thank you… I need to hear that sometimes too, even to myself. I sometimes forget that it’s okay to be human.) "RR," tawag ni Jae halatang may concern. "Uriga al-aya haeyo… uriga geunyang seonmyeon-eul haneun salam-deulman anira—sarang-i do isseoyo, uriga geundaehan geotdeul-i issgo, gakkai, gakkeum-eun jom isanghae jul iyagi-ga piryohada." sagot ko ramdam ang bigat na unti-unting gumagaan.

"Annyeonghaseyo hyungnim! (hyungnim refers to a boss, or a leader in a gang.) Sa Itaewon Room 135, seven in the evening, idaraos ang Masquerade Party." balita ng isang tauhan.

3RD PERSON'S POV Nilakad lang ni Alona at Amara ang Korean restaurant na kakainan nila dahil katabi lang naman iyon ng mall na kinaroroonan nila. “Good after noon, Ma'am!” salubong sa kanila ng waitress na nakasuot ng Hanbok o tradisyunal na kasuotan ng mga Korean. Yumuko ito sa kanila bilang paggalang. “Good afternoon. A table for two, please.” tugon ni Alona dito.

“Mukhang hindi naman afford ang mga damit dito.” Napahawak ako sa hanger na hawak ko, bahagyang humigpit ang pagkakakapit ko habang pilit pinipigilan ang sarili ko na hindi agad mag-react. Narinig ko ang mahinang tawa ng dalawa niyang kasama. Theu were talking in Korean, ang akala siguro ay hindi ako nakakaintindi. “Baka inutusan lang ng amo,” dagdag pa ng isa. “Tingnan mo, parang hindi naman bagay sa kanya ang mga suot dito.”

Ba't nasali sa usapan ang kanan? "What?" Lito kong tanong and then it hit me. Natawa uli ako. "Mali ka nanaman! Stop trying to speak in pure tagalog. What you just said means 'Is that the Right?'. Kanan in english is right. I know what you wanted to say. But the kanan in tagalog is a direction, not the word 'right' you are referring to." [My bad. What's the correct translation of the word 'right' which is not the direction?]

"Jal ja, uri jagi..." Korean Translation *Neomu Saranghae— I love you so much *Gomawoyo— Thank you. *Jal ja uri Jagi— Goodnight My love.

"Yah! Manyak ka! Dukutin ko 'yang mata mo eh!" "Hehehe, anong klaseng sikreto ba ang tinatago mo? hihihi!" Hinampas ko ang kamay nito na nasa bewang ko pa din, "Byeong sin saek ki! Ang dumi ng utak mo, p*tangina. Bwisit!" "Hahaha! Korean ba 'yon?! Ano meaning? You didn't swear at me, right? You didn't? Right? I'm right? Right?"