Rosary Mysteries Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Dalawang Rosaryo. "Pakikinggan ka ng Panginoon, huwag kang sumuko, pero kung hindi na kaya, tanggapin natin ng maluwag, lahat naman tayo dumadaan sa mahirap na pagsubok, at itong pagsubok ang magbibigay lakas sa atin," Umiiyak na tumango ako kay Father Rio.Tumayo na ako at nagpaalam na babalik sa taas. "Ate!"sinalubong agad ako ni Dia.

Nahihirapan man ay sinubukan niyang abutin ang mukha ni Lorelei na nasa tabi niya. "H-Huli na ako... Ngunit, n-nais ko pa rin a-ang kapatawaran... mo–" Umubo ito. Hinawakan ni Lorelei ang kamay nitong nasa pisngi niya saka tumango-tango. "A-Alam mo ba kung bakit... b-bakit kita pinangalanang R-Rosa?" Ang sakit sa pusong marinig ang boses ni Ate Marites na naghihirap kaya pati ako ay napaluha na rin.

"Naisip daw ni Andres na baka magbago ang ina kung sakaling ito ay magkakaapo, but then natuklasan niyang siya ay baog- hindi naman totally baog, kokonti lang daw ang sperm count kaya mahihirapan nga silang magka-anak. Kaya lalong naloko si Andres." Ngayon ay nakarating na sila sa tapat ng simbahang katoliko. "Magsisimba tayo?"takang tanong ni Celeste. "Hindi naman,pero baka maisipan mong magsimba pagkatapos ko magkuwento sayo." "Ako? Ba't ako lang? Saka, wala namang misa ngayon." "You can just pray, you know. Ako kakausapin ko ang kuraparoko na si Padre Agaton. Nangumpisal daw sa kanya si Andres bago nagbigti."

In bold bright letters. WILL YOU MARRY ME, VIRGOU THEMUM AYALA? Nanginginig ang kamay na kinapa niya si Zek sa kanyang tabi pero wala ito. Naglakbay ang paningin niya at humantong sa kanyang mag-aama na papalapit. May kanya-kanyang bitbit na bungkos ng mga pulang rosas ang triplets at nasa hulihan ng mga ito si Zek. Isa-isang nahuhulog sa mga mata niya ang butil ng luha.

Hindi niya mapigilang mangilid ang luha sa mata. “Okay ka lang?” mahinang tanong ni Donya Ester. “Opo,” sagot ni Iris. At sa kabilang panig, si Rommy, nakatingin sa kandila, hawak ang rosaryo, pero ang titig… hindi mapirmi. Ilang minuto pa, natapos ang maikling dasal. Tumayo si Iris, dahan-dahan. Kinuha ni Donya Ester ang braso niya, inalalayan.

"You did a great job, baby boy. Thank you for coming back." Mula sa bulsa, kinuha ko ang rosary, nag-antanda at sinimulang dasalin ang Apostles' Creed, Our Father, Hail Mary, Glory Be hanggang makaabot sa First Mystery. Sa buong sandaling 'yon ay nanatili akong nakatayo at pinagmamasdan siya. "Tatiana," mahinang usal ni Plum sa likuran ko. "Uuwi muna ko, ha? Babalik din agad ako."

Hindi naman first time ni rosy ang mangibang bansa na parang overseas worker ngunit napuno ng luha ang kanyang mga mata. Kumikirot ang kanyang puso sa sakit ng dulot ng panloloko ni Roxy. “Lord, ano bang plano mo sa buhay ko? Hindi po ba talaga kami ni Ambrose ang magkakatuluyan? Bakit ang kapatid ko pa? Bakit niya ginawa sa akin ito? Anong kasalanan ko para si Ambrose ang maging kabayaran?”

"Craig..." "Incobus imatrimonus in nomine Latri et filio et espiritu sancto." May kumatok sa pintuan kaya natigil ako sa aking ginagawa. Sino iyon? Imposobleng sina Ate Rose na iyan. Tsk! Nandito pa din ba si Marko? Hindi ko na lang sana siya papansinin kasi kumatok na naman. Naku! Baka mapunta sa kaniya iyong dasal ko.

Inilabas ko mula sa aking bulsa ang isang lumang rosaryo—ang rosaryong matagal ko nang hindi nagagamit ngunit ngayon ay naging tanging hawakan ko ng pag-asa. Doon sa sulok ng upuang kahoy, dahan-dahan kong pinalusot ang bawat butil sa aking mga daliri. “Aba Ginoong Maria, napupuno ka ng grasya…” bulong ko, habang ang aking mga mata ay nakatitig sa maliit na liwanag ng kandila sa gilid ng altar.