Rosary Mysteries Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Nag-iba kami ng direksyon at agad naman akong nakauwi nang ligtas. Pumasok na ako at nadatnan ko si Padre na nakaluhod sa harap ng altar, sa mga malalaking kandila, sa harap ng rebulto ng Goddess of agriculture, Our Mother Ceres. "Dare libertatem Ad Grass A Pulchram Civitatem Dare libertatem Ad Grass A Pulchram Civitatem," rinig kong sabi ni padre Oriel. Ala sais na pala ng gabi at sinasabi na naman niya ang mga katagang iyon.

What if palamigin ko, masyado kasi siyang hot. Madaling mainip si Padre Tiago kaya naman hindi dapat siya pinaghihintay sa mga bagay na dapat mangyari. "Bababa na po ako," tugon ko naman. Pagkababa ko ay saka ako tumingin sa karatula ng aming pagbibilhan. Rodeo Products and Equipment. Napalunok ako nang makita ko iyon. Saan mag-ro-Rodeo si Padre Tiago?

Bumuo sila ng bilog sa paligid ni Dark na nakahandusay sa sahig, hawak-hawak ang ulo at nagmumura. "The rosary will begin. Repeat after me, angels," seryosong sabi ni Phoenix habang inaayos ang kanyang salamin at tumingin kay Dark. "In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit. Amen."

“Boss, umamin ka na. Mababa nanaman ang blood sugar mo. Anong sinasabi mo diyang nahihilo ka pagkagising? Tch, alam ko ang mga bagay na ito, okay?” Masayang kinuha ng babae ang kabutihan ni Jojo, tahimik na kinuha ang candy sa kanyang kamay at inalis ang balot. Ang ilagay niya sa kanyang bibig, may amoy rosas na umalingawngaw sa kanyang bibig. Ang rosas ay sikat na export dito, kaya alam ng lahat ang tungkol sa rose cookies at kahit si Jojo ay bumibili ng mga candy na lasang rosas.

Siya naman na nakadagan sa akin wari ay hindi alintana ang aming sitwasyon. “What’s this, huh?” tanong niya nang nakuha niya ang kanina pa pinagdidiskitahan, “Rosary?” kunot-noong sambit niya habang hawak ang bagay na ito. “Anong—” Isang makahulugang tingin ang pinakawalan niya sa akin. “Wala iyan,” tanggi ko kahit wala pa man siyang sinasabing pang-aasar.

Nung nakita ni Abbess Mother Serendipity si Megan, ngumiti siya at sinabi, “Megan, bakit ka nandito e late na?” Napakagat labi si Megan at sinabing, “Master, nagawa ko na ang pinapagawa nito.” Habang nagsasalita siya, inilabas niya ang Supreme Mystery Scripture at ibinigay ito kay Abbess Mother Serendipity. Ang Supreme Mystery Scripture? Natuwa si Abbess Mother Serendipity na makita ito. Tumayo siya at kinuha ito. Tiiningnan niya maigi ang mga pahina nito at naging emosyonal; totoo ang scripture na ito.

Tila hinampas ng maso ang kanyang dibdib habang nakatitig sa nakatagilid na mukha ng batang babae. “Oh, my!” Ito ang naibulalas ni Rosario habang ang kanyang paningin ay nagsisimula ng lumabo dahil namumuong mga luha. Hindi siya makapaniwala na narito ngayon sa mansion ng mga Aragon ang batang ilang araw ng laman ng kanyang isipan. Bakas sa mukha ng Ginang ang labis na kasiyahan. “K-Kolly…” naluluhang sambit ni Rosario habang ang lahat ay nakapako ang tingin sa batang nagdadrive ng kanyang laruang sasakyan.

“Mama, Papa, ang ganda! Paki-suot po sa akin.” Maingat itong ikinabit ni Mama, at perpektong bumagay sa aking kasuotan. Sa pangalawang kahon, nakita ko ang isang malaki at napakagandang rosaryo na gawa sa mother-of-pearl beads.

Inangat niya ang mga kamay niya't hinalikan niya ang kaniyang hinlalaki. "Aba Po Santa Mariang Hari, Inang ng Awa. Ikaw ang kabuhayan at katamisan; Aba pinananaligan ka namin. Ikaw nga ang tinatawagan namin, pinapanaw na taong anak ni Eva. Ikaw rin ang pinagbunbuntuhang hininga namin ng aming pagtangis dini sa lupang bayang kahapis-hapis....Ay aba, pintakasi ka namin, ilingon mo sa amin, ang mga mata mong maawain, at saka kung matapos yaring pagpanaw sa amin, ipakita mo sa amin ang iyong Anak na si Hesus. Santa Maria, Ina ng Diyos, maawain, maalam at matamis na Birhen. Ipanalangin mo kami, Reyna ng kasantusantuhang Rosaryo. Nang kami'y maging dapat makinabang ng mga pangako ni Hesukristo."

Hindi na siya nakapagsalita ng buo, at ang kanyang tinig ay nauurong habang ang mga luha ay patuloy na bumabalong mula sa kanyang mga mata. Hindi makapaniwala si Maria sa nakikita. Nakaramdam siya ng mga kakaibang vibrations sa paligid—isang naramdaman na hindi niya maipaliwanag. Ang mga mata ni Rosemarie ay puno ng kalungkutan, ngunit mayroong isang sinag ng pag-asa. Hindi niya na kayang pigilin pa ang mga katanungan. "Maria," mahina niyang tinanong, "Kung hindi ba ako nagkakamali, ikaw ba... ikaw ba ay anak ng isang..."