Rosary Mysteries Tagalog 소설 & 이야기

Ngunit nakapagtatakang, wala siyang uupuan. "Kuya wala akong mauupuan?" litong tanong ni Rosso. Lihim siyang naghihimagsik, unang beses pa lang siyang nagpunta roon pero parang hindi siya welcome doon! "Ipagpaumanhin mo anak, halika tumabi ka sa akin. Dito ka na lang maupo," malumanay na pagtawag ng Amang Lumikha ng lahat. Tumango naman siya at tuluyan tumabi rito, pansin niya ang pagbubulungan ng lahat. Na tila namamangha, hindi tuloy maiwasan na magmalaki ni Rosso sa isip-isip.

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

Like a gift unwrapped by a person thirst for the present inside. Lumuwang ang suot niyang dress at agad ibinaba ni Sandro ang manggas ng kaniyang dress. Napaliyad si Demie nang bumaba ang halik ni Sandro pababa at nang damhin nito ang isa niyang dibdib, giving it a light grope. Demie couldn’t herself but to tug his hair when he started showering light kisses on her other boob while he’s groping the other one. And when his mouth enclosed to its tip, it sent electricity into her system making her moan.

Her Revenge "Karen sino nag padala nito?" Tawag ko dito ng maabutan ang punpon ng rosas sa aking lamesa. "Ah, hindi ko din nga alam, pero may message yata d'yan di ko binasa," aniya ng sumulyap sa bukas na pinto. "Sige, Salamat!" Binuklat ko ang nakalagay na sulat at mahinang binabasa. "For you my Lady!"

Pakiramdam niya ay malaking kamalian ang barilin si James. Naalala niya ang rosaryo na bigay ng Nanay ni Lila. Habang inapakan nang mariin ni James ang kaniyang kanang pulsuhan ay ang kaliwang kamay niya ay gumapang upang hawakan sa loob ng bulsa niya ang rosaryo. Umaasa siya na magkakaroon ng himala at mabigyan siya ng Diyos ng pagkakataon na makaligtas mula sa sitwasyon na kinalalagyan niya ngayon.

Isasama pa yata siya sa langit. "Hoy may aso!" natataranta niyang sabi ng muntik na naman silang makasagasa ng tumatawid na aso. Kaya naman bigla na lang nitong nailiko ang sasakyan. "Sana pala nagdala 'ko ng rosaryo huhuhu," naiiyak na siya habang mahigpit na nakahawak sa seatbelt. "What's rosaryo?" "Rosary Eunice! yung may krus na necklace-urgh," mamatay na lang siya nagpapaliwanag pa siya.

Si Mateo iyon, nakaupo sa isang lumang silya, hawak ang kanyang rosaryo na hindi niya binitawan mula nang umalis sila sa Roma. "Tay... bakit gising pa kayo?" tanong ni Ryella. "Dahil ang mga matatanda ay hindi na kailangan ng maraming tulog, Ryella. Mas kailangan namin ng maraming oras para mag-isip," sagot ni Mateo. "Nakita mo rin ba? Ang anino sa dalampasigan kanina?" Napatigil si Ryella. "Alam niyo po?" "Hindi ako bulag, anak. Ang rosas na iyon... hindi iyon gawa ng hangin. Iyon ay isang sulat. At ang nakasulat ay: Nahanap na namin kayo."

Lihim akong napangiti. Matapos mag rosaryo ang lahat ay isang lalaki nakabestida mg puti ang pumunta sa harapan naming lahat. Banta ko, ito ang Pari ng Parroquia San Andres Apostol. Malugod niyang binati ang lahat ng tao na nasa loob ng Simbahan. Pagkatapos ay sinimulan na niyang binahagi ang Magandang Balita galing sa Panginoon. Lahat kami ay tahimik na nakikinig sa lahat ng winiwika niya. Napakagaling niyang magbahagi ng salita ng Diyos.

O baka silang dalawa. Isang mahabang rosaryo na sumasayad hanggang sa paa ang nakapulupot sa baywang ng demonyong rebulto. Awtomatikong napatago sa likod ng kasambahay si Minggay. Ginawa niyang kalasag si Nana kung sakaling gumalaw ulit ang istatwa. Hinila naman siya ng matanda at saka iprinisinta siya kay Saint Serberus. "Ito na po si Minggay."