Rosary Mysteries Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Ang kasing tayog ng rosaryong siyang pagmamay-ari ng sugo ng Diyos upang pamunuan ang sangkatauhang naniniwalang lubos sa kanyang kadakilaan. "Handa na po ang lahat, Padre" mga salitang siyang bumasag sa aking pagmuni-muni sa malawak na karagatang binaybay ng aming sinakyang barkong Cristiana. Sa dako roon ay makikita ang unti-unting paglubog ng haring araw kung kaya'y kumakagat na ring paunti-unti ang kadiliman. "Naihanda mo na ba ang mga kagamitan ko, Ferdinand?" siyang tanong ko sa aking kasamahang binatang lalaki.

Bumungad sa ‘kin ang dalawang madre at isang padre na nasa gitna nila, what’s worse is- there are jail bars separating me from them. Inilabas nito ang rosaryo niya kalakip ng isang makapal na libro. “Any evil spirits connected to curses, pacts, spells, seals, demonic blessings, or other demonic bonds delivered against this child. I bind you separately and break all seals in the Name of Jesus, by His Precious Blood and the authority of my priesthood, with the authority given to me by Jesus Christ and His Church, you and all of your companion spirits, or myself, or any of our possessions.” Mula sa labas ng kulungan, tinapunan nila ako ng mga tubig na nagmumula sa malaking boteng hawak nila. Si

Katabi niya, isang batang babae umiiyak, nanginginig, hawak ang rosaryong punit. “‘Wag kang iiyak,” mahinang sabi ng batang Fernan noon. “Nandito ako.” “Paano kung mawala ka rin?” nanginginig na tanong ng batang babae. Hinubad ng batang Fernan ang pulang ribbon sa kanyang bulsa at itinali iyon sa buhok ng babae. “Hangga’t nasa’yo ‘yan, hindi ako mawawala.”

“Mukhang maghihiwalay muna tayo, mag-iingat ka.” Nalungkot bigla si Kaya, matagal na rin kasi silang nagsasama. May ibinigay sa palad niya si Calix. “Alam kong darating ang oras na ‘to. Isa ‘yang magical seed. Kapag pinisa mo ‘yan ay magiging sandata ‘yan na puwede mong magamit sakaling malagay ka sa panganib. Malalaman ko rin kung nasaan ka dahi lsa seed na ‘yan dahil gawa ‘yan sa maliit na bahagi ng buto ko sa katawan.”

“Ang rosaryohang ito ang saksi ng aking pagsisi at pagluha sa nagawa ko sa inyo. Ito rin ang kinakapitan ko kapag may pangamba o problema ako. Lagi ko itong dala, sa bawat oras. Ibinibigay ko ito sa iyo para sa pagkakataong may problema ka, hahawak ka lang dito at gagaan na ang pakiramdam mo. At para na rin hindi mo gawin ang ginawa ko.” Marahil ay kanina pa siya nagpipigil ng kaniyang luha dahil kusang bumagsak ang mga iyon. Isinara ko ang aking palad at dinama ang rosaryohan. Napangiti ako at bago pa man ako makapagpasalamat, niyakap ako ni Nanay. -----

Bagama't malamig ang pakiramdam ko dahil sa yelo at niyebe, mainit ang puso ko. Isang araw, sa wakas ay nakatanggap kami ng phone signal. Nagtago ang lahat sa lahat ng sulok para kumonekta sa kanilang mga pamilya. Ako lang ang nakahawak sa phone ko, hindi alam kung sino ang tatawagan. Binuksan ko ang aking phone at nakita ko ang higit sa isang daang hindi pa nababasang mga mensahe. Nag scroll ako ng basta-basta hanggang sa biglang nahagip ng mata ko ang message ni Simon.

Hindi imposibleng may dumanak na dugo at may buhay na pumanaw dahil hindi ordinaryong buhay ang pinasok namin. We're surrounded by fire, everything is on fire because we're in hell. O baka naman nag-aalala ako dahil hindi ko naman talaga kilala kung anong meron kay Yiel Amaro? Kung sino talaga siya? We literally just met once, at bukod sa feelings ko para sa kanya na bitbit ko hanggang ngayon ay wala akong pinagbabasehan na kahit anong impormasyon tungkol sa pagkatao niya.

To: Callum Alright, you can go here now. Natulala ako ng ilang sandali habang iniisip ang mga nangyari. Everything seems so surreal now. Parang ang bilis ng lahat ng nangyari. Parang . . . hindi pa rin ako makapaniwala na sa isang iglap at hindi inaasahang pangyayari ay nagkita ang mag-ama. I really want to make it a secret but I think fate is really has its own way for our lives. It has a plan for us.

Hindi ako makapaniwala. "Magdasal tayo. Alam kong ang Diyos lamang ang makakapagligtas sa atin sa sitwasyon natin ngayon" naiiyak na sabi ni Mama. Kumuha siya ng rosaryo mula sa bag na bitbit-bitbit niya kanina. Binigyan niya kami ng maliliit na imahe ng santo at sinabing hawakan iyon at itapat sa aming dibdib na siya naman naming ginawa.

Umalis siya sa grupo at nagsimulang mamuhay ng tahimik sa Camotes Island. Sa magandang isla ng Camotes, natagpuan niya ang isang babae na nagpapatibok ng kanyang puso sa unang pagkakataon – si Veronica Cortes.Pagkatapos ng ilang buwang pangliligaw, nagbunga rin ang kanyang mga pagsisikap. Nang sinagot siya ni Veronica, agad siyang nagpahayag ng kanyang kagustuhan na magpakasal silang dalawa.