Runaway Bride/groom นิยาย & เรื่องราว

sigaw ng babaeng tumutol sa kasal saka nagsimulang maglakad patungo sa harapan. At dahil planado ng grupo ng binata ang lahat and in case of emergency, bago pa makapalag o maisip ng groom ang itakas at gawing bihag ang dalaga ay nasa isang tauhan na ito ni Brando. At hindi nga sila nagkamali dahil lumingon ito at akmang hihilain ang bride niya pero sinalubong ito ng baril. "Sige, pare, subukan mong saktan ang dalaga at hindi ako mangingiming patayin ka sa loob mismo ng simbahang ito." Babala nito.

Mahal niya ang asawa niya at ang makasal muli rito ay napakasarap sa pakiramdam. "Naku, siguradong matutulala sa inyo ang asawa niyo mam Abi," anang make up artist niya. "Sa ganda ni bride hindi lang tulaley si groom tulo laway pa kamo," natatawang sambit ng isang bakla na nag-aayos sa buhok niya. Napuno tuloy ang tawanan sa loob ng silid hanggang sa nagulat sila sa biglang pagbukas ng pinto.

Alam na ng lahat ng nasa simbahan ang pagtakas ng bride. At ang pagkapahiya ay animo sugat na binudburan pa ng asin, nang marinig ni Tony ang usap-usapan sa paligid. “Natanggalan siguro ng helmet ‘yung bride, tapos nauntog. Ayun, natauhan. Tumakas!” “E, ampangit naman kasi ng groom! Kahit ako, hindi ako magpapakasal sa ganyang kapangit na lalake!”

"Really?" Tumango siya. "My groom ran away from me to marry another woman. He falls in love with another girl and then leave." Pilit niyang inilabas ang mga ngiti sa mga labi. "Sad. That's just so sad." Napailing-iling ang lalaki. Sad doesn't begin to cover it, but Gilliane nodded nonetheless. "Yeah. Sad."

Napatayo ang lahat ng dumalong bisita ng magsimulang pumailanlang ang awiting bwautiful in white kadabay ng pagbukas ng pintuan ng simbahan at nakatayo ang napakagandang bride. Sa gitna naman ay nakatayo doon ang groom na nkahinga ng maluwang pagkakita sa kanyang bride. Kagabi ay hindi na sila nagkita ng kanyang bride sapagkat ayaon sa mga matatanda ay bawal silang magkita bago ang araw ng kasal. Siya ay umuwi sa villa samantalang nagstay naman sa FPark sina Ara at ang kanilang anak na si Aj. Halos hindi siya nakatulog dahil sa sobrang excitement kaakibat ng pag aalala sa kanyang mag ina baka sumumpong si Aj sa kanyang pagkaiyakin at hindi niya masasamahan ang asawa sa paghele dito.

Yun nakasanayan ko. Napalugmok ako sa mesa. Saka ipinikit mga mata ko ulit. Sakit ng ulo ko. Sa kilos niya na parang doctor, matagal siyang makakatapos. Sige. Matutulog muna ako. Kaya lang bibig ko di ako pinapatulog. “Cedrick.” tawag ko ulit sa pangalan niya kahit nakapikit. “Ano na pala ang nangyari sa Run-away bride na pinuntahan nating kasal?” siyang ikinamulat-mulat ko.

NAGUGULUHAN MAN, tila nabigla ang lahat ng naging saksi sa kasalan sanang magaganap. Marami ang nagtataka at nagbubulong-bulungan. Mukhang tama nga ang hinala ng iilan na baka hindi na tuloy ang kasal dahil nag-runaway ang bride. Kaagad nagtungo sa parking si Calvin at sumakay ng kotse niya. Sinusubukan niyang tawagan ito ngunit out of coverage naman.

Inabutan s'ya nito ng tissue at bago sila muling naglakad ay pinunasan na muna n'ya ang luha sa kanyang mata. At ng matapos s'ya ay inabot n'ya kay Danilo ang tissue. "Oh ayan! happy ka na, maganda na uli ako!?" nakangiti nyang sabi na inilingan lang ni Danilo. Malapit na sya sa pwesto ni Dave na titig na titig sa kanya hanggang sa makalapit na sya sa kanyang groom. At nang iniaabot na siya ni Danilo kay Dave ay saka lang nila napansin na na mesmerised ang groom sa bride, naestatwa si Dave at hindi agad nakagalaw dahil tila tumigil ang oras para kay Dave. Nagtawanan ang mga nakasaksi sa naging akto ng lalaking ikakasal.

Muli niyang naalala ang sinabj ng kanyang kaibigan kanina lang. Run-away bride. Kung hindi siya nagkakamali ay isa itong pagtakas ng bride sa kanyang kasal. Ito lamang ang nakikita niyang paraan para umatras sa kasal sa oras na mapatunayan niyang hindi talaga siya mahal ni Giovanni. She needs is reassuring words that this wedding is not a big mistake. At ang pagpayag niyang pakasalan si Giovanni ay hindi niya pagsisisihan. Tinapunan ng tingin ang malaking orasan na nakasabit sa dingding. May oras pa. Nagmadali siyang lumabas ng pinto ng kanyang suite at mabilis natin ano ang suite ng kanyang groom na si Giovanni.

“Umalis ‘yong groom?” “Did Mr. Marquez deliberately left his bride? On their wedding day? In front of everyone?” “Runaway groom? It was my first time to encounter na ang groom mismo ang tumakbo palayo… sa bride.” “Grabe… Iniwan talaga sa gitna ng kasal?” Ang iba nama’y nagbubulungan pa ng may halong panlilibak. “Siguro nagbago ang isip ni Mr. Marquez.” “Kita mo na? Hindi talaga pwedeng maging Cinderella ang isang katulad niya.”