Runaway With A Baby Mga Nobela at Kwento

Pa-graduate pa lang din ako no'n ng highschool at naghahanda para sa paglipad ko papuntang ibang bansa para roon mag-aral. Uncle Nereus is the runaway heir of Delmar Group of Companies, that's all I know. But his sudden disappearance was out of my knowledge. Basta bigla na lang siyang umalis kung kaya si Uncle Nathaniel ang nakakuha ng puwesto na dapat siya ang magmamana. Hindi rin naman puwede si mommy dahil may sarili kaming kompanya subsidiary ng DGM.

Dahan- dahan kung pinikit ang mga mata ko refusing to see what I've seen inside, sinubukan kung tumayo, my hands on my belly, my feet buckled my mom strikes really hurt me to the core as I gather my stuff ready to leave I saw Carlo standing behind me holding and umbrella his face twisted he carried me into his arms and throw my stuff away "You don't need it, I'll buy you new one" he said, turning away, my parents didn't even notice that I have been taken away not with traffickers but to my dear husband.

Si Isaiah naman ay abala sa pagpipinta gamit ang isang paintbrush sa ibabaw ng kotse. Ang ganda ng gawa niya. "Walang duda, Lucas. Nakita kong bumaba siya mula sa sasakyang 'to mismo." Tiningnan niya ang malalaking letrang nakasulat sa kotse—halos parang kinahig ng manok ang itsura ng sulat. "Bad seven abandoned children, big check man."

Ang alam niya lang ay kailangan niyang makalayo sa lugar na pinanggalingan niya. “Where should I go…” paulit-ulit niyang usal habang naglalakad at naghahanap ng masisilungan sa kalsadang walang kabahay-bahay at katao-tao. Malayo-layo na din ang nalakad niya. She couldn’t hear the footsteps following her anymore. Maybe they got tired of looking for her. She had done this numerous times, yet this was the only time she truly succeeded in getting away from them. Without thinking about the consequences of her actions, she still managed to smile.

Nasa bisig ni Mariposa si Mahalia, magkayakap silang dalawa at tila may pinag-uusapan. Hindi nila napansin ang taong nasa loob ng sasakyan. Habang dumadaan sila, sinabi ni Mahalia, "Ayoko po, masyadong mahal. Nagpapakahirap po kasing magtrabaho si Mommy para kumita." "Ang galing-galing naman ng baby ko, halika nga at halikan kita." ani Mariposa.

narinig kong sigaw nung babae sa labas, tsaka biglang naging mabilis at marahas ang kalampag sa lock. Sumulyap ako sa ibaba ng bintana. May lumang fire escape na kinakalawang sa gilid ng building, pababa sa madilim na eskinita na puno ng mga basurahan. Mababa lang naman ang lundag kapag nakarating ako sa dulo, pero buntis ako. Iniisip ko pa lang ang bigat ng katawan ko, natatakot na ako para sa baby ko. ​Hinawakan ko ang tiyan ko gamit ang isang kamay. "Baby, kapit ka lang kay Mommy, ha? Sandali lang ’to."

"Don't try on leaving me again dahil sa sitwasyon mo. Wala akong paki. Only you and Travis. Sapat na sapat na. Sobra-sobra pa nga. Kahit kayo lang, masaya na ako. Nahintay nga kita ng matagal. Eto pa? Kaya naman natin ito." Suminghot ako at hinawakan ang kamay niyang nakahawak sa mukha ko. "But I want to give you a baby... Gusto ko maranasan mo iyon, 'yong tipong paggising natin may iiyak na baby at aalagaan natin habang andiyan si Travis. Magkakaroon siya ng kapatid. May magiging kalaro siya at babantayan niya habang lumalaki sila. May ihahatid tayo sa school pwera kay Travis."

"Huwag kang lalapit, Aries. Pare-pareho lang kayo! Mga demonyo!" She gain all of her courage to run towards the door. She need to run away from him, to save herself and her baby from this demons. She can't let anything happen to her, dahil sa kanya lamang umaasa ang baby niya, sa kanya lang itong umaamot ng buhay.

“Maswerte siya dahil may tulad mo siyang bayaw na handang umintindi sa kanya. Nakakalungkot lang para kay Ranran—sa murang edad, kailangan niyang makipag-agawan ng pagmamahal sa sarili niyang ina.” “Katreese!” agad na dumilim ang mukha ni Travis. “Nawala ang asawa ng hipag ko habang buntis siya. Mag-isa niyang isinilang si Ranran sa ibang bansa, walang kasama at walang sandigan. Sapat na ang hirap na dinaanan niya. Ngayon na nakabalik na siya, hindi pa sigurado kung kikilalanin siya ng anak niya. Sa pananaw niya, ano bang mali ang ginawa niya?”

“I can’t… I couldn’t just believe it,” sambit nito at natawa. “It’s like we shared the same fate. I ran away from Lucifer right after I found out I’m having a baby. But unlike you, mine’s way disgusting to think of.” “Why?” Kumunod ang kanyang noo.