Novel & Cerita Runaway With A Baby

sagot ni Thea dito. "No, i'm good, I want to stay with my kids, like you said, they are growing too fast, wala ako nun mga baby pa sila ayokong sayangin yung mga pagkakataon na makita silang lumalaki" sagot nito, bigla naman kinain ng konsensiya si Thea sa narinig. "Sorry for not telling you before, for running away" sabi ni Thea sa binata.

Hindi ako nararapat dito. Biglang bumilis ang aking paghinga kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko. Pakiramdam ko ay tumigil ang lahat habang nilalamon ako ng pagsisisi na pumunta pa sa lugar na alam kong hindi naman ako bagay. I took a step back. And another. And another, until I found myself running away. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. I didn't know how I managed to run wearing heels.

Pa-graduate pa lang din ako no'n ng highschool at naghahanda para sa paglipad ko papuntang ibang bansa para roon mag-aral. Uncle Nereus is the runaway heir of Delmar Group of Companies, that's all I know. But his sudden disappearance was out of my knowledge. Basta bigla na lang siyang umalis kung kaya si Uncle Nathaniel ang nakakuha ng puwesto na dapat siya ang magmamana. Hindi rin naman puwede si mommy dahil may sarili kaming kompanya subsidiary ng DGM.

Dahan- dahan kung pinikit ang mga mata ko refusing to see what I've seen inside, sinubukan kung tumayo, my hands on my belly, my feet buckled my mom strikes really hurt me to the core as I gather my stuff ready to leave I saw Carlo standing behind me holding and umbrella his face twisted he carried me into his arms and throw my stuff away "You don't need it, I'll buy you new one" he said, turning away, my parents didn't even notice that I have been taken away not with traffickers but to my dear husband.

Si Isaiah naman ay abala sa pagpipinta gamit ang isang paintbrush sa ibabaw ng kotse. Ang ganda ng gawa niya. "Walang duda, Lucas. Nakita kong bumaba siya mula sa sasakyang 'to mismo." Tiningnan niya ang malalaking letrang nakasulat sa kotse—halos parang kinahig ng manok ang itsura ng sulat. "Bad seven abandoned children, big check man."

Ang alam niya lang ay kailangan niyang makalayo sa lugar na pinanggalingan niya. “Where should I go…” paulit-ulit niyang usal habang naglalakad at naghahanap ng masisilungan sa kalsadang walang kabahay-bahay at katao-tao. Malayo-layo na din ang nalakad niya. She couldn’t hear the footsteps following her anymore. Maybe they got tired of looking for her. She had done this numerous times, yet this was the only time she truly succeeded in getting away from them. Without thinking about the consequences of her actions, she still managed to smile.

Nasa bisig ni Mariposa si Mahalia, magkayakap silang dalawa at tila may pinag-uusapan. Hindi nila napansin ang taong nasa loob ng sasakyan. Habang dumadaan sila, sinabi ni Mahalia, "Ayoko po, masyadong mahal. Nagpapakahirap po kasing magtrabaho si Mommy para kumita." "Ang galing-galing naman ng baby ko, halika nga at halikan kita." ani Mariposa.

“I know everything. Katulong ako ng Daddy mo sa pagpili sa sampung birhen na ‘yon na nagbenta ng sarili nila and we both chose Niña Catharine. She was crying when she was captured by the camera. Wala siyang alam na live na nakatutok sa kanya ang camera na ‘yon. She was speaking and we felt that she wasn’t speaking for herself. She has the most lovely eyes and pure tears and we knew that she has a good heart.” “While I don’t.” He sighed. “Oh you have. Believe me, you have. You’re just hazed by your own belief that your world is dark and so does your heart. Well, siguro likas na sa’yo ngayon ang maging mayabang at kampante at kung ano ka, ‘yon ka. Hangga’t wala kang inaapakan na tao, sinasakta

ani ng isa. Hindi na nagdalawang - isip si Abby na lumayo sa dalawa. Tumakbo siya sa abot ng kanyang makakaya kahit na nakasuot ng high heels. Sumunod naman ang dalawang lalaki at tumakbo rin sila para mahabol ang dalaga. Nakangiti sila at tuwang -tuwa sa ginagawa nila. "Run baby!" sigaw ng isa. Tumakbo lang si Abby at napapasigaw ito. "T-Tulong!"

Humalik muna si baby sa akin bago niya ako inalalayang makapasok sa loob ng sasakyan. Sumunod naman si Anne at nang makasakay na siya ay isinara na ni baby ang pinto bago siya pumunta sa driver seat. Binuhay agad ni baby ang makina at nag-umpisa na itong tumakbo. Napapangiti naman akong nakatingin kay Anne habang nilalaro siya ni baby Nico.