Ruthless Gl Chapter 72 Novels & Stories

I MADE A MISTAKE BY NUMBERING THE LATEST CHAPTER. IT SHOULD BE CHAPTER EIGHTY EIGHT BUT INSTEAD I WROTE IT AS CHAPTER SEVENTY EIGHT. KINDLY DISREGARD THE NUMBERING WHILE I AM FIXING THE CORRECTION. LET'S JUST WAIT FOR APPROVAL. THANK YOU :)

hindi niya ginalaw ang plato niya. Kita niya ang marahas na paghinga ni Lucas na halatang naiinis na. ***end of chapter***

"T-They are the one who killed R-Red, remember? They killed our friend without mercy, Eighteen!" Nakita ng dalawang mata ko kung paano mariin na itiklop ni Grey ang kanyang kamao at pag-iwas ng namumula nitong mata dahil sa pagpigil sa pag-iyak. Hinawakan ko ang kamao nito na sobrang higpit upang ikalma.

Wala akong naagrabyadong tao o malaking kasalanan para pagdusahan ang ganito. My legs trembled. My chest ached. The kind of ache that goes deeper than heartbreak, because it’s fear. The type of fear you feel when your world is crumbling and no one’s coming to save you. No one’s gonna help you. I was helpless, stressed, and anxiety swallowed me. I want to end everything . . . I just want to die. And when I was contemplating ending my life, he appeared. Calyx Cervantes. My former boss. Ruthless. Cold. Untouchable. The man who once made my stomach turn from stress now stood in front of me, offering something I never imagined I’d ever hear.

Tiningnan lang siya ni Anthony at binigyan ng ngiti na parang nagpapahiwatig na wag nalang nilang pag usapan na naiintindihan naman ni Gideon. Habang nag eenjoy ang dalawa sa pag inom, may biglang lumapit sakanila na babae na halatang interesado kay Gideon kasi kanina pa napapansin ni Gideon na parang hinuhubaran siya nito sa uri ng tingin na binibigay nito. "Hi, I'm Ruth." Biglang ani nito kay Gideon at nginitian ito ng napaka landi at hinawakan sa balikat si Gideon.

Bumalik sa kasalukuyan ang kaniyang ulirat nang marinig niyang magsalita si Kris, ang kaniyang Right-Hand man. Huminto ang kanilang sinakyang bulletproof SUV sa isang malaking gusali na may limang palapag na pagmamay-ari ng pinakamayamang negosyante rito sa pulo ng Mindanao - ang mga Valdez. Pagkatapos bumaba ng kaniyang mga tauhan mula sa dalawang SUVs na pumagitna sa kanila, ay bumaba narin siya at walang lingon-lingon na pumasok sa main entrance ng building.

Nakangiti akong bumalik sa counter at umupo habang naghihintay na baka kailanganin ako ng mga bisita. Maya-maya ay may pumasok na isang matandang lalaki at agad na nilapitan si Congressman Quinn. Tumayo naman si Congressman at sumunod dito ang matanda. Nakita kong madadaanan nila ako kaya iniwas ko ang tingin sa kanila. Lumapit naman sa akin si Madame Martha pagkalagpas ng mga ito. "Pagsilbihan mo sila ng maiinom. Kunin mo kay Carlo. Naroon sila sa pinakadulong k'warto sa kanan. Alam mo ba 'yon?"

Nanlalaki ang mata niya sa inis dito at pakiramdam niya atly nag aapoy ang pisngi niya. He stared at her at he chuckled. **End of chapter 12**

Bahagyang kumunot ang dalawang magagandang kilay ni Eys, at hinawakan niya ang pulso ni Mason gamit ang kanyang palad, pilit na inaalis ang kamay nito, pero hindi niya kaya. Paulit-ulit niyang ginawa ang aksyon, at unti-unting nagpakita ng galit ang kanyang mga mata. "Sir Mason, iniisip mo bang ako ang nagpasimuno ng gulo na 'to? Hangga't nananatili ako sa mamahaling club, tiyak na mapupunta ako sa kamay niya balang araw. Hindi mo ba 'yon naisip? Hindi, iniisip mo lang na wala akong halaga, kahit mamatay ako."

A chinese man screamed. Sana ma-turn off sila sakin. Kailangan ko gumawa ng paraan para mapahiya ako. Pero paano sila ma tu-turn off kung ang suot ko ay halos lantad na ang kaluluwa? Malalim na ang aking bawat pag hinga, nanginginig ang aking mga balikat. Binabalot ako ng lamig, mabuti na lamang at natatakpan ng mahaba at kulot na buhok ang aking likod. "I don't care if you're dying, old man. One million dollars for her!"