Ruthless Gl Chapter 72 Novels & Stories

GIOVANNI I stumbled upon my feet. When I heard the loud slamming of the door. I glared at its direction and there, I saw the fuck faced lunatic bluffer standing in the middle. Wearing her,'I'm so ugly don't look at my face', look.

Ayokong matigil ang gabing ito ng walang-katapusang kasalanan. Kaya naman, nang walang anumang pag-aalinlangan, mabilis akong tumayo mula sa sahig, completely naked and dripping with raw desire. Umahon ako sa ibabaw ng kama, straddling directly over Glenda’s face. Inupuan ko ang bibig ni Glenda nang napakahigpit, forcing my soaking wet, mapula-pulang puke directly onto her lips and nose to cut off her breath and her loud screams.

"Bukas, itutuloy natin ito. Gagawin kitang perpekto, Clara. Para wala nang ibang mangahas na tumingin sa iyo nang may pagnanasa." Napapikit ako habang nararamdaman ang init ng katawan niya. Ang "Ruthless" na asawang ito ay unti-unti nang nilalamon ang buong mundo ko. At ang nakakatakot, tila nawawalan na ako ng lakas na lumaban sa bawat haplos niya.

Chapter 2 Tahimik akong napabuntong-hininga habang pinagmamasdan ko si Ninang Ruth. Halos hindi na siya makaupo nang maayos sa bar stool. Namumungay ang mga mata, at ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay lasing na lasing, puno ng sakit at kalungkutan. “Fire… please,” bulong niya habang pinipilit tumayo.

i smile bitterly and a sting on my heart, parang pinipiga sa sakit at hirap sa pag hinga ko "But Yhra, I really want to talk with you" nag squat ako sa harapan nito at pinapanood akong mag salin ng alak sa baso, pinapanood din ako na lumagok at matapos sa pag ubos sa alak na sinalin ko sa harapan nya mismo "Saka mo ako kausapin kapa hindi kana lasing Remon. Baka mamaya masayang nanaman panahon ko sayo, I won't make a deal with a drunk people. Good night" ang kaliwang kamay ko ay nakakapit sa engagement ring na binigay saakin ni Remon noon. I walk away and not looking at him, mabuti at may nakalabas nang bagong kumot na galing sa laundry at unan. Bumalik ako sa living room at tulog na si Remo

Dahan-dahan niyang pinagapang ang mga mata sa babaeng katabi at halos mapugto ang hininga niya nang matagpuan mula roon ang duguang si Ruth. May mga tahi ang morena nitong mukha, she's wearing the same gown that's filled with bloodstains. Ang mga braso nitong may mga malalalim na sugat ay mabilis na lumipad sa mukha nito, Ruth gripped her chin while she strangled Sapphire by her bloody right hand. "You let me died! You ruined my life. Dapat ka na ring mamatay!" "No! no! no! please! Wala akong ginagawang masa— haaaa!"

Nanginginig din ang kanyang katawan, mukhang wala na siyang sugar na natitira pa para makatayo nang matuwid. Bitbit ang kanyang purse ay muli siyang naglakad patungo sa swivel chair at pabagsak na umupo roon. She looked at her table and bit her lower lip. This is very embarrassing to say, but she only finished a whole book, for the whole damn day.

Nagulat man siya, pero nanatili lang ang tingin niya kay Cedric. “Maybe you can see me as the most evil man you ever knew, but let me tell you this” He gritted his teeth and his eyes reddened na hindi niya alam kung galit pa ba ito o pagkahabag na. “If I only knew that you were pregnant” He hissed and the guilt clearly visible in his eyes and on his face. “I could have at least been gentle to you” He whispered and he put his forehead on her weak and thin shoulder wearing a white hospital gown.

"Huwag na muna natin iyang pag-usapan." "Kung hindi ngayon, kailan pa, ma?" sagot ni Tita Tess. "Alam niyo naman siguro ang kondisyon niyo. Hindi biro ang perang kakailanganin natin. Hindi lang barya ang babayaran sa pagpapagamot ninyo. Hindi naman sapat ang perang kinikita ko dahil may pamilya din akong binubuhay. Kung hindi siya magtatrabaho, paano siya makakatulong sa atin? Matanda na ‘yang paborito mong apo. Kaya na niyang magbanat ng buto.”

Chapter 77 Habang nag-uusap sina Ruth at Heart, hindi ko maiwasang balikan ang mga araw na naging magulo ang buhay ko. Si Ruth ang una kong minahal—ang babaeng akala ko’y kasama ko hanggang dulo. Pero ang sakit ng pagtataksil niya ang nagtulak sa akin para palayain ang sarili ko mula sa isang relasyon na puno ng kasinungalingan.