Ruthless Gl Chapter 72 Novels & Stories

Bigla niya naman itong binilisan at malapit na akong labasan. Hindi naman ako makapagsalita dahil sa nilagay niya sa bibig ko. "Uhhh!" "Hmm" Saad naming dalawa at naramdaman ko nalang ang likido Mula sa kaniya sa lob ko. "Don't you slep on me. We're not done yet." *End of This Chapter* ***************** Annyeong! Thank you for reading this chapter of THE BILLIONAIRE'S REVENGE and I highly appreciate it if you support it by VOTING, COMMENTING & SHARING this.

Chapter 14 is the chapter where Miguel starting to lust and do nasty things to his Father. Just check it out to my D****e account. Dont worry, its free. See you there!

Napalingon ako sa mansion dahil biglang sumiklab ang pagkakagulo at alingaw-ngaw ng pagsigaw nila. "No!" "Mark!" Nilapag ko agad sa lupa si Jiah at tumakbo pabalik. "Call the ambulance!" sigaw ni uncle at nagkakakagulo. Nambilog nalang mata ko ng makita si Mark na puno ng dugo at nakahandusay sa sahig. "Mark?" taka ko inalalayan ang ulo niya. "A-Anong hinihintay niyo? tumawag kayo ng Ambulansya!" alalang utos ko. Nanginginig ang hamay ko at nasa bisig ko siya.

Hindi na mapigilan ni Glory ang kanyang mga pagluha, naiisip niya na naman si Enrico at bumabalik ang sakit, kung paano siya nito pinagmalupitan at kung paano ito namatay ng dahil sa kagagawan niya. Ngayon ay nasa labas na sila ng mansyon. Malalim na ang gabi at malamig na ang simoy ng hangin. Rinig na rinig ni Ralph ang paghagulgol ng iyak ni Glory habang sinunsundan niya ito ngunit sobrang sama ng loob niya, hindi niya alam kung paano pipigilin iyon. He felt cheated again for the second time around. He loves Glory so much ngunit hindi niya akalaing mangyayari ito.

Halata pa sa mukha niya ang panghihina. “Ma, kamusta ka? Ano pong nararamdaman n’yo?” tanong ko kaagad habang nakaluhod sa gilid ng wheelchair. “A-ayos lang...ako. Umuwi na tayo,” mahinang sabi ni mama. “Hindi po. Magpapagamot po kayo.” Umiling ako at pinigilang tumulo ang nagbabadyang luha sa mga mata ko. Umiling din si mama. “W-Wala tayong pera. Ayos lang ako, nahilo lang ako kanina.”

bulong ko sa sarili ko habang naupo ako sa swivel chair ko at tiningnan ang mga papeles na nakapatong sa mesa. Wala akong gana. Ang bawat numero sa report ay mukhang langgam na walang saysay. Gusto kong ilabas ang galit ko sa kahit na ano, pero ang tanging bumabagabag sa akin ay ang kawalan ng presensya niya. Ang mga pader na dati ay proteksyon ko ay ngayon ay nagmumukhang mga bakal na kulungan. Biglang bumukas ang p***o at pumasok siya, suot ang apron na may mantsa ng harina at pawis sa noo.

“You’ll find out soon enough.” The car rolled forward under the rain — two broken hearts sitting inches apart, both pretending not to be afraid of what comes next. End of Chapter 5 — Shattered Glass Hearts ⚡ To be continued… ⚡

I am not supposed to feel this way but I can’t help myself either. “Are you here by yourself? Or do you have someone with you?” he asked pretentiously. “I’m meeting someone. How about you?” tanong ko pabalik sa kanya. “I’m here by myself to unwind,” maikling sagot niya. Then, there was a long silence. I can feel that there is still a tense between us na ang hirap iwasan. “Lucienne!” I almost fell from my chair nang biglang sumulpot si Raine sa tabi ko.

tanong pa ni Chantel kay Sir Travis. Hindi nag abala pa na magpakilala si Sir Travis, at agad na inilapag sa table ang hawak niyang cheque. “Limang milyong piso kapalit ng katahimikan ni Maureen. Don't bother her or us again, or else I'll send you both to jail." Napangisi ako ng biglang umawang ang labi ni Genovia at talagang sinuri pa kung totoo ba ang cheque na yun.

Despite my blurry vision, I saw Abueme Ugalde clenching his jaw. His eyes were dark, para siyang manununtok kung hindi pa ako binitawan ni Ralph, pero marahan naman ang kaniyang paghawak sa aking braso. "Don't fucking touch my woman," Madiin ang bawat salitang sinambit niya. "She's mine." "Sinaktan mo siya. She never cried when she was with me," Galit namang wika ni Ralph.