Ruthless Gl Chapter 72 Mga Nobela at Kwento

tanong pa ni Chantel kay Sir Travis. Hindi nag abala pa na magpakilala si Sir Travis, at agad na inilapag sa table ang hawak niyang cheque. “Limang milyong piso kapalit ng katahimikan ni Maureen. Don't bother her or us again, or else I'll send you both to jail." Napangisi ako ng biglang umawang ang labi ni Genovia at talagang sinuri pa kung totoo ba ang cheque na yun.

Six pm sure siyang nasa condominium na nito si Randell kaya plano niyang pumunta ng mga seven sa bahay nito. But all of her efforts ay nauwi lang sa wala after what she witnessed. ***end of chapter***

I smirked while hugging my wife. "Bitch! Help me Atty. I will file a case agaisnt the two of you! You will rot in hell, Glorisha! Ouch!" si Cathy kay Glorisha, at hawak-hawak nito ang kamay ni Glorisha na nasa buhok niya. Rizalyn calmed down slightly when she saw how Glorisha pulled Cathy's hair. I am still holding my wife. I have no plan of letting her go. She'll probably attack Cathy soon too.

Pumunta ako ng banyo para maghilamos, at pagkatapos, agad lumabas ng banyo hinanap ang mga damit and I grabbed my shirt from the floor and pulled it on roughly. “Fine,” I muttered, staring at the closed hotel door as if she might magically walk back in. You ran first, women. Hindi ko man maalala ang pangalan mo, pero hindi ko makalimutan ang maganda mong mukha, tandang-tanda ko kung ano ang nakatago sa loob ng suot mo kagabi, and how you scream from pleasure when I started pounding my beast on you. A slow, dangerous smile formed on my lips.

Despite my blurry vision, I saw Abueme Ugalde clenching his jaw. His eyes were dark, para siyang manununtok kung hindi pa ako binitawan ni Ralph, pero marahan naman ang kaniyang paghawak sa aking braso. "Don't fucking touch my woman," Madiin ang bawat salitang sinambit niya. "She's mine." "Sinaktan mo siya. She never cried when she was with me," Galit namang wika ni Ralph.

Kinakain siya ng buhay ng stress. Ngumisi si Riley at binugahan ng usok si Jane. Tumama sa mukha ni Jane ang usok. Hindi siya umubo. Hindi rin niya itinaboy. Tumayo lang siya roon. Hindi inalis ang tingin sa kanya. “Desperate woman,” Riley said. His voice was slow. Mocking. “Hindi ko kailangan ang pera mo.” He gestured to the money around him. The stacks of bills. The bundles. The bags are full of cash.

I screamed when I came on his harsh fingers. Umawang ang labi ko nang bigla siyang tumayo. Akala ko tapos na. Nakabuka pa rin ang hita ko sa harap niya. Pero nang makita kong maghuhubad siya, doon ko isinara ang hita ko, lalo na nang makita kong tayong-tayo ang alaga niya. He chuckled darkly when he saw me close my legs. “You will open those legs, Thalia, and you will scream this time,” he said huskily.

Sa ilalim nito ay isang maliit na plake na nakasulat: “Sa lahat ng mga collateral, ang pinakamahalaga ay ang ibinigay natin sa isa’t isa – hindi ang kontrata, kundi ang ating mga puso.” At doon, sa maliit na gallery na puno ng sining at pagmamahal, natapos ang kuwento ng isang ruthless billionaire at ng babaeng nagturo sa kanya kung paano magmahal muli. Hindi na siya ruthless. At hindi na siya collateral. Sila ay dalawang taong nagkita sa gitna ng kaguluhan, at sa huli, pinili nilang manatili – hindi dahil sa utang, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa pagmamahal.

Napalunok siya muli sa takot at hindi magawang tumawa dahil alam niya ang puntirya ng mga ito. "Umalis na kayo, please. Sisigaw ako at hihingi ng tulong kapag lumapit pa kayo!" Walang kumibo sa mga ito, ni hindi nga nakatingin sa kanya. Napaatras siya noong tumahol si Tuti at mabilis na tumakbo patungo sa pinto. Tingin niya ay tinakasan siya ng dugo matapos makita ang pares na itim na leather shoes at ang malaking kamay na kumuha kay Tuti. Pag-angat ng tingin niya ay literal na nasindak siya matapos masalubong ang malamig na titig ni Gray.

Apat silang nakapalibuta kay Vincent. I swallowed hard when I saw a girl riding her broom. Agaw pansin ang naging itro niya. Agad na pumasok sa isip ko si Glenda. When she lift her hat. I saw Glenda's face with a long scar in her eyes. Napatingin ako ulit kay Mavy na nawalan ng malay at sa iba. I don't know what she did pero halos lahat ng mga prey, kung saan ako nakapwesto ay nawalan ng malat. Agad ko siyang inalalayan at pilit na ginising. Hindi pa rin nagigising si Mavy. The ground started to shaky and everyone who's excepted to be a mongrel and outcast are running in chaos.