Sa Kabilang Buhay นิยาย & เรื่องราว

Bahala sila sa buhay nila, Malalalaki na sila. *********

Mukhang mabait naman pala? "Pasensya ka na maliit lng tong nirerentahan ko, mukhang sanay ka pa naman sa buhay mayaman." Sa totoo lng nahihiya ako amoy palang at tindog obvious na talaga ang katayuan sa buhay ehh. "It's okay, not a big deal at all." nakahinga ako kahit konti sa sinabi niya. "Initan muna kita ng tubig para maka ligo ka, may extra ka bang damit? Baka kasi magkasakit ka." mahirap nang magka utang na loob pa ako sa lalaking toh noh.

Paano n'ya nasabi yon? Diko alam sir at sabi pa n'ya di daw tatahimik ang buhay n'yo dahil nasa bahay na ito ang tunay na kalaban at kumikilos na daw ito nang palihim. Tapos sabi n'ya magbantay daw ako ng maigi para hindi daw sila mananalo ulit.

sambit ko. Ayoko sa lahat nagmumukha akong kaawa-awang nilalang, lalo na sa harap ng madaming tao. Kailangan kong magmukhang matapang para hindi nila ako kaawaan. Pero minsan ang buhay ay p*****a talaga, eh? Binabagsakan ako palagi ng kamalasan...kulang na lang halikan ko ang kamalasan, eh.

"Sabagay, tama ka nga riyan. Hindi madaling mabuhay sa mundo na puno ng pasakit at kalumbayan. Siguro nga, heto ang kapalaran nating mga tao." "Hindi naman talaga natatapos ang problema hangga't buhay pa tayo. Isa pa, kaakibat na natin 'yan. Isa lang naman ang pinanghahawakan nating mga tao, magtiwala sa taas at kumilos para malampasan ang mga pagsubok sa buhay," saad ko rito. Gusto ko lang ipaalala rito ang reyalidad na nangyayari sa buhay ng tao sa mundong ibabaw.

Siguro ay may misyon pa s'ya sa buhay kaya iniiwas muna s'ya sa pagkakaroon ng sarili n'yang pamilya. "Hay, buhay! Nakahanap ka nga ng babaeng gusto mong makasama sa buhay pero mamamatay tao naman at sinungaling. Kailan ba darating sa akin ang totoo at mapagkakatiwalaan na babae ha! Kung may mabibili lang sana ako sa palengke ay bumili na ako ng isang dosena para maraming reserba. Mabuti pa tong mga kaibigan ko, araw-araw na lang ay sumasakit ang ulo sa mga anak nila. Katulad na lang nitong tatlong dugyot na to na nagtatago sa likod ng pader ngayon. Lumabas na nga kayong tatlo d'yan bago ko pa kayo pagbabarilin," malakas na sigaw n'ya.

it's over. Tapos na ang kalbaryong ito ng buhay namin.

Lalo na at sa angkan namin, ako lang yata itong may malaking failure na nangyari sa buhay ko Mabuti pa ang mga kamag-anak kong babae. Nasa maayos ang takbo ng buhay nila. Si Ate Brittany, maayos na ang buhay kasama ang asawa niya. Ang iba pa, nasa maayos na daan ang tinatahak na buhay Ako, ako lang yata itong may magulong buhay eh. Ako lang yata itong napariwara at hindi malaman kung saan patutungo

Huminto siya saglit. “Ang buhay mo… magkano ba ang halaga?”

“Maaaring kayang buhay pa ang iyong ama?” “Anong nasa isip mo? Kung meron kang kapaki-pakinabang na masasabi sa akin, marahil, maaari kitang hayaang mabuhay.” Sino ba sa mundong ito ang hindi pahahalagahan ang kanilang buhay? Lumala ang hangaring mabuhay ni Frank nang marinig ang proklamasyon ni Alex.