Novel & Cerita Sa Kabilang Buhay

Hindi ka na habang buhay na mabubuhay sa kalungkutan. "Himala! Isa itong himala! Nabuhay muli ang aking asawa!" Sigaw ng isang babae. Napalingon naman ang hari at reyna sa babaeng sumigaw. "Talaga? Kaya pala hindi sila kinukuha ng bantay sa kabilang buhay," sabi naman ng isang babae. "Mga kasama! Muling nabuhay ang ating magigiting na mga kawal!" Sigaw naman ng isang kawal habang tumatakbo.

“Tell me, saan banda ang paghihirap niya?” Tahimik na napabuntong-hininga si Madam Concepcion. “Oo,” marahan nitong sabi, “hindi siya nahihirapan sa katawan.” Bahagya itong tumingin sa kanya nang diretso. “Pero paano naman ang puso niya?” Natigilan si Kael. “Ang buhay,” mahinahon nitong pagpapatuloy, “hindi lang tungkol sa magandang bahay o marangyang pamumuhay.”

Lowkey sabi pa nga niya. Sa kanya ay okay naman sana, wala namang problema doon, basta ang mahalaga para sa kanya ng mga panahong iyon ay ang masaya siya at masaya ang puso niya. Mahirap kase ang mag-isang tumataguyod ng lahat, para bang palagi kang pagod at palaging mabigat ang dibdib, kaya naman kapag may mga sandaling nagkakaroon siya ng love life ay malaki ang naitutulong nito sa buhay niya .

sabi ni sheila At nakapili na nga kami ng food na kakainin namin ni loyd for dinner, at kumakain na Kami, at habang kumakain kami, nagsalita si loyd. "you know what, sa dami ng nangyari sa buhay natin, tayo pa rin pala talaga sa huli, Alam mo yun, na kahit anong dumating na trials sa buhay natin, oo at pinahintulutan Yun ng Diyos, pero ,you know, pag kayo talaga, kayo talaga, napapaisip lang ako, na, grabi si God sa buhay natin"nakangiting sabi ni loyd sa akin

And it's now or never, I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive, My heart is like an open highway Like Frankie said, I did it my way I just want to live while I'm alive, It's my life Minsan di natin alam kung ano ba ang magandang gawin sa buhay natin. Di natin mahanap o makita kung ano ba talaga o para saan ba tayo sa mundong ito. Karamihan sa atin dumadaan sa tanong na…

Hindi natin alam na dahil sa mga akala na iyan kaya tayo napapahamak, kaya tayo minamalas. Dapat lagi tayong positibo sa buhay. Madapa ka man, subukan mong muling bumangon. Ang buhay nga raw ng tao sabi ng matatanda ay parang gulong, minsan kang nasa taas, minsan nasa baba. Paulit-ulit lang. Maging matatag at tignan lamang ang magagandang nangyayari sa ating buhay. Parang libro lang yan, everyday's a new chapter of your life. I-enjoy mo lang ang bawat pahina ng iyong buhay.

Hinding hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung nasa panganib siya at hindi ko ito napansin, o kahit anong gawin. “Buhay ba siya?” Tanong ko habang binabalot ako ng takot sa sagot niya. Kinailangan niyang mabuhay. Kailangan niya. Binigyan ako ni Gabe ng side way na tingin. "Wala akong masyadong alam, pero alam kong buhay siya." 'Bahagya.' Ang mga salita ay hindi sinasabi, ngunit sila ay ipinahiwatig.

saad nito Muli akong bumaling sakanya, “ ganito na ba talaga ang buhay na kinalakihan niyo? Hindi kaba natatakot para sa buhay mo? I mean look at you, you're too young, what if you got shot unexpectedly? Marami ka pang magagawa sa edad mong 'yan. At 'yang trabaho niyo ay 50/50 ang chance na makakaligtas ka sa panganib o mananatili kang nakatayo. ”

dagdag ko pa. "This world is cruel, hindi laging masaya at tahimik. Nabuhay tayo para pagdaanan ang lahat ng bagay. Asan ang thrill do'n kung puro saya lang diba? Kung walang problema na dadating sa buhay natin paano tayo magiging matatag? Paano tayo matututo?" seryosong saad ni Sebastian.

Ako nasa ibaba. "Ang unfair ng buhay" nasambit ko sa aking sarili ko. Bakit kaya magkakaiba ang estado ng buhay ng bawat tao? Mayroong mayaman at may mahirap. Magkakaiba din ang bawat tao sa pisikal na, may magaganda at mayroon ding hindi kagandahan. Sana pantay pantay ang lahat. Para walang naiiba. ******