Novel & Cerita Sa Kamay Ni Papa

sagot naman niya. "Hindi ba nakita mo na si Mommy na hubad?" diretsong tanong ko na mabilis naman na kinabagsak ng panga ni Dad."W-What the h-hell did you a-asked that Misaki?!" Sigaw ni Dad na namumula ang teynga. Napairap akong nagcross arm.

Spade is longing to his father, at sa tingin ni Samantha ay hindi mawawala sa isipan ng kaniyang anak ang kagustuhang mahanap nito ang ama nito. "Mommy will help, let's find daddy, okay?" pahayag ni Samantha na ikinakalas ni Spade sa pagkakayakap sa kaniya. "Really mommy?!" "Yes basta ipangako mo kay mommy na hindi ka basta-basta magtuturo ng kung sino just because may napapansin ka sa kanila na meron ka. Deal?" "Deal! Thank you, mommy!" masayang bulaslas ni Spade na muling niyakap si Samantha.

Pakiramdam ko hindi rin siya sanay na ganito ako. "Hindi ako gutom e," sagot ko. "But, I am. Samahan mo ako. Please?" Tanong niya. Nakonsensya ako roon. Marahan akong tumango saka tumayo. Hinawakan niya ang likod ko saka ako inalalayang maglakad. "Anak!" Mabilis ang takbo ni Papa papunta sa akin nang makasalubong kami ni Kylo. "Papa!" Mabilis akong lumapit sa kaniya saka muling humikbi. "Papa, si Mama..."

Buhay ko ito, hindi nila pwedeng diktahan. "Pipay, huwag kang magpaka-emosyonal," malamig na sagot ni Papa. "Lahat ng ginagawa namin ay para sa ikabubuti mo. Hindi mo ba nakikita? Nasa tamang landas ka na." Ang tamang landas? Napatawa ako nang mapait. "Tamang landas? Papa, ang tingin ko lang ay tinatahak ninyo ang landas na gusto ninyo, hindi kung ano ang tama para sa akin."

Ginulo ko ang kaniyang buhok. "Pero papa, may sakit ka po," pagmamaktol niya. I smiled. "But I'm fine. Come on, go out and play with your friends." Mas lalo siyang bumusangot. "Magpahinga ka na po muna Papa, ako ng bahal kay Moma." Bago pa man ako makapagsalita ay mabilis itong tumakbo patungo kay Mikael na ngayon ay nakaharap na sa kaniyang laptop.

Sa una naming pagkikita ay hindi ko alam ang nararamdaman ko at maspinili kong umalis, pero ngayon ay naiiyak ako dahil ang matagal ko ng pangarap na magkaroon ng ama ay nasaharapan ko na. "Papa," ulit kong tawag sa kan'ya. Hinawakan ni Papa ang kamay ko, naramdaman ko ang malambot at mainit n'yang kamay sa palad ko. "Bakit?" tanong ni Papa sa akin. "Papa," naiiyak ko ng tawag kay Papa. Kahit na sobrang sakit ng katawan ko ay pinilit kong umupo sa kama para yakapin si Papa.

Hinawakan ni Papa ang mukha ko at pinakakatitigan ako hinawakan ko ang kamay ni Papa na nakahawak sa pisngi ko mariin akong pumikit at tumango. Ayaw kong malayo kay Papa at alam kung ginawa niya iyon para panindigan ang salita niya, naiintindihan ko siya dahil bilang isang Mayor karapatan niyang manindigan at alam kung mahirap iyon sa kaniya bilang isang Ama na itakwil ang kaniyang anak. "I'm sorry Papa, mahal na mahal kita hindi ko 'yon magagawa sayo..." Tumango si Papa at niyakap akong muli.

isang kamay ang tumakip sa bibig ko. Ang isang kamay nitong gumagapang sa buo kong katawan at dahan-dahang tinatanggal ang suot kong damit. “'w-wag p-po please, p-papa.” iyak ko dahil hindi alam ang gagawin. Nagawa kona ring magsalita ng hindi ko inaasahan.

kita ko ang pag kinang ng mata ni papa ng banggitin nito si mama "When I was young, I used to be the player. Pero nung nakilala ko ang mama nyo, everything changed. She's a game changer" papa caress my hand where my dextrose are "She's very gorgeous, ka mukang kamuka mo ang mama mo, she always smile even she's not okay. Napaka busilak ng puso nya, lahat ng bagay na makaka buti sa lahat ay ginawa nya, that's why don't understand, bakit sa dami ng napaka sa mang tao, sya pa diba?" ito ang unang beses ko na makita si papa na mag kwento tungkol sa bagay na nag papahinga sa kanya

Napatayo ako at itinuro siya gamit ang kutsara. “Napano kang bata ka?” tanong ni Papa habang humihigop ng kape. Kaagad akong pinanlakihan ng mata ni Kuya. “S-si Kuya Miko!” Nakatingin na silang lahat sa akin, habang nanlalaki naman ang mata nung isa at halos lumuwa na, “B-Baka may kailangan sa ‘kin kaya mabait. Hahaha!”