Sa Kamay Ni Papa Mga Nobela at Kwento

sigaw ko sa kambal. “Hi, Papa!!!” sigaw rin ng kambal. “Enjoy kasyo dyan!” sabi sa kanila ng ama na hindi ko alam kung narinig ba ng dawala na nakuha pang mag thumbs-up. “I want to see you too, baby.”

Putol ni papa kay mama. Umingos naman ang nguso ni mama at bumaling sa akin. "Mamaya ay mamasahiin kita nang marahan sa paa para mawala ang bigat ng iyong pakiramdam. Sa ngayon ay magpahinga ka muna at huwag kang magkandado ng pinto para madali ka naming maagapan kung may kailangan ka. Sige, kumain ka na muna." Aniya sabay hila kay papa sa kusina.

Nakahawak ang kanan nitong kamay sa isang baston. "We're here for you. Gusto naming malaman mo na kahit hindi man kami buo sa aming relasyon, gagawin naming maging buo at magampanan ang pagiging magulang sa'yo." Madamdaming sambit ni papa na hinawakan ako sa balikat at tinapik iyon.

Akma akong sasampalin ulit ni Mama pero hindi na dumapo ang palad niya sa mukha ko. “Corazon sumusobra kana” It was my Papa, madiin ang mga salita nito. Napaangat ako ng tingin kay Papa. Kitang kita ko ang awa sa mga mata niya. Gusto kong yakapin siya pero natulos ako sa kinatatayuan ko, hindi ako makakilos. Lumipat ang tingin ko kay Mama namumula parin ang mukha niya sag alit.

I heard her. "I'm shy, Mommy." The little boy looked at me. He smiled. Ngiti pa lang niya, ngiti na ni Kairos. "Can I hug you?" Papa asked Rom. Tumango naman ang bata. Kinarga siya ni Papa at saka hinarap kay Mama Gianna. They were so happy. Si Cachi naman ay lumabas saglit. Hindi ko alam kung anong nakain ko at sumunod ako sa kanya.

Kung payag ba akong dito matulog ang tatay niya. "What are we going to do today, Papa?" tanong pa nito. Si Lazarus ay ngingis-ngisi lang sa anak habang hinihila siya nito. Attitude na Alu ito! Napairap ako. Masama ang tingin sa dalawa. Nakahanap kaagad ng kakampi porke kamukha niya! "Get my Mama's hand! We should hold hands!" utos ng anak sa tatay nito.

Kaso may kinang ang aking mga mata habang makaharap sa salamin. "Kung ganoon, masaya ako para sa 'yo at sa mapapangasawa mo, anak. Alam kong nasa mabuti na kayong kamay ng mga apo ko. Basta huwag mong kakalimutang nandito lang ako kung kailangan niyo ako." Madamdaming wika ni papa na ikinaharap ko sa kanya at mahigpit itong niyakap.

nilagay ko ang aking kamay sa kanyang mukha. “Kapag tinawag ka ng anak mong ‘mommy’ sa unang pagkakataon, mauunawaan mo kung gaano kaganda para sa isang bata na makilala tayo, maaramdaman mo sa puso mo ang nararamdaman ko ngayon, ang saya na ito, na may halong pagmamalaki at umaapaw sa pagmamahal, simula nang tawagin mo akong Papa sa unang pagkakataon ngayong umaga.” Hinalikan niya ang mga kamay ko.

Magkasabay na sambit ng kanyang mga anak. Napangiti siya. Sinalubong niya ng yakap ang mga ito. Nagpapasalamat siya dahil sa kabila ng sakit ng anak na si Amihan, ay nanatili pa rin itong maliksi. “Mama, kailan pupunta dito si Papa?” Si Amaya. “Busy ang Papa, anak.” Maikling tugon niya sabay haplos ang buhok ni Amaya. “Mama, bakit hindi natin kasama si Papa?” Si Amihan.

sabi ni mama. Tigilan daw ang pang-aasar tapos nang-aasar naman siyya. Kahit kailan talaga itong si mama magaling din sa gano’n at mukhang namana pa nga ‘yon ni Azamy. Tumingin ako kay papa para humingi ng tulong at inakbayan niya ako, it means kinakampihan niya ako kaya ako dumila ako at inasar naman si mama at Azamy.