Sa Kamay Ni Papa Novels & Stories

Chapter 46 Jenivah's POV Kasama ni Papa si Ray papunta sa sabungan. May laban daw sila ngayon at panay ang haplos niya sa manok na hawak niya habang papaalis ng bahay. "Naku! Siguradong swerte tayo ngayon." Saad nito bago sumakay sa sasakyan at umalis.

Ipinatong ni Nami ang kanyang kamay sa palad ng lalaki dahilan para mapangiti ito. “Then let’s go and see your daddy.”

sabi ni mama. Tigilan daw ang pang-aasar tapos nang-aasar naman siyya. Kahit kailan talaga itong si mama magaling din sa gano’n at mukhang namana pa nga ‘yon ni Azamy. Tumingin ako kay papa para humingi ng tulong at inakbayan niya ako, it means kinakampihan niya ako kaya ako dumila ako at inasar naman si mama at Azamy.

Pawisan ito at halatang pagod. "Kamusta pala ang kuya mo anak?" Papa asked. "Hindi pa po kami nagkikita papa e. Pero baka mapuntahan ko siya bukas." "Sabihin mo..namimiss ko na siya." Mapait akong ngumiti sa aking ama. I hugged him tight at hinagod ang kanyang likod. "Lalaban lang tayo papa. Hindi magiging masaya si mama kung makikita niya tayong g-ganito."

pangangamusta naman nito sa anak niya " Ayos lang naman po ako daddy, kanina po saka kahapon namasyal po kami ni ninong sa mall and ninong bought me new dolls. Binilhan din niya po ako ng mga bagong damit, sandals and bags po,sayang nga po daddy, wala ka dito, hindi ka po tuloy namin nakasama, may ipapakilala pa naman po sana si ninong sa iyo, magandang babae po daddy with a long straight hair "masiglang saad nito

Pa-simple niyang inangat ang isang kamay niya sa bandang likod nito hanggang sa maabot niya ang buhok nito. “P-pareho lang tayo Mama, hindi mo rin alam ang kaya kong gawin.” Hinigpitan pa niya ang pagkakahawak sa buhok nito saka hinila iyon. Kitang-kita niya ang pagngiwi ng mukha nitong batak na sa pagpipilit na mapigilan ang pagtanda. “Bitawan ninyo ang buhok ko o papanutin ko kayo.” “Something wrong here?”

Pwede kong isumpa na nakakita ako ng isang kisap ng pag-aalala nung tumingin siya sa akin. Binasahan ko ang tuyo kong labi gamit ang dila ko, at nilinis ang lalamunan ko. “You wanted to talk about something, Dad?” “Yes, dear. How are you doing?” Tanong ni Papa, habang nakatitig sa akin nang malapitan para sukatin ang katotohanan para sa sarili niya. “I’m fine. Ano ang gusto ninyong pag-usapan?” Ang mga mata ko ay gumala patungo sa kung saan nakatayo si Scott.

Halatang siya ang sobrang nabigla sa nadatnan niya sa amin. Lumapit siya kay Papa. "Pa, kumusta po kayo?" kinuha ko niya kamay ni Papa para magmano ngunit mas mabilis ang ginawa ni Papa pagyakap sa kanya. Nagyakapan sila ng mahigpit. Nakita ko ang bahagyang pagyugyog ng ng balikat ni Papa. Umiiyak siya.

huling sambit ko ng pangalan niya bago ko maramdaman ang matinding hilo at ang pagdilim ng paningin ko. . . . "P-papa, may butterfly tattoo po sa kamay ang humahabol sa atin," nanginginig kong saad habang patuloy kami sa pagtakas dito sa madilim na kagubatan. Hanggang ngayon ay rinig na rinig ko pa rin ang mga putok ng baril kaya binuhat ako ni Papa at hinawakan sa pisngi.

sabi ni mama. “Ahem. Anong sabi mo, mahal ko? Ako, patay na patay sa ‘yo?” Nakakunot-noong sabi ni papa. “Bakit, hindi ba?” Nakataas ang isang ni kilay ni mama habang sinasalubong ang tingin ni papa. Mayamaya’y naging maamo ang mukha ni papa saka dahan-dahang linapitan si mama. “Sabi ko nga, ako ang patay na patay sa ’yo,” Pag-amin ni papa sabay yakap kay mama. Gumanti rin ng yakap si mama.