Sad Quotes In English Novels & Stories

"Napaka-haduf mo! Anong klaseng tanong 'yon, ah?" "Ito naman, pinapagaan ko lang ang loob ng kakambal mo, eh. Matuto ka namang maki-ride, Silang! Hindi puro init ng ulo ang pinapairal mo." I let out a sigh. In my current situation, it's unlikely that anyone or even a group of clowns or magicians could lighten my mood. It feels like my world has truly lost its color. I lost them both. How sad. I sighed again. Fate can be so cruel; all the sacrifices I've made seem futile at this moment, like lighting a fire in the water.

Hindi naman niya kasi alam kung sino yung mga nasunog na 'yon para magsalita siya ng ganun. "H-ha? a-ang ibig kong sabihin, baka wala na silang purpose dito sa mundo kaya kinuha na agad sila. 'di ba? lahat tayo may purpose dito sa mundo. Isa pa, mga squatter sila, anong malay natin sa pamumuhay na meron sila. Baka noong nabubuhay sila hindi maganda yung mga ginagawa nila. Baka makasalanan si----" "Watch your Word, Zahara! namatay na sila. Hindi ka dapat nagsasalita ng ganiyan. Nakakaawa nga sila kung tutuusin. They are unfortunate people."

silence means yes. "Sab, im sorry if i am a failure to you. Hindi ko naman sinadya na matanggal sa trabaho. kaso, kasi--- hirap na hirap na ako sa boss ko. akala ko kaya ko pang tagalan hanggang sa maka birthday su Seve kaso sumabog na ako, e. nasagot ko 'yung boss ko. nangatwiran ako kaya nga lang ay tinanggal nya ako. pasensya ka na kung naglihim ako sa 'yo. ayoko kasing ma-disappoint ka. but--- dont worry, tuloy pa rin ang binyag at birthday ni seve." he said with sadness in his eyes. i Hate seeing and hearing Nikko Like this. parang may kung anong kumirot sa aking dibdib.

Utos nito sabay pinagsusuntok niya ako ng ilang beses, ngunit walang luha ang pumatak kahit sinusubukan ko at wala rin akong maramdamang sakit. "Shit! Di nawala mga emosyon mo. Ang nawala sa iyo ay isa sa mga pakiramdam mo." Saad naman ni Death na pinagtaka ko. "Anong ibig mong sabihin?" Takang tanong ko sa kanya. "Nawala ang pandama mo ng sakit. Bale kahit anong dakit ay hindi mo na ngayon mararamdaman." Sagot naman ni Death na nagpanganga sa akin.

Masyado siyag takot na takot. “Ssssshhh, you’re safe. Like what I promise to you walang mangyayari sa’tin. Damn! I’m sorry Athena, I’m very sorry. It’s all my fault so please stop crying. I hate seeing it.” Naiinis pa rin niyang saad, galit siya sa sarili niya at sinisisi ang sarili dahil kung hindi niya pinagsalitaan si Athena hindi ito aalis at hindi ito mangyayari.

saad ko sa kaniya bago uminom ng ice tea na nasa harapan ko. “And I learned from that. I can't blame you if you fell for him, he was always there when you needed me. I was so busy chasing my dream that I forgot to include you in it. But now all I can say is thanks for the memories, for being there when I needed you, and for being a good friend and fiancee. Salamat sa lahat, at patawad sa mga pagkukulang at pagkakamali ko,” puno ng sensiridad na saad nito.

Ngunit, hindi ako doon tumigil. Kagaya nga ng sabi ko, ayaw ko maramdaman ulit ang mga kinakatakutan kong mga emosyon. Do you wanna know, what kind of emotions I feel before? Loneliness, Sadness, Despair, Pain, Miserable, and all the negative feelings I felf before. But that was before.

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

Sobra siyang kinakain ng kanyang guilt ngayong nakikita niya kung paano ito lumuha sa kanyang harapan. "All I can say is sorry... I'm sorry kasi hindi ako ang lalaking para sa'yo. Alam ko kung gaano ako ka-stupid. You are so perfect. Maganda ka, mabait, masipag.. lahat ng qualities ng isang babaeng gusto ng maraming lalaki ay nasa iyo na." Gagad ni Zander. Saka, marahas na napabuga ng hangin. "I make a mistake. I'm sorry, hindi mo deserve ang lahat ng sakit..." dagdag niya pa.

dugtong niya, “para tapusin.” Para sa katahimikan. Para sa closure. Para sa katahimikan ng isip. Tumango si Matteo. “Alam ko,” sabi niya. Tumingin siya sa akin. Diretso. “Ysa,” mahina niyang sabi, “sorry.” Isang salita. Simple. Pero mabigat. “Sorry sa trauma.” “Sorry sa takot.” “Sorry sa sakit.” “Sorry sa buhay na muntik kong sirain.”