Sad Stories About Life 소설 & 이야기

Makalipas ang ilang saglit ay bigla siya muling napaluha at isinubsob ang mukha sa kanyang mga tuhod. “I feel trapped in this miserable life,” lumuluha niyang saad sa kanyang sarili na labis na nasisiphayo ngunit makalipas ang ilang saglit ay pinunasan niya ang kanyang mga luha. “My life is indeed miserable, but I will not end my life like they wanted me to. I will continue to live and find happiness.”

he recounted, each name and story deepening the sorrow in his voice. He squeezed my hand, and I couldn't help but feel a profound sadness for the people he'd mentioned, people who became part of the Sierra family. Their stories were filled with pain and hardship, a stark contrast to the lives we often took for granted, and the Sierras embrace them with all their heart, loving them truly.

sabi ko " I know the meaning but I dont know the feeling." Likewise. I don't know what Life is. I can see it but I don't think that applies to me as well. " Hmm life? In my perception life is everything you see. That guy over there. That tree . Life contains Happiness , sadness, pain, anger, humiliation, jealousy, vain, poverty , disaster etc no need to specify." Yan ang tanging sagot ko. I took the advantage of being a consistent general whenever I say something so unsure. " This world is really so cruel these days." sabi nya

Walang N*****x pero ang kwento ng buhay ay parang nasapelikula. Napamasid ako sa madungis kong sapatos at sira-sira na. Na siyang nagsasalamin nang kapalaran ko. Kung i-kuwento ang buhay ko sa drama ay parang korean nobela. Kawawa naman ang gaganap na artista. Magiging pulubi at walang pera tapos matutulog pa sa tabi ng kalsada. Lagi na lang ganito. Kasing pait ng ampalaya ang buhay ko. Sana bukas maka-candy man lang.

The world is more bigger than that at more bigger problems din. "Diba pwedeng maniwala na lang? Kahit tiwala na lang," napahina ang boses niya. Natahimik ako. Elizabeth is a product of broken family. Naghiwalay ang mga magulang niya at pumunta sa kanya-kanyang pamilya. May mga anak na rin ito. Kaya't minabuti na lang niya na huwag silang guluhin. Masakit lang talaga sa kanya ang nangyari. She wished na may story gaya ng fairytale para kahit gaano man ka taray ang mundo, at the end of time, my happily ever after. Ayaw ko lang talagang maniwala na may fairytales. Sa movies, ou, pero sa totoong buhay? Wala naman. Ayaw ko ring maniwala... magtiwala.

pahabol nitong saad, nakangiti sila sa akin, ngayon ko lang nakita na may alak na para sa akin. Ngumiti ako sa kanina, prenteng inabot ang alak at lumagok doon. "You know, life can be hard, like no one knows what will happen next, no one can predict their life in the very first place, maybe I am a deans lister, but when my family experience bankruptcy, natuto ako na ihandle ang business, and it turn out bad, my mother start her gambling habits." Ngumiti ako at sumimsim sa alak, nakatutok sila sa akin at sa mga sasabihin ko.

Masyadong kalmado si Sapphire, kaya wala siyang masabi upang aliwin ito. Alam ng big V na ang isang kasinungalingan ay kailangang may halong katotohanan upang paniwalaan ng mga tao, at ang isinulat nito ay pawang tungkol sa malungkot na buhay ni Sapphire. Bahagyang binanggit lamang ang limang taon niyang pagkakakulong, na para bang hindi iyon mahalaga. Ngunit nang ulitin niya ito sa kanyang isipan, parang may nalasahan siyang dugo sa kanyang bibig.

atin ay sasaktan lang tayo. I mean, it’s part of our lives. It’s part of the relationship. Masasaktan talaga tayo minsan. Kung ano man ang naging karanasan mo noon dahil sa ex mo, kalimutan mo na ’yon. Hindi ka magiging masaya nang husto kung pipiliin mong manatili na lamang sa nakaraan. Ano, gusto mo bang tumanda ng mag-isa lang? Mahirap ’yon! May tiyahin akong matandang dalaga. Bago siya namatay, naikuwento niya sa akin na nagsisi raw siya kung bakit hindi siya nag-asawa noon. Bukod sa wala siyang mga anak na nag-alaga sa kaniya nang hindi niya na kayang alagaan ang sarili niya, naging napakalungkot daw ng buhay niya habang tumatanda siya dahil wala man lang siyang kasama sa bahay. Wala si

saad niya, may diin sa bandang huli. Tumaas ang kilay ko. “Isn’t it obvious?” sagot ko. “Eh ikaw? Masaya ka ba sa buhay mo?” Ngumiti siya. Hindi iyon simpleng ngiti. May laman. “Masaya ako,” saad niya. “Lalo na ngayon… may bago akong pinagkakaabalahan.” Bahagya siyang lumapit sa akin. “Watching other people’s lives fall apart.”

Ngunit hindi nun maiibsan ang malaking sugat na iniwan ng trahedya na iyon sa kanila. A year after that incident, Gregory Del Valle suffered depression, then chronic cancer that leads to his death. Hindi nito nakayanan ang pagkamatay ni Zarayah. It was a self destruction dahil alam nito sa sarili na ito ang dahilan kung bakit napunta sa eroplanong iyon ang anak. Cristina suffered the same depression and isolation from losing her daughter. But with the constant support from her families and friends, she overcome it. She wasn't as lively as before but it was already enough that she was now back on her own feet.