Novel & Cerita Sad Story Tagalog

saad nito Ako naman ay dali dali na umalis at pumunta sa kabayo ko. Nang makarating ako sa pinyahan ay nakita ko agad si Miguel kaya agad ako bumaba sa aking kabayo. Nakita ako ni Miguel at tumakbo agad ako sa kanya at niyakap ito, sobra ko namiss si Miguel. "Sandra! Ano? Kamusta ka? Sobrang namiss kita mahal ko! Ang anak natin? Maayos lang ba? May, problema ba? Sabihin mo sa akin." saad ni Miguel

At nasaktan din ako dahil sa kasinungalingan na ginawa niya sa akin noon. "Alam mo ba kung gaano kasakit sa akin ang nangyari dahil sa tatay at lola mo? T-they killed my father and mother, Santrius! Pinatay sila ng walang kalaban laban! They're so fucking heartless! Ni hindi man lang sila nakonsensya!"

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Gumamit ng teleportasyon ang isang kawal at sabay-sabay silang naglaho sa hangin. Sa kabilang banda ay hindi pa lubos maisip ni Mang Rios na malalaman ng isang misteryosong lalaki na kinabukasan ay lulusob ang mga itim na mga bampira. Nang araw na iyon habang abala siya sa pagbebenta ng mga armas na pandigma ay nakatanggap siya ng isang liham na intensyong isinilid sa loob ng isang maliit na supot na pinaglalagyan niya ng salapi. Maging si Aling Sabelia ay nakatanggap din. Pareho ang nakasulat sa bawat liham na kanilang natanggap. Nang gabing iyon ay agad nilang nilisan ang Kaharian ng Sadan at nagpunta sa Nayon ng Cauba sapagkat iyon ang isinaad ng nasa sulat. Nang malaman nila mula sa isan

K? Seth, huwag kana pumunta ng ibang bansa, bulong ko sa sarili. Gusto ko siyang pigilan sa plano niya. Isang linggo kaming nagkahiwalay at pawang isang dekada na ang nawala sa buhay ko. Paano na kaya kung taon siyang mawawala sa paningin ko? Damn... I will wait. "Kapag may nangyaring masama sa company ninyo at hindi pa ako sucess na oras na 'yon... si Sandro ang piliin mong pakasalan. Ramdam kong mahal ka niya at iingatan."

"I'm free for now?!" At libre nalang ang pagsama ko sayo rito. Hindi na kita sisingilin. Saad niya habang nakangiti. Uhmmmm! Wala kasi ako sa mood ngayon para magkaroon ng babae sa harapan ko! Wow' talaga?!' Nakakapagtaka naman kung ganun. Ang Mr.Darvey Gonsales tinanggihan ang babaeng nakas*x niya ng isang bagi!"

nagpipigil ang boses sa galit na wika ni Mommy "I cant!!! I love Sean Jacob!!! I love Alena. At hindi ako titigil hangat hindi siya muling maging akin." sagot ko dito. Nakita ko naman kung paano naglandas ang luha sa mga mata ni Valerie palatandaan na nasasaktan ito sa mga sinabi koi.. Pero wala akong pakialam. Gusto kong umalis na ito sa buhay ko dahil kahit anong mangyari hindi ko na kayang mahalin ulit ito.

Ivy Mahigit isang linggo na ang lumipas ng mangyari ang insidenteng pangloloob ng takas sa bilangguan na tauhan ni Ka Tano. Takot na takot talaga ako ng panahon na yun. Akala ko mamamatay na ako sa kamay ng lalaking yun. Akala ko magagaya na ako sa mga napapanood ko sa balita na bangkay na lang natagpuan ng mga mahal nila sa buhay. Wala na akong nagawa kundi ang tahimik na umiyak at magdasal. At salamat talaga at dininig ng Diyos ang dasal ko. Dumating si Jeiz at iniligtas ako. Mabuti na lang talaga at walang masamang nangyari sa amin ni manang Sol. Nahuli din naman agad ang suspek.