Sadistic Smile Novels & Stories

Damn, pag mapapangiti ko itong high-end, million yata ang makukuha kong pera dahil sa mga magazines na sold out. Ngunit ang perang inaasam-asam ko, naging bato no'ng hindi man sila ngumiti kahit isa lang. What the hell is wrong with smiling? Hindi ba sila happy sa mga nararating nila? "Everyone? Smile for me, please." Marahang sabi ko.

he said with a smirk. "I hate it when you smirk like that because you knew I don't have a choice," pagtatapat niya na may asar sa tono ng boses niya. "You know it," komento niya, at ngumiti siya. Napansin naman kaagad ni Aida ang bright smile nito na hindi niya maipagkakaila na ang gwapo niya tignan kung lagi siya nakangiti. "I have one last question," banggit niya curiously.

Agad siyang ngumiti sa akin at kumaway nang makita niya ako. Kahit pinapainit at pinapasakit ng babaeng toh ang ulo ko palagi... siya rin ang nag-iisang taong nagagawa akong pangitiin dahil sa mga kalokohan niya at dahil na rin sa ngiti niyang palaging abot sa mata niya. Her beautiful smile is like a virus. It's infectious. When she smiles... everyone can't help but smile as well.

Habang pinagmamasdan ko ang kanyang mga mata, bahagya akong ngumiti. A beautiful smile. A perfectly harmless smile. At doon ko siya tuluyang hinayaan. Mahulog sa sarili niyang laro. ***** LMCD22

tanong ni Adrian, halos parang bata. “Yes, Adrian.” “Swear?” “Yes!” “And you won’t smile at anyone else?” Napataas ang kilay ni Calestine. “Ang damot mo naman sa ngiti ko.” “Sige na,” sabi ni Adrian. “Smile ka sa kanila pero wag yung smile na binibigay mo sa akin.” “Adrian!” “Yung soft smile mo reserved for me lang.” Umiling si Calestine, natatawa. “Sira ulo ka.”

Sambit niya at bago ko pa mahatak pabalik ang kamay ko ay tumakbo na siya kaya wala akong nagawa kung hindi ang sumunod sa kanya. Heck! Ito ang unang beses na may hindi sa akin natakot kahit na ginamit ko na ang 'Evil smile' ko at ipinakita ko ang nakakamatay kong awra. Argh! Unbelievable! Just who exactly this nerd is? ——— |KALEM POINT OF VIEW|

Like so baduy! The second one is X. Ito naman ang lalaking pinaglihi ata sa sama ng loob sa sobrang kasungitan pero parang tanga na tumatawa mag-isa. Bigla na lang magbubukas ng cellphone at parang tangang ngingisi doon. Wala namang kausap kundi ang video lang naman ng babaeng tumatakbo habang nakikipaghabulan sa biik na nakasuot ng kulay pink na damit. Like what the? Is there anything funny with that? Can someone explain why this idiot is smiling like fucking school boy crushing on someone who's playing with the piglet? He's always looking at his mobile tapos bigla nalang tumatawa. Ganun lang kababaw ang kaligayahan niya? Like seriously sa tanda niyang yan, kinikilig pa siya? Weirdo!

Dahil sa ekspresyong pinakita ko, lalo lang ito nag bigay ng kasiyahan sa kaniya sa muli niyang pag tawa. "Wag ka masiyadong pahalata na kasoyahan mo ako." Dahil sa sinabi ko ay binigyan niya ako ng isang nag tatakang mukha. I smirk before crossing my arms. "I never see you smiling or laughing. Even a mocking smirk can't be seen on your face. Tapos sa simpleng pag kauntog ko ay halos mamatay kana kakatawa?" Dahan-dahan akong umiling while giving him my best smirk. Because I still won.

I was not expecting it but I did not see this coming as well. "You done? I'll help you with the packing." Saad ulit nito and he smiled like a fucking model and will make everyone's knees tremble. Vladimir. _____________________________________________ Don't hate me. Don't hate me. Don't hate me. Vote and comment guys.

Naintindihan ko naman ang lahat ng sinabi niya at pakiramdam ko ay nawala na lang bigla ang bigat sa loob ko. An amused smile formed in face until it grew in a laugh. "Ano ulit? Hindi ka sasagot kapag seryoso ako?" "Well, thank you for laughing, Ms. Scarlet Amaranth Majorelle." He said in sarcastic tone that makes me laugh. Not just because how silly his expression is- because the name sounds sexy in his voice. I never thought that I could hear him say that without any resentment. He watched me laugh until he was giving up and smiled with me too. Damn, I really appreciated his smile right now.