Novel & Cerita Sakit Sa Ulo Gamot

maingat niyang tanong. “Wala, kung minsan lang at naagapan,” sagot ng doktor. “Pero manghihina ka at sasakit ang ulo mo sa loob ng isa o dalawang araw.” Kumuha ang doktor ng maliit na vial at syringe. “I’ll give you a shot para bumilis ang recovery, at may irereseta rin akong gamot.” Bahagyang kinabahan si Bettina, ngunit tumango pa rin. Saglit lang ang kirot bago siya muling napahinga nang maluwag.

Sinubukan ko siyang tatarayan sana, pero dahil sa gamot, tanging isang mahinang buntong-hininga lang ang nakawala sa mga labi ko habang tuluyan akong hinahatak ng antok. Paggising ko kinaumagahan, nakakapanibago ang gaan ng pakiramdam ko. Salamat naman sa gamot na ibinigay ng doktor kagabi, nakatulog ako nang diretso at mahimbing nang walang istorbo o bangungot. Nawala na rin ang matinding sakit ng ulo at panginginig ng katawan ko. physically and mentally, I felt well-rested.

“Medyo sumasakit pa rin ang ulo ko… siguro dahil sa alak.” Agad siyang pumunta sa medicine cabinet para maghanap ng gamot. “Here, inumin mo ‘to,” sabay abot ng tubig. “Kumain ka ba kanina?” “Konti lang,” sagot ko. “Stay here, lulutuan kita,” aniya. Umiling ako. “Hindi na, Sage… pakiramdam ko kasi masusuka ako.” “Okay, I’ll just prepare milk for you. Para kahit paano, may laman ang tiyan mo.”

Si Ate arriane ang sumagot "Hindi niya lang pinapansin, pero kanina umiiyak na siya sa sobrang sakit ng ulo niya kaya nagdecide kami na pumunta na dito sa ospital" "Nagkaroon ng maliit na bara sa ugat ng utak niya pero sabi ng doktor madadaan pa daw sa gamot" Dinala na daw si Mama sa room na kinuha ni Kuya para doon na magpahinga, may kamahalan ang gamot niya pero okay na yon ang mahalaga maging okay si Mama.

Pinanghahalilan niya ito. "Ang panginginig ko ay takot sa nakaraan pero ang pagmasaamit ng ulo ko at paglabi ng paningin at pagba black out ay sanhi ng gamot na itinuturok sa kin noon sa facilities sa loob ng halos walong buwan.At hindi ko alam kung anong gamot at kung paano lulunasan. Tahimik na sana Ty, ang kase ng makita ko si Maricar sa pamamahat mo doon na nagkaroon ng turbulance sa utak ko. Doon dahan dahang bumalik ang lahat masasakit at mapapait na nagdaang kinalimutan ko"

Kong wala ka namang sakit? Diko alam basta ang naalala ko lang sumakit ang ulo ko nong isang araw tapos may pinainom sa akin si Donna. Pero sa halip na gagaling ako? Mas lumala pa diko alam kong anong gamot yon basta ng sabi n'ya para daw sa sakit ng ulo.

tanong sa akin ni Nanay Myrna habang hinahainan nya ako. “Hindi, wala ako sa mood uminom. Masakit ang ulo ko po,” pagdadahilan ko kahit wala naman akong nararamdamang iba kundi wala lang talaga akong gana ngayon. “Gano’n ba? Kape at gamot ikukuha ko kayo,” nag-aalalang anas nya. Hinandugan muna nya ako ng kape at nagpaalam na aakyat sa taas para ikuha ako ng gamot sa sakit ng ulo.

Salamat po yaya. "Sege na pagkatapos mong magkape ay inumin mo ang gamot mo para hindi na sumakit ang ulo mo. Tumango lang ako kay yaya. Sinarado niyang muli ang pinto. Humigop ako ng kunting kape at pinagmasdan kung muli ang masaya naming larawan. Kuha pa ito nong mag seventh birthday ang kambal. Naubos ko ang kape at kinuha ko na ang isang tableta na gamot sa sakit ng ulo, binuksan ko ito at ininum.

---Primo, huwag kang iinom ng painkillers mo lagi, hindi maganda iyan. ---Primo, narito lahat sa medbag mo ang mga gamot mo may mga notes na din ako diyan para kapag may naramdaman kang masama sa katawan mo ay hahanapin mo lang diyan sa loob ang gamot na akma para inumin mo. Huwag kang mag-alala lahat ng iyan ay alam ng doktor natin. ---Huwag kang magpupuyat, magpapalipas ng kain, mag-iisip ng kung ano-ano at magpapakapagod para hindi matrigger ang sakit ng ulo mo.

Nang pumunta si Carlo sa drawer niya upang kumuha sana ng panlunas sa sakit ng ulo, napabuntong hininga siya ng makitang wala na pala itong laman. Nagbukas si Carlo ng panibagong bote ng gamot. Napansin niyang sa nakaraang dalawang taon, palala ng palala ang sakit ng ulo niya, halos umaasa na lamang siya sa mga gamot para maibsan ang matinding sakit. Makalipas ang sampung minuto, ay hindi parin mawala ang sakit ng ulo niya. Ngayon, kahit pa ang pampaibsan ng sakit ay hindi na ito umi-epekto sa kanya.